مذكرات مواطنه مصريه

تعليقات على الانباء

2011-02-16T03:28:00.001+02:00

عليقات عاجله على الانباء

by Eman Osama on Wednesday, 09 February 2011 at 13:39

أكد اللواء عمر سليمان، نائب رئيس الجمهورية، أن نظام الحكم فى مصر «لم ولن ينهار». وجدد رفضه تنحى الرئيس مبارك، معتبراً أن الحديث عن رحيله «ضد أخلاق الشعب المصرى». وحذر من زيادة الفوضى وخروج ما سماها «خفافيش الليل» لترويع المجتمع، إذا استمرت الأوضاع الراهنة

خلاص عرفنا بعد اطلاق البلطجيه و بعدها الجمال الان موقعة الخفافيش ، بات مان يعنى هاها و الله لو اطلقتو جنينة الحيوانات بالكامل

اصلا الحمد لله ان فيه تقدم و خدو بالهم اننا عاوزين نشيل الرئيس مادام اكدوا انه مش حايمشى خلااااص اطمنو يا شباب حيمشى لان صفوت الشريف اكد قبل تغيير الوزاره بخمس ساعات انه لا نيه لتغيير الوزاره و اتغيرت الوزاره و اتقلش صفوت نفسه ( عشان مش فاضى وراه دور سيجه مهم ) ان شاء الله يلعبوها كلهم سوا قريب فى المعتقل خلاص سعوديه بح

" نخشى ان تتحول مصر الى عراق اخر "

، عارفين ليه اسمه عراق ، لا مش عرقانين لا ، ده عشان تعدد الاعراق اللى فيه اكراد و شيعه و سنه ، خلافات ازليه ، لكن احنا كبيرنا تامر و عمرو اللى الحمد لله اتفقنا دلوقت اننا ...... بنكره الاتنين ، او اهلى و زمالك و اهو الدور ى الحمد لله وقف ، حتى مسلم و مسيحى وضح الان انها كانت بفعل فاعل و بتصرفات اجنده داخليه و انا مصدقه دلوقت انها داخليه اوى كمان

ذكرت مجلة "دير شبيجل" الألمانية أن حسني مبارك قد يغادر إلى ألمانيا قريباً لإجراء فحوص طبية فى رحلة تستمر طويلاً.

وقالت المجلة الألمانية إن رحلة علاج مبارك المتوقعة تتفق مع ما تردد من أنباء أن هناك سيناريو لإنهاء الأزمة فى مصر، وفى نفس الوقت لضمان خروج مشرف لمبارك من السلطة

رد على هذا الخبر عمر سليمان اليوم بقوله ان هذا تدخل سافر من قبل المانيا فى شئون مصر و ان الرئيس بخير ولا يحتاج للعلاج

لا تعلييك ،لا و الله لا تعلييك هو مش حايخرج غير بزفة التكاتك اللى انا وعدته بيها

من قلب الميدان ،، من قلب بلدى

2011-02-16T03:24:00.001+02:00

ن قلب الميدان ،، من قلب بلدى

by Eman Osama on Tuesday, 08 February 2011 at 12:48

امبارح

حلمت و فكرت و قرررت

اروح اشوف و المس و اشم

بعد ما حسييت كتير اوى و كنت محتاجه المس احساسى و امسكه بين ايديا

قررت اروح الميدان ....ميدان التحرير الى رايى يفضل اسمه ميدان التحرير لان ده السبب اللى الشهداء راحوا عشانه

عشان التحرير

الاول قالولى ايه اللى طلعك كوبرى اكتوبر و انت اتجننتى رايحه بعربيتك ؟

قلت حتوكل على الله و خلاص

قالولى نزلة عبد المنعم رياض نفسها مقفوله بدبابه كبيررره و مش حاتعرفى تنزلى انزلى قبلها فى رمسيس

عدت من تحتى محطه رمسيس و سبتها عامده متعمده !!!ايه يعنى حاتوه تانى ؟؟ مانا طول عمرى باتوه فى مصر

و بعدين فوجئت بنزلة عبد المنعم رياض مفتوحه ,,مشيت على مهلى بالعربيه

مفتوحه لاخرها لحااااد الجراج اللى كنا بنركن فيه و احنا رايحين المتحف او واحنا رايحين ملحق هليتون رمسيس زمان

و بعدين لقيت دبابات جنب الباركنج سالت الضابط هو الباركنج قفل ؟

قعد يضحك و ماردش عليا

له حق الصراحه مانا باستعبط استعباط الابل

قلت له طب ممكن اركن على جنب هنا قدام الدبابه ( لاحظو العباره الكارتونيه اللى لو سمعتها من اسبوعين كنت فطست م الضحك )

قالى انت رايحه التحرير ؟

قلت ايوه

قالى تعملى ايه ؟؟ انت ثائره

قلت له اه ثائره جدا و متعصبه و رايحه اودى شوية اكل لاخويا عشان مش راضى يروح الا لما صاحبك يمشى

تغير وجه الرجل و ظهر عليه الامتعاض و قال يا رب يمشى فى سنته بقه

طب و انت ماشيه يا ستى خدى اخوكى فى ايدك و خليه يروح ( قالها باسما و هو لا يعنيها تماما ) ا

قلت فى سرى ( يا ريتك يا احمد يا حبيبى كنت تبقى موجود و بردو ما كنتش حاطلب منك تروح كنت حافضل جنبك فى الميدان ع الاقل يبقى معايا محرم )ا

ولم اكن اكذب صدقونى لان كل من فى الميدان كانوا اخوتى

بداية بالشاب الذى اصططحب زوجته المزه و كان اسمه طارق و زوجته اسمها ايمان ( صدفه دى ؟)ا

و طلبت منهم ان امشى معه الى الميدان لعدم معرفتى التامه بالطريق و بعدها علمت ان الطريق يرسم نفسه اذ يتوجه الكل فى اتجاه واحد ...الى الميدان

دمعت عيناى حين لمحت المتاريس الصفيح التى وضعها الرجال ليصدو الهجوم البربرى عليهم

و دمعت اكتر حين وجدت اثار الحريق السوداء على الارض و اثار طاهره لدماء اطهر

ثم كميات من كسر الطوب التى قذفت بها رؤوس لاخوه و ابناء لى فى الوطن كل ذنبهم ان قالوا لا للطاغيه

و اصلت التقدم

وجدت لجانا من شباب و فتيات كنت اتمنى ان اقبلهم فردا فردا

يفحصون البطاقات الشخصيه و فتاه منتقبه تقوم بتفتيشنا تفتيشا ذاتيا ، كنت لاتمنى لو كانت غير منتبقه حتى تطمئن كل فتاه الى ان من تفتشها فتاه فى اى موقف اخر عدا هذا

كان كل اخوتى و اخواتى فوق الشكوك ، فوق الظنون ، فوق راسى من فوق و الله العظيم

ثم شباب اخر يرحبون بنا فى نغمات منظمه يرحبون بالثوار و الزوار

و دخلت

لا ادرى من اين هبت علي تلك النفحات ، اقسم بالله العظيم انى شممت مسك الحرم و عاد الى شعورى حين كنت فى الحرم

لا ابالغ و لا ادرى ان كانت ما التقطته انفى حقيقه ام خيالى و تقديسى للمكان حتى انى كدت انزل لاخلع حذائى

مولد ،،، الجو الصوفى الذى ابدعته عبقرية مكان و الحس الوطنى الذى اخرجه لنا نبض الشباب جعلنى اتمايل طربا دون موسيقى

اتمايل على انغام هتافات صادره من قلوب غضه

مجموعات متحلقه تسمع العود

و اخرى حول ساوند سيستم يستمعون لخطبه ثم اغنيه وطنيه

و ساوند سيستم اخر يذيع اشعارا بديعه الهبت حماس الحاضرين

و شاى و حمص و قرص بالعجوه مجانا و بفلوس للجميع

و عندما اردت ان امنح مجموعة جالسه بعض الاطعمه المتواضعه التى احضرتها معى

اشار الجميع الى مركز توزيع الطعام

مدخل مطعم هارديز

يتم تسليم و تسلم الطعام هناك

ولاول مره ارى الشعب المصرى بهذا الذوق و التحضر ( لم ارها لا فى اوتيل خمس نجوم ) كل واحد ياخذ على قدر حاجته

باكو بسكويت واحد

فطيره صغيره واحده

و يعزم علي بها قبل ان ياكلها

لمحت صبيا يملا حقيبه صغيره ببعض قطع الشيكولاته ، و وجدت احد الكبار يقول : عيب يا بنى خدت واحده خلاص سيب لاخواتك

و اشهد انه لم تكن بين الاطعممه وجبة كنتاكى مندسه واحده

سيدات متوسطات العمر و شابات يجلسن حول طاولات كبيره عليها ميكروكروم و شاش و قطن و بعض الادويه فى مركز علاجى صغير لجراح الثوريين الكبار

بعدها قابلت صديقتى و تجولنا سويا فى انحاء المكان لالمح لطائف الشعب المصرى بكافة الوانه

قد نصبوا خيام صغيره فى الميدان و جلسوا يتناقشون

مسلم و مسيحى حتى زملكاوى و اهلاوى

كل له هدف واحد

اسمه مصر

شباب اخر جاء يتفرج او يساعد ببطانيه او بعض الطعام

قرات و شاهدت روائع اللافتات

بكيت امام بعضها ممن تحمل صورا غاليه لشهداء اغلى

و يقف امامهم الجميع اجلالا و قراءة للفاتحه او صلاة على ارواحهم

دمعت عيناى بعد ان رايت صوره لطفل صغير عمره عشر سنوات ، باى ذنب قتل يا كبيرنا يا ابو البلد يا للى كرامتك فوق كل اعتبار و انت رمز و بلا بلا بلا بلا بلا

كل هذا الكلام عن كرامته اصبح لا يعدو قعقعة فارغه امام ابتسامه الطفل الذى يطالب بثاره

اكملت جولتى وا نا سارحه فى افكارى هائمه بين دموعى ، افكر فى هؤلاء ، فيمن يقضون الليل فى العراء و بعض من اعرفهم يتناولون سيرتهم بالسوء

منهم من يقول مخربين

و منهم من يقول ماجورين

او مندسين

مدربين فى الموساد

و اخيرا و ليس اخرا ... اجندات ؟؟؟

قرات اليوم مقال للدكتوره دريه شرف الدين ، تتحدث عن فزاعات النظام

و الفزاعه هى الترجمه الحرفيه لكلمة

SCARECROW

خيال الماته

لكنها شبهتها بعبقريه شديده بغرفة الفئران

و فزاعات نظامنا الرائع هى

الارهاب

الاخوان المسلمين

القله المندسه

المؤامرات الخارجيه التى تحاك ضدنا فى الظلام

الفتنه الطائفيه

و اخيرا وليس اخرا الاختراع الجديد

الاجنده

( اجندات خارجيه يعنى و انتوا عارفين ان احسن حاجه اجندة المدرسه )ا

المهم ان الحكومه دابت على تخويف الشعب بهذه الفزاعات حتى تمنينا بقاءها لان لا يحمينا من غدر ها الا هم

المهم ان بعد زيارتى الميدانيه للميدان

اصبح التار و دم الشهداء موضوع شخصى و انا متعصبه له تماما

يعنى لن اقبل اى تعليق او كلام عن كرامة الافندى

لانه كما اوردت جريدة الشروق

للدم النبيل كرامه

و كرامة الدم النبيل اعلى و اكبر

و احب ان اختم كلامى بجزء من قصيدة نزار قبانى عن الشهيد عبد المنعم رياض

لكنى اهديها لكل شهيد فى كل زمان و مكان

لو يقتلون كما قتلت

لو يعرفون ان يموتو كما فعلت

لو مدمنو الكلام فى بلادنا

قد بذلو نصف ما بذلت

لو انهم من خلف طاولاتهم قد خرجوا كما خرجت

و احترقو بلهيب المجد كما احترقت

لم يسقط المسيح مذبوحا على تراب الناصره

و لا استبيحت تغلب

وانكسر المناذره

لو قراوا - يا سيدى القائد ما كتبت

؟؟؟؟؟؟

لكن

من عرفتهم

ظلوا على الحال الذى عرفت

يدخنون ، يسكرون يقتلون الوقت

و يطعمون الشعب اوراق البلاغات كما علمت

و بعضهم يغوص فى وحله

و بعضهم

يغص فى بتروله

و بعضهم

قد اغلق الباب على حريمه

و منتهى نضاله

جارية فى التخت

يا اشرف القتلى

على اجفاننا ازهرت

الخطوه الاولى الى تحريرنا

انت بها بدات

يا ايها الغارق فى دمائه

جميعهم قد كذبو و انت قد صدقت

جميعهم قد هزموا

و وحدك

انتصرت

لم استطع منع دموعى حين قراتها و لم استطع ان اقاوم رغبتى الشديده ان تقراوها

ستكتب الاجيال ملحمة النضال الذى قام بها هذا الجيل

النضال السلمى الذى تم الرد عليه للاسف بالعصا و بمطاط و غاز و سيوف غادره ، لسوف احتفظ بحذائى الذى حمل ترابا من ميدان التحرير امس ،فبالتاكيد قد علق تراب طاهر به ، اختلط بدم زكى لشهيد

و لكل دعاوى التثبيط و التراجع و الانحناء او مواصلة الانحناء

لكل من يتهم الشرفاء

لكل من يستكثر على نفسه هواء نظيفا و شربة ماء

لكل من تفرغ للنفاق و للرياء

افيقوا ايها النبهاء

و الله ستندمون يوما على تخاذلكم عن موكب النبلاء

و للذين يزايدون عى الضربه الجويه و يراهنون على نجاح الضربه البريه لاخوتى فى الميدان ، ماذا اخذ الشهيد ، تكريم ؟؟ معاش القوات المسلحه ؟؟ و ماذا اخذ مبارك ؟؟ سبعون مليارا من دم شعبه ؟؟ و ثلاثون عاما يرتع فى الترف و حياة الملوك هو و ابناؤه و اصحاب ابناؤه !!ا

ماذا اخذ جمعه الشوان ؟؟ عمل سائقا للتاكسى و كان يتسول نفقات علاجه حتى منذ شهرين مضوا

يا ريتنى انا اللى ضربت الضربه الجويه دى و خلصتكو و الله

اغنية ترن فى عقلى لعلى الحجار

ما تمنعوش الصادقين عن صدقهم

و لا تحرموش العاشقين من عشقهم

كل اللى عايشين م البشر من حقهم يقفوا و يكملوا

يمشوا و يتكعبلوا

و يتوهو او يوصلو

و اذا كنا مش قادرين نكون زيهم

نتامل الاحوال

و نوزن الافعال

يمكن اذا صدقنا نمشى فى صفهم

الدنيا مالها ولا احنا مالنا

ولا الزمان نسانا ايه جرالنا

بقينا نحبس فى الصدور سؤالنا

و نحسد الصادق على صده

و نقف بين العاشق و بين عشقه

نهرب من الصافيين اذا بكيو

و نحسد الباكيين اذا ضحكو

http://www.mawaly.com/music/Ali+Elhagar/track/3389

بم انى نكدت عليكو اخر حاجه احب اضيف

ان مافيش اجندات هناك

ولا حتى كنتاكى ( قافل هو و هارديز عشان نخلص )ا

و مافيش اجانب ( شفت اتنين بيتفرجو و يقولو واندرفول )ا

لكن شوهدت بعض سلاحف النينجا ، كذلك هناك اجنده زملكاويه فى الميدان حيث يتم بيع ايس كاب مكتوب عليه مئوية الزمالك

اللهم قد بلغت

اللهم فاشهد

ماهو يا تلغو حظر التجول ...يا توفرولنا السنيكرز !!!ا

2011-02-16T03:07:00.002+02:00

حررت فى

Saturday, 05 February 2011

سورى لاقتباس العباره دى من اعلان سنيكرز عشان فعلا الشعب المصرى لما بيتحبس فى البيت بيقلبها دراما

و عشان كده انا قلبتها اخر دراما منذ الاحداث الاخيره و حاشارككم الدراما المؤثره دى ناوووو

المشهد الاول : من فيلم البدايه

الشعب نزل المظاهرات و عسكرى الامن المركزى غسلوا مخه و فهموه انه لازم يدوس على اخواته و يضربهم بالهراوات و بالرصاص المطاطى و ان الشعب فاسق مارق و عاوز ديموقراطيه !!! و الديموقراطيه دى هى حكم الاغلبيه يعنى و العياذ بالله مش راضى بحكم ربنا

العسكرى ده نفسه كان بيقف فى استاد القاهره و الناس المريشه اللى ريحتها حلوه داخله ماتش مصر ( مشجعى مصر ) و هو بيدعيلهم ان ربنا ينصر(هم) وبعد المباراه يطلب الحلاوه عشان وشه حلو علي(هم) عشان كده لما بيصدق يفتح خراطيمه و ينزل بهراوته على دماغتهمو يمرمطهم اخر حاجه و يبدا يدور الضرب فيهم و هو فاكر انه كده بيرضى ربنا

عاوز ايه من عسكرى مش عارف فى الدنيا غير صوت القائد بتاعه و لمسة ايده الحونينه على قفاه ؟؟.ا

http://www.youtube.com/watch?v=m6x7sv2ztu0&feature=related

المشهد الثانى : البرىء

نزل العسكرى ده ( اللى لازم يكون احمد زكى ) الى ارض المظاهرات و بدا يضرب و يقتل فى اخواته بناء على اوامر القائد اللى عنده بعد ربنا و هو فاهم انه بيخدم البلد او على احسن الفروض مش فاهم حاجه ابدا

و فجاه يجد نفسه قد قتل عباس ابن ام ابراهيم اللى بتبيع فجل فى البلد و جه مصر يكمل علامه العالى فى كلية الهندسه

http://www.youtube.com/watch?v=3A-aClGqjSY

المشهد الثالث : من فيلم الهروب الكبير

فجاه تصدر الاوامر لهذه الحشود من عساكر الامن المركزى بضباطهم بقوادهم بعربياتهم ببابا غنوجهم بالانسحاب المفاجىء من اماكن الاحتكاك ( اماكن المطاهرات ) و بالمره من امام المحلات التجاريه و البنوك و منفذ رفح البرى و السجون تاركين المجرمين لتربية الجزم اللى كانت عاوزه حريه

كده ؟ طب اديها كمان حريه

للشعب و المساجين كمان

اشمعنى الشعب ياخد حريته ، و نفوجأ ببلطجى لكل مواطن

http://www.youtube.com/watch?v=8D6zLXAPcaE

المشهد التالت : و ده كان قص و لزق من فيلم غريب فى بيتى ) ا

و فى الفيلم ده كل واحد كان بيقفل بيته و يحط العفش ورا الباب و يمسك عصايه كبيره مستنى واحد ييجى يقوله ( اين اشيائى ) عشان يديله على دماغ امه

واظن كلنا حضرنا الفيلم ده و اللى زود المؤثرات الصوتيه كان استغاثات من العالم الاخر ملات التلفزيون المصرى ( اللى ماحدش عادى عرف يتصل بيه يوميها ) الظاهر كان ضابط التليفون على ستوديو سته فى الاذاعه لاذاعة الاستغاثات و ساوند تراك اغنية يا حبيبتى يا مصر يا مصر بينما شريط الاخبار يذيع نبا سقوط ريال مدريد فى الدورى الاسبانى و هزيمة فريق فى هوكى الجليد اللعبه الشعبيه الاولى فى مصر بعد السيجا

المشهد الرابع :من فيلم قديم اوى لدرجة مش فاكره اسمه

عشان الفيلم ده ما فهوش موبايلات و لا ماسجات ولا انترنت ولا الهوا ، و تحس كده انك معزووول و ان الموبايل فى ايدك مش نافع غير فى انه يصور المصايب اللى عماله تحصل و يسجلها عشان لو رجع اليو تيوب تعملها ابلووود

فيلم كده كان البطل و البطله بيسيبو بعض عشان سافر و ما لحقتوش ع المحطه ( راجع احمد و منى ) او يتوهو من بعض فى المولد و ما يلاقوش بعض تانى عشان ما كانوش شاحنين الموبايلات طبعا

المشهد الخامس: الرصاصه لا تزال فى جيبى

تحول كل الشعب المصرى الى محمود ياسين و هو يحمى حبيبته و الرصاصه لا تزال فى جيبه ولا فى شغل ولا دياولو و كل راجل فى عين مراته غضنفر و لا زم لما يطلع يتهيا فى قلب البيت عشان مش ورانا حاجه و القنوات كلها بتذيع حاجه واحده و زغرتى ياللى انت مش غرمانه حانطلع م الازمه دى بمليون عيل جديد ع الاقل زياده سكانيه !!!ا و حاتقلب افواه و ارانب

المشهد السادس : من فيلم الجوع

الشعب بدا ما يلاقيش عيش ، و بدا يقول ام الحريه مش مهم ، المهم المم و الاستقرار و العيش و الدروس الخصوصيه

و و حشتنا ايام مبارك الجميله ( الاسبوع اللى فات على فكره و كنتو بتشتكو برضه على مااذكر يا كلاب ) و بدات الناس تفكر بقه هى العيال دى ايه مش حرام عليها ننصاب كده فى ارزاقنا و اكل عيشنا

المشهد السابع :فصيل اوى على فكره من فيلم صابر يا عم صابر

خروج السيد الرئيس علينا بعد طول انتظار و صبر علينا كتير عشان نهدا و ما نضربش استقلال الوطن و ليقرر التغيير الجذرى الفورى ، للوزاره !!!! و بعدها بيومين نكتشف ان فيه تلاتاشر وزير فى مكانهم و ان الريس فى النهايه غير رباط جزمته الشمال اللى ما كنش مضايقنا فى حاجه و ان كلها يومين و يرجع ابوك عند اخوك

ولما لقى الناس مش مرتاحه قرر انه يعين ولاول مره فى مصر ...نائب و كمان احمد عز استقال عاوزين ايه تانى يا جزم ؟؟

المشهد الثامن : الغازيه لازم تنزل

انا مش فاكره اسم الفيلم ايه لكن عماد حمدى كان مقعد صباح عنده فى البيت مع ولاده و اخر احترام لكن شعب القريه اكتشف انها غازيه و انها لازم تنزل ، و بدات الهتافات : الغازيه لازم تنزل ... الغازيه لازم ترحل

نسيت اقولكو ان عدد الذين طلبو نزول الغازيه هذه المره كان اكثر من مليون

المشهد التاسع :من فيلم نهر الحب

الشباب الصغيرين يمكن ما يفهمونيش ! مشهد امبارح و النهارده ده فكرنى بالاستاذ الكبير زكى رستم فيلم النهر الخالد لما طلبت منه فاتن حمامه الطلاق عشان تتجوز عمر الشريف لانها كانت بتكره زكى رستم عشان عجوز و مغرور و اتجوزها غصب عنها و كان بيعاملها معامله زى الزفت و كنا كلنا متعاطفين معاها و بعد مشهد الانكسار الذى اداه زكى رستم بحرفيه شديده و بعد ان فكر قليلا وافق على طلاقها لكن طلب مهله حتى تنتهى الانتخابات حتى لا يؤثر الطلاق على موقفه الانتخابى فى الحزب ، و فعلا امهلته فاتن حمامه و ما كان منه الا ان ترك لها الحبل لتلفه حول رقبتها و جعلها تفقد حضانة ابنها و حقوقها الشرعيه و حتى السماء تعاطفت معه ليموت حبيبها هو الاخر فى النهايه و تنتحر عشان نخلص

فرض هذا المشهد نفسه بقوه حين هجم مؤيدو زكى رستم على الثوار فى ميدان التحرير

استااااااااااااذ

طبعا اعنى زكى رستم

مشهد محشور :ا

فى مشهد شليل بطولة نجمة الجماهير التى تلقت تدريب لقلب نظام الحكم على اعلى مستوى فى امريكا و قطر و التل الكبير و ده بطولة نجمة الجماهير ناديه الهبله

http://www.youtube.com/watch?v=JP7ZpEqfnk0&feature=related

و ده طبعا كان على قناة المحور عشان مافيش حاجه حصرى كله ع التلفيزيون التييييييت

و ساعد هذا المتامرون فى شحن عربجيه و بلطجيه و خلافه ليقومو بالهجووووووم

المشهد العاشر : من فيلم فجر الاسلام طبعا

ده كلنا شفناه سوا ،، لما دخلت الحمير و البغال و الخيول و كان ناقص تكاتك تخش ع المتظاهرين الغلابه فى الميدان و يبدا القاء الزجاجات الحارقه و الطوب اللى كان بيرميه ابطال العالم فى رمى الجله اصلا ، و بدا الشباب يحاول الدفاع عن نفسه و سقط قتلى و جرحى و قلبت دراما اخر حاجه و ساعتها اللى تعاطف مع الراجل امبارح طهق من نفسه و من العيشه و قال هو كمان لا كده كتير بشكل اوفر

الغازيه لااااازم ترحل

المشهد الحداشر : سريع سريع كده من فيلم

BRAVE HEART

http://www.youtube.com/watch?v=enwqNa39DqE&feature=related

YOU CAN TAKE OUR LIVES BUT YOU CAN NEVER TAKE OUR

ميداااااان

لمشهد الاتناشر : من فيلم سواق الاتوبيس

بعد اسر عدد من قوات الاعداء اكتشف المتظاهرون ان منهم امناء شرطه و ماجورين و عربجيه من نزلة السمان و هنا حدث على ارض الواقع المشهد الاخير من فيلم سواق الاتوبيس حين بدا نور الشريف يلطش للواد النشال و هو يهتف

يا ولاد الكلب

ياولاد الكلب

يا ولاد الكلب

انا مؤدبه بس ده كلام الاخ نور الشريف

يعنى من الاخر العيال خدو علقه ما خدهاش حرامى فى مولد !!! مولد ايه قصدى حرامى فى مظاهره

و لحد دلوقت مش عارفه عاطف الطيب كان بيفكر فى ايه لما خلى الساوند تراك بتاع المشهد ده نشيد بلادى ؟؟؟؟

http://www.youtube.com/watch?v=FmPnm38mR_k

المشهد الاخير : سيكتب فى الايام القادمه و ارجو ان يكتبه التاريخ بحروف من نور و ان تكون نهايه سعيده لنا جميعا ( مع انه صعب ) بس كل اللى اتمناه ما تكونش نهاية شباب خمسه و عشرين يناير زى ويليام ولاس كده بس مش ان بابلك و مافيش فييلنجز عشان حيكون فى امن الدوله !!!ا

ولا يكون نهاية فيلم امبراطورية ميم : لما نفرز الانتخابات نلاقى

ماما --- ماما ---- الست الكبيره ---- ماما

اعمل ايه باحبها هاهاهاهاهاها

ماهو اصل الشعب المصرى عاطشفى شويتين

اتمنى لنا النهايه التى تستحقها بلادنا و يستحقها كفاح الابطال و دماء الشهداء

شجره بجوار شباكى

2011-02-16T03:03:00.000+02:00

وار نافذة حجرة نومى هناك شجره ، لا شىء يبهرنى قدر تلك الشجره
اراها فى الخريف
تفقد اوراقها
واحدة بعد الاخرى
و عند بداية الشتاء
تموت
تتحول الى قطعة من الخشب
اقول لنفسى :لن تنجح هذه المره
لن تعود ابدا خضراء
لكن
ما ان تهل تباشير الربيع
حتى تبدا براعم خضراء فى الظهور من قلب الخشب
من قلب الموت
لو كان للموت قلب
و بنوع من المعجزات
يوما بعد يوم تنمو اوراقها لتتحول مره اخرى
خضراء
كانها لم تمت يوما
و هذا يحدث كل عام
لكن شجرتى المناضله
لا تزال تملك القدره على ابهارى
كل عام
لا تزال ترسم ابتسامتى حين ازيح الستائر
لاراها اخيرا
خضراء يانعه

لكنك انت
انت و حدك يا حبيبى
كل ربيع انتظر عودتك
لا لترسم ابتسامتى
بل لتوقف نزيف قلبى
لتمنع تلك الشعيرات البيضاء الكريهه من التهام سواد شعرى
لتداوى جراح روحى
و لتطرد سحابات الهم من فوق راسى

انك ايضا و ياللاسف تدهشنى
لا بعودتك مثل الشجره
لكن للاسف
بعدم عودتك
ابدا

غريب انت يا عقلى
عندما تتوقع المستحيل
تتوقع عودة الموتى
و تدهش بل و تنبهر
حين تجد شجرة قد اخذت مسارها الطبيعى فى الحياه
وعندما اتى الربيع
اخضرت !!!ا
هل تصورت فعلا يا ايها العقل المشتت ان يعود ؟
هل ستعود يوما يا احمد ؟ و هل ساراك ؟
ام ستتركنى انبهر كل ربيع بشجرة مناضله بجوار شباكى
و احبط كل لحظة عندما لا تعود
هل تعلم يا اخى و حبيبى وولدى ؟
ما يدهشنى فعلا ؟ا
هو انى لازلت املك القدره على
الدهشه !!ا

احبك يا اخى الحبيب
كل ربيع
و كل لحظة
زمان , الان
و الى الابد

اختك
ايمان

In english :
beside my bedroom window , there 's a tree , nothing surprises me in this world , as this paticular tree ,
I see her in autumn , losing its leaves one after another , and by winter it becomes totally dead , just a piece of wood , i say to myself , it can never be green again
but
as soon as the spring begins , little sprouts start to come out of the heart of the wood , from the heart of the death , if it has one , day after day , in a miraculus way she( and i mean she ) becomes all green again , as if she never been dead , that happens every year , yet my struggler tree has the ability to surprise me , to draw a smile on my face , when i remove my curtains to find her finally GREEN , fresh green
BUT you , my love , my one and only love
every spring i expect you back , again ,not to put a smile on my face , but , to make my heart stop bleeding , to stop those grey hairs from eating up darkness of my hair, to heal the wounds of my soul
to vanish the clowds of sorrow from above my head
you too surprise me , as the tree deos , but you surprise me .by never coming back

wierd ! my mind
when you expect the impossible , when you expect the dead to come back
and being surprised by just NATURE of things , when a tree being covered in green !!

are you really never expected my dear Ahmed , am i never going to see you again , ever ???
although the dead struggling tree still can grow leaves every spring
i have to suffer you NOT coming back every moment

do you know something my dear love , brother and friend ?
what surprises me most
that i still have the ability to be SURPRISED

love you dear ahmed
every spring
evety moment
now , then
and forever
YOUR SISTER EMAN
http://www.facebook.com/group.php?gid=5024194793&ref=ts
لينك جروب احمد و به صوره و فيديو خاص به لمن اراد الاشتراك و الدعاء

الحلقه الثانيه : ذكريات رحلة الحج

2009-05-31T14:52:00.002+03:00

كان الطواف للمره الاولى حول الكعبه حوالى الساعه العاشره صباحا ، و الشمس تلهب رؤوس الناس ، لكن من يشعر ، كلنا فى رحاب الله ، و لا اشعر الا بالدموع تغرق عيناى كل حين ، حين اذكر الله سبحانه ، و اذكر عظمته و قدرته

و حين اتضرع له ان يرحم اخى ، و ان يهدىء امى و يجعلها تسعد بحياتها مره اخرى و تتوقف عن عد الايام حتى تلحق به

لان الله وحده يعلم انها قد تكون اياماً طويله ، و قد حدث هذا مع امها و هى جدتى ، فقدت خالى الوحيد و هى فى سن امى ، و عاشت بعدها ثلاثين عاماً و لا تزال على قيد الحياه متعها الله بالصحه

و اتساءل فى طوافى ، هل من الحكمه ان اطلب من الله طول العمر و الاجل لى او لأى انسان غيرى

لقد طال عمر جدتى العزيزه حتى رات ابنها ثم حفيدها يتوفى ، هل هذه فعلاً ميزه ؟

و اعود و استدرك ، قد تكون !

فمن يعلم كم يغدق الله على الثكالى و المحزونين الصابرين من نعمه الكثيره خاصة اذا طال امد صبرهم

و دعوت لبناتى بالهدايه و الرشاد ، ثم اخرجت نوتتى الصغيره التى كانت مثار تعجب كل من راها

انها نوته دونت بها اسماء كل من طلب ان ادعو له ، سواء من اصدقاء الانترنت او اصدقائى الاخرين او اقربائى حتى اصغر اطفال عائلتى

و بدأت ادعو من قلبى لكل منهم بكل الخير ، و لم احس ان الشوط السابع قد انتهى بالفعل ، و انه حان الوقت للسعى بين الصفا و المروه

و انطلقت مع زوجى الى هناك ، بعد ان شربنا ماء زمزم

و تخيلت السيده هاجر امامى ، و هى تجرى وراء الامل مرة بعد مرة ، حتى بلغت سبع مرات ، ثم افاء الله عليها بعدها و على ابنها بالماء ، الذى كان سر الحياه فى تلك البقعه القفر منذ تلك اللحظة الى يومنا هذا

و رايت منطقة غريبه ، كانت كانها طين مبلل حتى انى خشيت ان يبتل جوربى ، لكنى حين دققت النظر ، و جدتها متجمده ، و قيل لى ان هذا هو المكان الذى تفجرت منه المياه بقى كما هو حتى يومنا هذا

و بعدها كنت بدأت احس بالتعب ، صليت العصر فى رحاب الكعبه ، ثم ذهبت للفندق ، و بعدها لم احس بشىء طيلة عدة ساعات ، لكنى حين صحوت من نومى ، و جدت جسدى كانى امضيت يوماً فى الجيم بعد سنوات من الانقطاع عن الرياضه

كل حته فيا مدغدغه ، رغم انى كنت عمالة اجرى زى القرده فى السعى ، مش عارفه ايه اللى حصل و الله العظيم

و نزلت للسوق انا و زوجى كى نحضر بعض الطعام

ملاحظات عامة :

اولاً : كنت فاكره نفسى بالانجليزى و الفرنساوى بتوعى دول باتكلم لغات ، اتضح انى عشان اتفاهم مع اى حد فى مكه لازم اتكلم لغات تانيه خاااالص ، هندى ، اوردو ، اندونيسى ، افغانى ، كده يعنى ، و انا مش باتكلم عن البشر فى الشوارع لان دول من كل الجنسيات ، لا باتكلم عن صحاب المحلات ، ولا شخص بيتكلم عربى ، ولا انجليزى طبعا انت بتحلم ، كله بروم برى كرى كرى اهوها ، و هزتين بالراس و السلام عليكم

ثانياً: كنت فاكره برضه ان معظم المسلمين من العرب رغم معرفتى ان اكبر دوله اسلاميه هى اندونيسيا ، لكن اللى شفته هناك خلانى افصل تماما بين كلمة العروبه و كلمة الاسلام

ثالثاً : اكثرحملات الحجاج تنظيما و فعلا اثارت اعجابى ، الاتراك و حجاج شرق اسيا ، لا يسيرون الا فى تجمعات و لهم رئيس يحمل علماً و فى الغالب يرتدون زياً موحداً و كان زى الاتراك كله من اللون البيج نساء و رجال ( خارج وقت الاحرام طبعا) اما حجاج شرق افريقيا فكانوا يرتدون زياً موحدا ملونا مزركشا اعاد الى ذكرى كاس الامم الافريقيه و غالبا ما كان يحمل الزى خريطة و علم البلد ، عشان لو حد تاه يروح مشى ، ما هو معاه الخريطه

رابعاً : كنت فاكره نفسى باحب اوى الاكل الهندى و الحراق و الحاجات دى ، لكن طلعت باحبه فى مصر بس لما يكون نادر ، لكن هناك روائح التوابل و الطعام الهندى كانت تملا الجو لدرجة انى لما لقيت بيتزا هات ، صرخت قائلة ( قهوة المصريييط ) على راى عوكل صحيح البيتزا مش اكله مصريه ، لكن احنا حاننهب ؟ اهى حاجه متعودين عليها و ما فيهاش توابل هندى و السلام

خامساً : لو ظروفك السيئة دفعتك انك تدخل الحمام فى مكه ، اوعى تروح حمام فى مول ، روح الحمامات العموميه خارج الحرم اخر نظافه ، او روح الحمام ابو خمسه ريال فى ابراج الحرم ( اه والله سبعة جنيه و نص ) ، لكن غير كده .............. مش حاتكلم

مضى يومان على العمره الاولى ، و حين استفتيت اهل العلم فى مكه ، افتونى ان من حقى ان اعيد احرامى بعد ثلاثة ايام من الميقات ( مسجد التنعيم بمدخل مكه ) و ذلك بنية عمل العمره لاخى الحبيب رحمة الله عليه

احرمت انا و زوجى ، انا بنية العمره لاخى ، و هو بنية العمره لوالدته رحمهما الله و رحم موتى المسلمين

و فى تلك المره بدانا العمره ليلا

و كانت امتع مره فى الاربع مرات التى طفت خلالها بالكعبه ، ان الروعه كلمه قليله لتصف تلك اللحظات ، احسست ان احمد معى يمسك بيدى و انا اطوف ، بل انى اقتربت من الكعبه و لمستها ، ولم يكن ذلك ممكنا بحال فى اى من المرات الاخرى ، لكن الله سهلها لى و لزوجى لحكمة يعلمها هو ، و قمت مره اخرى بتلاوة الدعوات لكل من اوصانى ، كانها على لسان احمد رحمة الله عليه ، كيف لا ؟ الم اكن اؤدى العمرة كلها له و باسمه

و حمدنا الله بعد انتهاء الطواف و من بعده السعى و بدأنا الاستعداد للذهاب الى عرفات ، كما عرفنا ، الحج عرفه ، و تلك هى اهم المناسك قاطبة

و بحمد الله تعالى وصلنا ، معسكر كبير به الاف و الاف من الخيام لتسع ملايين الحجيج القادمين من كل فج عميق

و حين افترشت التراب حتى انام ، و وقفت فى طابور كى اتوضا ، و قمت قبل الفجر اعسعس حتى اذهب للحمام على بعد عشرات الامتار و اتوضا للفجر

علمت و ادركت بعض من حكمة الحج

كما يعلمنا الصوم ان نجوع ، رغم ان معظمنا لم يعرف الجوع ، يعلمنا الحج ما هو شعور من يعيش ابدا تلك الحياه

اول من خطروا بذهنى كانوا سكان مخيمات اللاجئين الفلسطينيين و ذاك حالهم من سنوات ، و بعدهم فقراء بلدى الحبيبه ، من سكان الايواء العاجل او ضحايا صخرة الدويقه او من فقدوا بيوتهم فى الزلزال

انى الان هنا و اعلم تمام العلم انه باذن الله وضع مؤقت و سرعان ما اعود لسريرى و حمامى الخاص ، لكن ما شعور من يحيا تلك التجربه و هو على يقين انه ما لم تحدث معجزة من السماء ، فسوف يظل فى مكانه حتى يشاء الله

و مكثنا يومان فى عرفه ، وجد خلالهما زوجى كنزاً رائعاً ، واحد بيبيع بيض مسلوق

تخيلوا ؟

انا لا اكل البيض المسلوق الا لو كنت اتبع نظاما غذائيا ، لكنى مع ذلك وجدته احلى من ... احلى من .... و الله ما نا عارفه احلى من ايه ، اهو حاجه سخنه و خلاص ، اقولكم ، احلى م البطاطا السخنه فى يوم برد هاهاها

واقترب ميعاد الرحيل من المخيم للذهاب الى منى لرمى الجمرات ، و يسبقها التوقف بمزدلفه لجمع الجمار

و كان الضغط على الحمامات رهيبا ً و كنت علمت ممن سبقونى ان المسافه قصيره الى منى لكنها تستغرق ساعات طوال

و كانت الحمامات فى معسكر المصريين قد وصلت لحالة يرثى لها ، لذلك قررنا القيام بمغامرة مع صديقاتى

دخلنا الى المعسكر المجاور ، و كان لحسن حظنا معسكر

لبنان

شفتوا الحلاوه بقه

طبعا كان حمام السيدات به حوالى ثلاثه او اربع سيدات فقط ، و كن فى غاية الذوق و دلونا على انظف حمام لديهن ، بالرغم من علمهن من لهجتنا اننا لسنا من نفس المعسكر ، لكن الناس لبعضيها برضك ، و طبعا لم الم على المصريات فى معسكرنا ، لكنى لمت بشدة على الزحام ، كلما زاد العدد كلما قلت الخدمات التى يمكن توفيرها لهم ، ليتنا نعى ذلك و نفهمه

ليتنا نعى ان الاسلام ، ليس فقط ما يخص العبادات ، لكنه دين الحياه ، دين النظافه ، هل سمعتم عن اى دين له كود للنظافه و نظام معين للاغتسال و التطهر غير الاسلام ؟

و مع ذلك , اجدنا اقل حرصا ًمن غيرنا على تلك القيم التى هى اصلاً من صميم ايماننا و عقيدتنا

لذلك فوجئت حين دخلت الخيمة علينا فى عرفات ، سيدة شابه منتقبه للتحدث عن الدين ، تصورت فى البدايه انها ستساعد الاميين على فهم مناسك الحج او حتى تردد ادعيه لتساعدهم كما كنا نفعل مع معظمهن ممن لا يستطعن القراءة سواء بسبب الاميه او ضعف البصر و الكبر

فوجئت بهذه الفتاة تتحدث عن ... عمل الحواجب و حرمته الجباره و كيف انهم اكتشفوا ( مش عارفه مين دول اللى اكتشفوا ) انه يضعف البصر !!

انا لست ضد هذا و اعلم حرمة ان تغير المراه من شكل حاجبيها ، لكنى اعلم ايضاً انه لا علاقة لحدة الابصار بجلد الحواجب و لمؤاخذه ، و ان تلك طريقة رخيصة للضحك على البسطاء و لا حاجة لنا بها ، اذ يكفى ان نعلم انه امر الله و رسوله كى نتبعه

كنت اريد ان الفت انتباهها لتنظر حولها ، سيدات تخطين الستين او اكثر و لم تعد لديهن مشاكل من تلك الناحيه اساسا اذ نحلت حواجبهن مع الزمن ، حقاً لكل مقام مقال ، لكن من يفهم ؟

و حين سالتها احدى السيدات ، هل يحل لها ان تغير ملابسها و تستحم ثم تعيد ارتداء ملابسها مره اخرى دون ان تفسد احرامها

( و طبعا هذا حلال من قراءاتى لعدد من الكتب استعدادا للحج ، على شرط عدم مس الطيب ) صعقت حين ردت تلك السيده الشابه انها ليست مفتيه ، و انها حافظة حاجه عن الحواجب و جايه تقولهالنا !!!!!! و مش جايه ترد على اسئلة حد ؟!!

هنا جن جنونى ، و قلت لها ، سيدتى ، كلميهم عن النظافه دى مش محتاجه حفظ ، كلميهم عن الغيبه و عن النميمه التى تحبط اعمالهن الصالحه ، كلميهم عن اخلاص العمل لله سبحانه و تعالى و ابتغاء و جهه ، و بعدين انت كمان جايه تحجى و الموضوع مش محتاج مفتى الديار عشان نعرف ان من المباح اننا نستحم و نغير ملابسنا ايضاً ، الرحمه كويسه

و حين وجدت انها سوف تجادلنى و اجادلها ، صمت تماما و تذكرت انه لا جدال فى الحج ، و عدت الى نوتتى المفضله لاواصل الدعاء لكل من عرفت فى حياتى بكل الخير

اما هى فبدأت تتكلم فى موضوع مهم جداً ، ان كل واحد لما يرجع بلده لازم يغير الصحبه عشان دى كانت صحبة سوء و يبطل يسمع اغانى عمرو دياب و حماقى ..............

حان ميعاد الرحيل الى المزدلفه ( رغم ان السائق اصر انها المنزلفه ) و كان معنا شاب كدليل للطريق ، اوقفنا على جانب الطريق و طلب مننا النزول لجمع الجمار و الصلاه فى المشعر الحرام كما اسماه الدليل

و حين نزلنا وجدناه مجرد معسكر للجيش السعودى مكتوب عليه ذلك بالبنط العريض و تعجبت من قدرة بعض البشر التلاعب بالناس فى مواقف مثل هذه

و بعد جمع الجمرات ظللنا بداخل الاتوبيس لمدة ........................ لن تريدون ان تعرفوا ............. اثني عشر ساعة

اه و الله العظيم فى مسافه تتاخد مشى فى ساعة ، و بدات نوبات الهلع تهاجم كبار السن فى الباص ، و منهم من اخذ فى البكاء ، اما انا فاصبت بنوبة اعياء و دوخة شديده بسبب رائحة عادم حوالى مئة الف باص على الطريق و لم يجدى معى اى محاولات لاخراجى من تلك الحاله التى استمرت حوالى سبع ساعات متواصله ، لكنى احتسبت كل ما نمر به عند الله تعالى و ادركت انه لا بد رافع غضبه عنا و مسامحا ايانا باذنه

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, يتبع

الرحله : ذكريات و حكايات ( الحلقه الاولى )

2009-01-03T16:20:00.000+02:00

الحلقه الاولى : البدايه
متى ظهرت فكرة الحج على السطح وبدأت تطغى على تفكيرى و تراودنى بشده ؟
ظهرت منذ حوالى تسع سنوات ، وقتها كنت املك مبلغا حوالى عشرة الاف جنيه ، و بدات افكر فى احسن و اوفق مكان اصرف فيه تلك الاموال و قبلها لم يكن لدى مال يسمح لى بذلك الحلم
ذلك ان الادخار عندى ليس خياراً من الاساس ، بالعربى ما باحبش احوش
فكرت كثيرا و مليا ، اين انفق اول مبلغ مالى تجمع لدى من عرق جبينى شخصياً ؟
اشياء كثيره مرت ببالى ، شراء سياره ، تغيير المطبخ ، شراء اطقم صينى للبنات ( هاهاه قال يعنى باجهزهم و كانت الصغرى عمرها عدة اشهر )
و بعد كل ذلك تذكرت واقعه شهيره فى عائلتنا ، كانت خالة ابى رحمة الله عليها تملك قطعة ارض مبانى اشترت المتر فيها بجنيه ( سنة حاجه و خمسين على فكره )
ثم حدث ان ارتفع السعر الى خمسة جنيهات للمتر و كانت الارض حوالى المائتان و خمسون مترا
فكرت رحمة الله عليها فى ذلك المبلغ الذى سيعود عليها ان هى باعتها ، و لم يكن لها زوج ولا ولد ، ثم حزمت امرها
باعت الارض ، و كان الناتج حوالى الف و مائتى جنيه بعد مصاريف السمسار ، وفكرت كما فكرت انا ، و قررت
الذهاب للحج ، فى ذلك الوقت كان المبلغ يكفى و زياده ، و اشترت بالباقى هدايا لابناء اخوتها
بعد سنوات طويله و بالتحديد فى بداية الالفيه الجديده ، كانت هى قد توفت الى رحمة الله تعالى ، و سمعت من احدى صديقاتى ان ارضاً ملاصقه لارض جدتى بيعت
بكم ؟
بخمسة الاف جنيه للمتر ، اى ان قطعة الارض اصبحت تساوى مليون و ربع
يا الله ؟ ما هذا المبلغ الوهمى ؟ هل يعقل انها باعتها فقط بواحد على الف من ثمنها
ثم تذكرت انها ذهبت بتلك النقود للحج ، ماذا كانت ستجديها الاموال لو جاءتها بعد فوات الاوان و ماتت و هو مقصره فى فرض من فروض الله و ركن من اركانه ، او لو كانت احتفظت بالارض حتى توفت و استفاد منها كل من تعرفه الا هى شخصيا؟
و هل يساوى اكمال الركن الخامس من اركان اسلامنا ملايين الدنيا ؟ لا و الله ، انه يفوقها
لقد اختارت جدتى الاختيار الصحيح ، لذلك قررت فى ذلك الوقت ان اذهب للحج بتلك الاموال و ليكن بعدها ما يكون
لانى ايقنت فعلا ان احسن استثمار ممكن ، هو الاستثمار مع الله سبحانه و تعالى
من ذا الذى يقرض الله قرضاً حسناً ، يضاعفه له
لكن للاسف
كانت نفقات الحج حوالى الخمسة عشر الفا
و لن اطيل عليكم ، جرت السنوات بعضها ، و غلبتنى الحياه على امرى ، اذ انى احتجت بعد ذلك لتغيير مسكننا و مساعدة زوجى فى تلك الخطوه و بعدها تضخمت الاسعار بشكل مذهل بحيث كلما وصلت مبلغاً و جدت نفقات الحج السياحى تفوقه بمراحل
و اسلمت امرى الى الله ، مع رجائى الدائم فى وجهه ان ييسر لى الحج
و كل عام كنت انتظر على احر من الجمر بداية موسم الحجز كى اقنع زوجى ان نحاول الذهاب
لكنه كان بشكل ما يتعذر علينا ذلك
حتى جاءت تلك السنه ، الفان و ثمانيه ، و قدر لى الله الا يكون معى مليماً واحدا من تكاليف الحج ، بل على العكس ، دين كبير بسبب تغيير سيارتى و اقساط لا يعلم مداها الا الله
و هنا ، فى هذه السنه التى لا املك فيها من حطام الدنيا شيئاً ، اعلمنى زوجى انه قدم لى انا و هو على حج القرعه
ولم اكن اعلم كنهه من قبل
لكنى علمت انه منخفض التكاليف ( بكام يعنى تمانيه جنيه ؟ طبعا لا، و انا حتى التمانيه جنيه دول مديونه بيهم ) كان ذلك ردى على زوجى بين دموعى لانى ولاول مره من تسع سنوات لا املك شيئا على الاطلاق
و علمت منه انه فعلا مخفض للغايه ، و انه لو وفقنا الله اليه ، سيدفع لى و له
يا ما انت كريم يا رب
و دعوت ليل نهار ان يستجيب الله لنا و ان نستطيع الذهاب ، لكن وقف امامنا شرط السن ، اذ كان حج القرعه ينتقى دائما كبار السن الذين تقل فرصهم عاماً بعد عام و يرجىء الشباب حتى حين
لكن الله وفقنا الى استصدار استثناء لشرط السن ، لانه من المسموح ان يحدث استثناء ، حتى لا تكون الرحله كلها من العجائز بل يكون هناك نسبه ممن يمتلك القدره على مساعدة غيره
و فى ليلة رائعة ، جاءنا الخبر الاروع ، بعد طول انتظار و ابتهالات الى الله ، و فى الوقت الذى كان الحج بعيدا عن احلامى
It came when it was least expected and that made it far greater
كتبه لنا الله و وفقنا اليه ، حقاً انها دعوة ابراهيم منذ الازل ، لا يزال يلبيها مسلمى الارض عاماً بعد عام
و بدأت رحلة الاستعداد
الملابس البيضاء احضرتها لى امى ، ضحكت حين رايتها و قلت ( انا حاخرج بقمصان النوم البيضاء دى يا ماما فى الشارع ؟)
ردت هى على ان بامكانى ان ارتدى اللون الاسود لكنها طلبت منى الانصات اليها لان الابيض افضل
فقررت ان اخد النوعين ، ابيض و اسود
اما زوجى فكان همه الازلى ، كيف سيقوم بتثبيت بشاكير الاحرام ، و هل ستبقى مكانها ؟ و كان دعاؤه الدائم ان يكفيه الله الفضائح
و بعد نهاية رحلة الشراء ، اتفقت مع امى على ان تمكث مع بناتى فى شقتى لقربها من مدرستهم و ان تاخذ اجازه من عملها
و قالت انها اخذت اجازه اسبوعا و سيليه اسبوع العيد ، و هو ايضا اجازه
فحمدت الله و انا اقدر ان الموضوع لن يستغرق اكثر من اسبوعين
و جاءت المفاجاة الكبرى ، خمسه و عشرون يوماً ، ده نظام القرعه لو كان عاجبنا
طيب ما فيش حل ابدا نرجع بدرى شويه
لا لا لا
يجب تغيير التذاكر من شركة الطيرا ن بالاضافه الى الحصول على موافقة المطوف
ايه المطوف ده كمان ؟
انه رجل كل ميزته انه يحمل الجنسيه السعوديه ، تقوم الحكومه بتكليفه برعاية الحجاج و اعداد تنقلاتهم و مبيتهم و تعريفهم الاركان ، و لا يحدث من ذلك اى شىء ، انه فقط يكون مسئولا عن القطيع حتى لا يفر منه احد ، و يقوم بحجز جوازات سفرنا عنده حتى لا ننتهز الفرصه و نهرب الى داخل السعوديه او نتقاعس عن العوده و نتاخر
يا اخواننا مش عاوزين نتاخر عاوزين نتقدم
و كانت الاجابه انتظروا حتى تنهوا الحج و نشوف
و سافرت و دموع بناتى فى وداعى ، و كذلك امى ، و دعاءها لنا ان يتقبل الله منا
و ذهبنا الى المطار انا و زوجى بملابس الاحرام
و ركبنا الطائره التى كانت اشبه بالاتوبيس الكبير جدا جدا حيث كان عليها اعداد مهوله من الحجاج تهتف لبيك اللهم لبيك
و بعد ساعة الا ربع
نزلنا فى مطار جده
قرية الحجاج
انها مبنى كبير يقوم فيه الحجاج بالانتظار حتى يتسنى لهم الانتقال الى مقار اقامتهم فى مكه المكرمه
ولن اطيل عليكم ، نزلنا فى المطار الساعه الخامسه عصراً
و وصلنا الى الفندق ايضا فى الخامسه ........................ فجر اليوم التالى
و اثناء ذلك علا نحيب و بكاء احدى السيدات تتذمر و تشكو من طول الرحله و طول الانتظار فى الطرق
و كان ردى عليها ( طيب اللى كانوا بييجو على الجمال من بلدهم ؟ على الاقل احنا فى باص و مكيف ، نحمد ربنا ولا ما نحمدش ؟)
و وصلنا الى الفندق بعد الشروق بقليل ، و بعد ساعة او اقل من الراحه ، اتصل بى زوجى من غرفته حيث كان يتشارك مع زملاء رجال كما اتشارك انا الغرفه مع سيدتين ، كى ننزل لاداء العمره
و نزلنا الى الحرم
ما هذا البهاء ؟
ما هذه العظمه ؟
لم تكن المره الاولى فى حياتى التى ارى فيها الحرم المكى و الكعبه اذ انى ذهبت و انا فى السابعه من عمرى للحج مع والدى
لكنى اول مره اعى الكعبه
نعم
اعى و افقه وجودها و كينونتها و ليس فقط اراها بعدستين من زجاج
تخيل معى
ان يجعل الله كائناً نورانياً على الارض ، تحت عرشه مباشره ، بدا ببنائه ادم عليه السلام ، حتى يطوف حوله كما تطوف الملائكه حول عرش الرحمن
و ياتى بعدها بقرون ابراهيم و ولده اسماعيل ، ليقيم قواعد ذلك البيت ، و يطلب ابراهيم من الله ان يجعل افئدة من الناس تهوى الى ذلك المكان القفر
و يظل البناء النورانى قائماً ، مع تتابع دعاوى الضلال و الايمان من حوله ، تاره يقيمون حوله التماثيل و الاصنام ، و تاره يسجدون لها و تاره يعذبون من يرفض
ثم ياتى الرسول الكريم ، ليشير على القوم ان يحملوا الحجر الاسود على ملاءه من اربعة اطراف حتى لا يختلفوا فيما بينهم ، و يقبل ذلك الحجر الذى لا يوجد شبيه لتركيبه الكيميائى على الكوكب كله ، اى انه هبط فعلا من السماء الى الارض كى يحتل مكانه عبر القرون
تخيل ان تكون مواطىء اقدامك الان هى مواطىء اقدام الانبياء و الصالحين ، و ملايين من عباد الله ذابت اقدامهم طوافا ببيته المحرم و املهم فى عفوه و كرمه تعلو و تتعاظم مع كل خطوة فى سبيله
تخيل ان يكون هناك شىء فى هذه الارض مجرد النظر اليه ............. عباده !!!
تخيل ان تصلى انت و من حولك و بعضهم وجهه مقابل وجهك
لانكم عند القبله ، فتتلاقى الوجوه لاننا كلنا نولى وجهنا اليها
تخيل ان تصلى و انت ناظر اليها و متخيل ان والديك و اهلك جميعا فى العالم كله يصلون الان و ابصارهم شاخصه فى الفراغ الى تلك البقعه التى لا يرونها بل فقط يقصدونها فى صلاتهم
و تراها انت ايها المحظوظ
الان
تخيل ان تصلى ركعة بعشرة الاف ركعة و تزيد ، فقط لانك فى رحابها
الكعبة المشرفه
اللهم ارزق كل مؤمن بك رؤيتها و التمتع بذلك البهاء يا رب العالمين يا الله

يتبع ..........................

شخصيات فى حياتى : الشخصيه الخامسه ( كل الحب )

2008-11-06T15:44:00.003+02:00

فى هذه السلسله ، ساتحدث باسم الشخصيه ، و فى النهايه قد اذكر ارتباطى و علاقتى بها او قد لا اذكر لكن فى النهايه هناك شخصيات فى الحياه تستحق الوقوف امامها ، للتساؤل ، و التأمل ، و للتعلم

-------------------------------------------------------------------------------------------

ولدت لاجد نفسى الابن الاصغر لاسره كبيره ، ابى و امى و ثلاث اخوات بنات
و كم من الحب يحيط بى من كل جانب ، امى الحبيبه ، و اخواتى و كانهن امهاتى هن الاخريات ، هذه تغير لى ملابسى و الاخرى تاخذنى معها للنزهه و الثالثه تساعدنى على ربط حذائى
و علمت بعد وقت انى كنت سببا فى سعادة امى ، كانت تتمنى ان يكون لها طفل ذكر ، مثل اى ام ، على عكس ابى ، الذى زعمت امى انه فرح لانجاب البنات مثلما فرح عندما ولدت و اكثر
سبب اخر لسعادتها الغامره ، هو انها احست ان الله عوضها بى عن اخى الاكبر ، محمد ، الذى ولد و توفى قبل ان اولد لذلك كانت امى شديدة الخوف على ، كم كنت اتمنى ان يكون موجوداً لالعب معه ، لانى عانيت كثيرا من تاثرى بلعب البنات و انا صغير ، حتى انى عندما ذهبت للمدرسه كنت لا استطيع الرد على من يشتمنى ، كنت معتادًا على الادب الزائد فى معاملة امى و اخواتى حتى انى كنت استعمل كلمات يا تفاحه يا مانجا يا جوافه حين اريد ان اشتم احداً
و هناك
فى المدرسه ، و جدت نفسى وسط اقران من سنى ، صبيان و بنات ، بدلا من اصدقائى التخيليين الذين عشت معهم سنيناً قبل دخولى الحضانه ، حيث روت لى امى انى دائما ما كنت العب مع اشخاص غير موجودين ، و احدهم كنت ادعوه شحنه و الاخر سميرغنى ، لا ادرى هى هذه اسماء عفاريت ام ماذا ؟
لم اكن اتصور ان نفس المجموعه من الاصدقاء فى الحضانه ستلازمنى ما بقى لى من عمر ، كان اكبر مخاوفى ان افقدهم ، حيث كانوا اخوتى و اصدقائى فى نفس الوقت
احدهم فقد والده و هو صغير ، و الاخر يحيا وحيداً بعد سفر والديه للخارج ، و الثالث يعانى من قسوة اسرته ، كنت انظر اليهم و احمد الله على ما انا فيه ، عائله تحبنى و دفء اسرى جميل
لكنى مع تقدمى فى العمر و دخولى الثانوى و الجامعه ، بدأت احسدهم ، كانوا يتمتعون بقدر اكبر من الحريه ، ليكونوا معاً ، اما انا فكنت دوماً فى صراع بين حبى لاصدقائى و حبى لاسرتى ، و لم تكن امى تفهم علاقتى بهم ، و حبى لهم ، كانت اعتادت فى تربيتها لاخواتى البنات ان يكن بجوارها طوال النهار ، و لا يعترضن اذا حرمن من الخروج
اما انا فلم اكن كذلك ، كنت ولدا ، و كان تفكيرى مختلفا
و كلما تزوجت واحده من اخواتى ، ازددت اقترابا من اصحابى ، لقد قضيت ليلة زواج اختى الكبرى باكيا فى غرفتها و على سريرها ، و طيلة النهار التالى فى المدرسه كنت اتذكرها و ابكى ، كنت فى الابتدائى لا زلت ، و كل اصدقائى كانوا يعرفونها ، كان ابى احيانا يطلب اليها ان تاتى لدفع المصاريف بدلا عنه لانشغاله ، او لو حدثت مشكله كانت تاتى بدلا من امى
كيف لها ان تتركنى و تمضى و تبيت فى منزل اخر ، لم يكن عقلى الصغير وقتها يستوعب ذلك ، رغم انها كانت تسكن بالقرب منا
و جاءت الضربه الثانيه حين تزوجت اختى الثانيه ايضاُ ، و سافرت للخارج
كم كان مؤلماً يوم وداعها ، امسكت بنفسى حتى اخر لحظه ، ثم وجدت نفسى استدير لاحتضنها مطولا و اتمنى لها كل الخير و دموعى تجرى من عيناى
كانت تلك مشكلتى
دموعى
لطالما كانت قريبه الى الحد الذى كان يحرجنى و يزعجنى ، اذا رايت رجلاً مسكينا او مشهدا مؤلماً او حتى تشاجرت مع احد افراد اسرتى كانت دموعى تجرى بلا انقطاع ، لانى لم اكن استطيع ان ارد على احدى اخواتى او ان اجعل صوتى يعلو عليها ، لذلك كنت اترك لدموعى العنان
لا تفهمونى خطا ، لانى لو حدث و تعرض لى او لاحدى اخواتى شخص ما خارج الاسره ، فانى لم اكن اشعر بنفسى الا وانا اضرب المتسبب فى الاذى ، لم اكن ابداً اشتم احداً ، اذ ان الشتيمه بالنسبه لى كانت شيئا تافها و حقيرا ، كنت اقول الراجل ما يشتمش ، الراجل يضرب علطول
حدث ذات مره ان اتصلت اختى باسرة عمتى ، و رد عليها احد عمال المكتب ، و ظنها تعاكس و جرحها و اهانها ، و حين وجدتها تصرخ عليه فى الهاتف ، جريت من الداخل حتى انزل اليه ، خبات ماما مفتاح الشقه خشية علي ، لكنى بعد ان عرفت ما قاله الشاب لاختى ، كنت ساقفز من البلكونه و هددت بذلك ، ساقفز يا ماما نحن فى الدور الاول ، لو لم تعطنى المفتاح ، و اضطرت امى لتركى اذهب و هى ترتجف خوفاً على
لكنى ذهبت لذلك الشاب الذى كان حجمه ضعف حجمى ، لم اخف منه بل امسكته من خناقه ، و كدت اضربه ، لكنه تراجع و اعتذر بشده حين علم بما فعل ، وقال لى انه ظنها فتاة صغيره تعاكس
ولم يهدأ لى بال حتى اتى بنفسه لاختى لكى يعتذر اليها
تلك كانت شخصيتى ، كنت شديدا مع اى احد خارج نطاق اسرتى ، لكن معهم هم ، كنت احس انى لا زلت ذاك الطفل الصغير
و عندما كنت اختف مع ماما و تذكرنى احدى اخواتى بان امى يوما ما سوف تمضى و تتركنى ، و ساعتها ساترحم عليها و اندم على انى اغضبتها ، كانت تلك الكلمات اكثر الكلمات اثارة لدموعى
لم اتخيل يوما ان اعيش بغير امى او ابى او احدا من اخواتى
و كم كنت ادعو من اعماقى لكل منهن بالسلامه عند الولادات و عند اضطرار اى منهن لعمليه جراحيه او غيرها
و وصلت للثانويه العامه ، و اخترت القسم العلمى رياضه ، كنت اتمنى الالتحاق بالهندسه مثل ابى و اختى الكبرى ، و كنت نابغه فى الماث بشهادة اساتذتى ، و اكرمنى الله بمجموع كبير مكننى من دخول الهندسه بسهوله ، و كنت اذهب الى الكليه احيانا مع اختى الوحيده الموجوده بالمنزل ، هى بالصيدله و انا بالهندسه
و بعدها انهت هى دراستها و انا لا زلت فى السنه الثانيه
و تزوجت اختى الثالثه ، صديقتى العزيزه و اقربهن الى سناً ، و سافرت هى الاخرى الى الخارج ، و كنت كل عصر حين اجلس لشرب الشاى باللبن ، اذكرها حين كانت تقوم من نومها عصرا ًو تطلب منى ان انزل لاشترى لها بسكويت نايس مع الشاى حتى تستطيع ان تذاكر
حرمت الان من كل تلك الايام الحبيبه ، و اصبحت الطفل الوحيد بالمنزل ، طفل كبير ، لا زالت امه تصر على انه طفل
و كلما سافرت هى و ابى لمكان ما ، تتصل بى كل ربع ساعة لتطمئن انى لم اشتر مخدرات و لم اذهب للكباريهات ، يا للامهات ، لا زالت الافلام تسيطر على تفكيرهن و خاصة انى كنت ادفعهم دفعا للسفر و ترك المنزل
لاسباب اخرى فى الحقيقه ، كنت ادعو اصدقائى جميعاً حيث كان منزلنا واسعاً جدا ، و نضع كل المفروشات جانباً و نبدا فى لعب الكره داخل المنزل ، و بعدها يلعب مجموعه الطاوله و اخرين البلاى ستاشن ، ثم نقوم باخراج ملابس والدى القديمه و نلبسها و ناخذ الصور ، صور انتيكه بعد رسم الشوارب و السوالف و غيرها
لم اقرب الحرام فى عمرى و لا انا و لا اصدقائى و لله الحمد
و بعد ان اصبحت خالا ، احسست بتغيير فى شخصيتى ، احسست بالمسئوليه ، خاصة انى كنت فى ايام الصيف حين تنزل اخواتى البنات اكون مسئول توريد الاغذيه و المشروبات فى المنزل و كذلك الحلاقه للصبيان و حتى كوافير البنات كنت اخذهم اليه ، كان ذلك مصدر فخرى و كانت كلمتى الدائمه انا خال لستة ، ستة عيال زى العسل
كنت اصيف كل عام مرتين ، مره مع اسرتى التى يلتئم شملها احيانا و احيانا ينقصها احدى اخواتى لظروف الانجاب او غيرها ، و مره اخرى مع اصدقائى
بالرغم ان وجودى مع اسرتى كان يضمن لى المكان المريح و اغلى الاطعمه و النزهات بل انى قضيت مره اسبوعاً فى الغردقه مع اختى الكبرى فى غرفه مزدوجه و تلفزيون و ثلاجه ، لى وحدى ، و مع ذلك فضلت ان اذهب لامضى معظم الوقت مع اصدقائى فى غرفه اقل ما يقال عنها انها حقيره ، حتى اتمتع بصحبة شباب فى سنى
حتى وجودى فى الشارع بدون نقود مع اصدقائى كان له طعم اخر
كانت اكبر مخاوفى ان افقد احدهم ، طالما سمعت عن مجموعات من الاصدقاء مات احدهم ، كان ساعتها قلبى ينقبض ، لا اريد ان افقد احدا منهم ، انى منذ الان احمل هم اليوم الذى ستنتهى فيه دراستنا و نتفرق كل فى طريق ، و كنت دائما ما اتحدث عن حسن حظنا لاننا ظللنا سوياً ولم يبتلنا الله بفقد احد منا
و البنات ؟؟
لا ادرى ، كلما حاولت احداهن التقرب الى ، تذكرت اخواتى الحبيبات ، و تذكرت ما يرضينى لهن و ما لا يرضينى ، و كان ذلك يدفعنى دفعا الى عدم اعطاء الامل لاى بنت ، كنت اؤجل ذلك حتى اتاكد انى قادر ماديا و معنويا على الارتباط الدائم بها
و لكنى كنت اتمنى ان ارتبط باحداهن و انا بكامل شعرى ، حيث انه قد بدا ينحسر و يسقط عن مقدمة راسى و كان ذلك وراثيا فى عائلتى و من ضمن اكثر الاشياء التى تخيفنى ، ان اصبح اصلع
اليوم ، اتصلت بى اختى المقيمه بالقاهره و اخبرتنى انها وجدت فيلا رائعه للمصيف هذا العام ، و ان كل اخواتى سياتين فى ذلك العام ، ياه كم حلمت بذلك الصيف الجميل ، الذى يلتئم فيه شمل الاسره كلها معا ، و كل ابناء اخواتى الذين اعشقهم و اعشق نداءهم لى ، خالو خللولى
كما ان والدى قد كان اشترى سياره جديده الصيف الماضى واصبح سفرنا بها متعه وحده
و بمناسبة تلك السياره ، كنت اسير بها فى العيد الصغير فى احد الشوارع ، و اذا بسياره رعناء مسرعه تصطدم بى من الخلف ، و تكسر احد الفوانيس
كنت وحدى ، و هم اربعه من الشباب ، لكنى ترجلت من سيارتى و نزلت بكل ثقه ، و قلت لهم
عربية مين فيكم دول يا واد
و الظاهر افتكرونى ضابط اذ ردوا فى صوت مرتعش : ده احنا ماجرينها عشان العيد يا باشا ، و احنا اسفين اوى
طلبت منهم مفاتيح السياره ، و احتفظت بها معى قائلا : طيب الفانوس ده بتمنميت جنيه ، و حاتدفعوا تمنه ، عارفين لو كان بفلوسى كنت سبتكم ، لكن للاسف دى فلوس ابويا وهو اللى جايبلى العربيه
و بالفعل جمع الشباب من بعضهم الاموال و كان واضحاً انهم اغنياء لكن ليس معهم رخص ، و اخذت منهم النقود و رقم الهاتف و ذهبت الى والدى لاخبره
و فوجئت به يقول : ليه يا ابنى كده ؟ مش مهم العربيه ، المهم انت بخير ، لو سمحت رجع الفلوس دى للعيال حرام ، و انا حاصلحلك العربيه ، مش حاخد عوض من شوية عيال
و نزلت بالفعل مع احد اصدقائى للبحث عن الشباب ، و فى الطريق وسوس لى صديقى ان احتفظ بالنقود ، ثمانمائة جنيه ملكى بالكامل ، ما الذى يمكن ان يحدث
لكنى رددت عليه : بابا وثق فيا ، و مش حاقدر انى اخون ثقته دى ، و بعدين افرض العيال دى محتاجه الفلوس فعلا
المفاجاه انى عندما اتصلت بهم و اخبرتهم ان ياتوا لياخذوا الاموال ، لم يصدقونى ، و كل ما ظنوه ان المبلغ لم يكن كافياً و انى اريد المزيد ، ولم يأتوا الا حين اقسمت لهم انى سارد اليهم الاموال ، و كانت الفرحه فى اعينهم تساوى هذا المبلغ مضروبا فى مليون
كانت تلك السنه الاخيره لى بالكليه ، و بدأت الامتحانات ، و بعد الامتحان ، اتفقت انا و اصدقائى على الخروج ، ثم الذهاب معا للمذاكره و الاستعداد لامتحان يوم السبت ، حيث كانت خطوبة اخت اعز اصدقائنا غداً و لن نستطيع المذاكره غداً بحال ، و اخذت اوراقى و ذهبت معهم
بدأت السهره بعشرين شابا ، و اخذوا ينقصون حتى ظللت انا و اثنين من اصدقائى ، احدهم كان صديقى منذ الطفوله المبكره ، و كان دائما الى جوارى فى كل مواقف حياتى
ضابط ، او على وشك التخرج ليكون ضابطاً ، و اخذ يعد مسدس والده لفرح الغد ، و كنت انا عبر الطاوله اذاكر الهندسه الصحيه ، و فجاه ، احسست بشىء ساخن يخترق ذراعى
رفعت ذراعى لانظر ، ايه ده ، رصاصه اخترقت ذراعى
هلع صديقى و اصطحبنى بسرعه للاسانسير ، و بينما نحن بالدخل ، احسست بسائل دافىء يغرق صدرى ، تحسسته بيدى ، و نظرت كان الدم يغرق صدرى
و لم احس بشى ء بعدها ، فقط رايت صورة امى ، و ابى ، ثم تواترت صور اخواتى ، و اولادهن ، و صور من حياتى ، ما الذى يحدث ، ما هذه البروده التى بدأت تعترى اطرافى
اشهد ان لا اله الا الله و ان محمداً رسول الله

لو كان فيه حاجه فى الدنيا اسمها حب
يبقى هو ده بالضبط اللى فى قلبى تجاه احمد
الشخصيه دى ، اخى الحبيب رحمة الله عليه
للاسف ، لم نذهب معاً للمصيف ذلك العام ، و لا الذى بعده ، كل الاشياء فقدت طعمها
ايضاُ لم يفقد احمد اصدقاءه ، ظلوا معه حتى اخر لحظاته ، حرفياً ، حتى نزل تحت التراب ، و لا زالوا يداومون على زيارته
لم يفقد احمد شعره ، و لم يصلع ، و لم يخطب ، و لم و لم و لم
عسى الله ان يعوضه عن شبابه خيراً
، اهداء ليه عشان هو حبى كله
الحب مش بس حب الخطيب و الحبيب ، رسالتى ليكم كلكم النهارده بمناسبة ما يسمى عيد الحب

قدروا هبة الحياه ، و هبة وجود احباءكم الى جواركم ، و هبة استمتاعكم برؤيتهم حتى لو كل حين ، قد تكون الفتاه منتظرة على نار فى بيت اهلها حتى يتم زواجها ، و يلتئم شملها على من تحب و كذلك خطيبها ، لا يكاد يتحمل الانتظار حتى يجمعهما العش السعيد
و بعد زواجهما ، تتذكر الايام الحبيبه وسط الدفء و الاسره ، و افطار يوم الجمعه و صوت سورة الكهف ، و يتذكر هو اخاه الصغير و قد احضر الخبز من الفرن و صراخه حتى لا يستهلك الاخ الاكبر كل ما بقى من الماء الساخن قبل الصلاه و تلك الضجه الحبيبه و الايام الفائته
لا تجعلوا للحب عيداً ، ولا يوماً واحداً
احبوا بعضكم كل لحظه ، و ادعوا لاحباءكم بطول البقاء طالما كانوا على وجه تلك الارض و بالرحمه لو كانوا غادروها الى مكان افضل

القصه مصوره لمن اراد مشاهدتها و التعليق عليها ، و نرجوكم الدعاء
http://www.youtube.com/watch?v=5xwwujwwsCc

شخصيات فى حياتى : الشخصيه الرابعه ( الوجه الاخر للعمله )

2008-10-30T01:22:00.003+02:00

فى هذه السلسله ، ساتحدث باسم الشخصيه ، و فى النهايه قد اذكر ارتباطى و علاقتى بها او قد لا اذكر لكن فى النهايه هناك شخصيات فى الحياه تستحق الوقوف امامها ، للتساؤل ، و التأمل ، و للتعلم

---------------------------------------------------------------------------------------------

لمن قرأوا معى سيرة شخصية الاسبوع الماضى

تعالوا سوياً ندخل حياة اخرى ، لشخصية اخرى ، لا رابط بينها و بين شخصية كريمه ، الا ، انى اعرفهما

لكن فى الحقيقه تشابهت حياتهما فى وجوه و اختلفت فى اخرى بحيث اصبحت شخصية اليوم بحق
هى الوجه الاخر للعمله

---------------------------------------------------------------------------------------------

اسمى *****

منذ ولادتى و انا احس انى قرة عيني امى ، حبها لى كان غير عادى ، لم تنجب بناتاً غيرى ، كان كل اشقائى من الذكور لذلك اغدقت علي هى و والدى بالحب و الحنان

و زاد اخوتى الذكور من ذلك الشعور لدى ، كنت جوهرتهم الغاليه ، نعم كانوا يخافون على و يتناوبون توصيلى و رعايتى ، و يذكرون فى كل مناسبه ان من يقربنى بسوء ، سيكون ميتاً لا محاله

لكنى ابداً لم اختنق من تلك الحمايه و الرعايه ، بل على عكس كل صديقاتى كنت اتباهى بحماية اخوتى لى ، و باصطحابهم لى فى كل الاماكن

كنت اسمع جميع من حولى يتحدث عن كونى جميله

ذلك الجمال المميز فى مصر ، الشعر الاصفر و العيون الخضراء ، و القوام الذى يشبه قوام ممثلات الزمن الجميل

لكنى كنت لا ارى ذلك الجمال

فى الواقع كت احس باهمية تنمية عقلى اكثر من جمالى غرست امى فى تلك القيم منذ البدايه ، كانت تحرص على مذاكرتى كما تحرص على مذاكرة اخوتى ان لم يكن اكثر ، و لم تركن مثل امهات ذلك الزمن الى الزواج و تنمية المواهب المنزليه للفتاه ،لذا اجتهدت فى الدراسه على قدر استطاعتى ، و رفضت امى كل الخطاب قبل ان ادخل الجامعه و تطمئن الى انى سوف اكمل دراستى للنهايه

و فى اول سنين الدراسه ، تقدم لى ، مهندس ، شاب ، موهوب

لم انظر لوسامته و لا لشكله ، لكن اعجبنى عقله و تفكيره ، و اعجبنى انه استاذننى فقط ثم تقدم لاهلى بعدها مباشرة ، اى انه لم يضع وقتاً

و علمت بعدها لماذا ، لقد كانت اسرته جيراناً لنا فيم سبق ، قبل ان يسافر لاكمال تعليمه فى الخارج ، و كان يعرفنى منذ طفولتى ، بل انه احبنى منذ طفولتى و لم يصدق نفسه حين كبرت طفلته و اصبحت طالبه فى الجامعه

و تحولت ضفيرة الذهب التى كانت على ظهرها ، الى تاج مصفف بعنايه

و تحولت مريلة المدرسه الكاروهات ، الى فستان على احدث الموضات

كانت امى لا تبخل على بشىء ، طالما كان فى حدود الاحترام ، لم يكن الحجاب موجوداً فى مجتمعنا او وسطنا فى ذلك الوقت ، لكن كان الاحتشام دوماً موجوداً ، لم يكن مسموحاً لى بلبس المايوه ، او اظهار ما فوق ركبتى ، او حتى ذراعى ، و فى الواقع كان ذلك يروق لى ، كان لدى حياءً داخلياً يمنعنى من تقليد باقى فتيات مصر الجديده فى طريقة ملبسهن او حتى مشيتهن

و فى السنه الثانيه للجامعه ، تزوجت من حبيبى و خطيبى الذى احبنى فى صمت عمراً كاملاً

و حين جاء و قت الكلام

لم يتكلم

ابداً

بل فعل ، فعل كل ماتتمناه امراه من رجلها

جعلنى ملكه

ليس بالاموال و لا بالهدايا كذلك لم يجلب لى تاجاً من الماس

بل كان هو تاجى ، و ظل كذلك طيلة حياتى ، كنت انظر فى عينيه فافهم ما يريد ليس فقط ما اريد ، بل يفهم احلامى ، و ينفذها

كان يعلم انى اريد ان اعمل ، فوافق على ذلك بكل سرور فور انهائى لدراستى ، بل و تدخل ليدبر لى عملاً كمدرسه للغات فى مدرسه قريبه من منزلى بمصر الجديده

و هناك

فى تلك المدرسه

و جدت نفسى ، و كيانى و حياتى كلها

منذ خطوت بقدمى خطوتى الاولى داخل المدرسه ، ادركت انى خلقت لكى اقوم بهذا

كل صديقاتى كن يتحسرن على انى بكل جمالى و اناقتى و مؤهلاتى الاجتماعيه

اعمل كمدرسه

و فى وسعى ان اعمل بالعلاقات العامه او بوزارة الخارجيه ، او حتى ان اعمل معيده بكليتى بعد ان تخرجت بتقديرات ممتازه

لكنى وجدت فى التدريس ، ما كنت احلم به طيلة حياتى

البناء

كان زوجى مهندسا يبنى العمارات

و ابنى انا العقول

كنت احرص على ان اعلم الفتيات كيف يتكلمن و كيف يتصرفن فى حياتهن ، اكثر من مادتى نفسها

و رزقنى الله بعد وقت قصير بالولد ، طفلى الاول ، بهجة عمرى كله

و عرفت ان للسعادة افاقاً لم احلم بها ابداً

و بعدها بفترة قصيرة ، توفى والدى ،و اورثنى و امى حزناً عارماً ، بالرغم من حبى لزوجى بل و عشقى له ورغم حنان اخوتى على

الا ان موت ابى ، جعلنى احس بان ظهرى انقصم ، كان هو ظهرى و سندى و بفقده ، احسست بالوحده و العالم ملىء من حولى

رحمة الله عليه

و بعدها ، قرر زوجى الحبيب ان تنتقل امى للمعيشه معى ، و بعد جهد طويل ، وافقت امى ، كنت حبيبتها و كانت تعلم انى بعد ان رزقت بولدى الثانى زادت مشاغلى و اصبحت رعاية المنزل و الاولاد و االاهتمام بعملى فى نفس الوقت شبه مستحيل

خاصة بعد ان تنبهت ادارة المدرسه لقدراتى الخاصه فى التعامل مع البنات ، و اصبح يوكل الى معظم امور النشاط المدرسى مثل الاذاعه و الخطابه ، و حفلات نهاية العام

تلك الانشطه التى يسفهها البعض ، لكنها لطالما ساعدت بناتاً يتلعثمن فى الكلام ، على ان يصبحن طليقات اللسان مثل خطيب مفوه

و تعلمن ان يقهرن خجلهن و خوفهن من الفشل ، ليتحولن كالفراشه الجميله التى تخرج من شرنقتها بعد ان كانت مجرد دوده تزحف على الارض

كانت المدرسه هى تلك الشرنقه ، اما تخرج منها الفتاه كالفراشه لتنثر النور و الجمال ، او تخرج منها كما دخلتها ، مجرد كائن يزحف على الارض و يخشى المواجهه و لا يستطيع التحليق

و من المديرين الانجليز لتلك المدرسه العريقه ، تعلمت كيف يكون الحزم مع الحنان و العنايه مع تشجيع الاعتماد على النفس و تمنيت ان استطيع يوماً تطبيق كل ما تعلمت

و بعدها بقليل تغيرت القوانين و رحلت الاداره الانجليزيه و تغير الزمن ، و اصبحت احلامى صعبة التحقيق بسبب نقص الميزانيه و كل تلك الترهات الماديه

و فى ذلك الوقت ، رزقت بابنتى الصغرى ، حبيبتى و قرة عينى ، و عرفت وقتها بالضبط ماذا كان احساس امى بى ، بل و بها هى الاخرى ، فقد كانت امى معى يداً بيد فى كل ما يخص طفلتى الحبيبه

و لمح زوجى تأثرى من تغيرات العمل ، و عدم قدرتى على التعامل مع الاداره الجديده

و ذات ليله ، اخذنى لنسهر مع مجموعه من اصدقائه ، رجال الاعمال ، و لم يكن ذلك من طبعه ، لكنى خرجت معه

و فى تلك السهره علمت مغزى خروجى معه ذلك اليوم

لقد اتفق زوجى الحبيب مع مجموعه من اصدقائه على المساهمه معهم فى تأسيس مدرسه خاصة ، للبنات فقط ، و نشأت الفكره حين علم ان اصدقائه بصدد تأسيس مدرسه ،و تفكيرهم فى الاستفاده من خبرتى فى ادارتها معهم ، لكن حبيبى فكر انى لا يجب ان اعمل عند احد ، ليس بعد الان ، و قرر ان يساهم معهم ، لكى اكون شريكاً و فى نفس الوقت لى حق الاداره

لقد صنع من اجلى الكثير

حقاً ، طيلة حياتنا معاً ، كان دائماً ما يعطى و يعطى ، حتى انه لم يتبرم يوماً من تاخرى فى العمل او قلقى بسبب شأن من شئونه

لكن ما فعله فى ذلك اليوم ، سيبقى اغلى و اكبر ما يمكن ان يفعله زوج محب لزوجته ، لم يكن الامر كمن يكتب لزوجته شقه او عقاراً ، كان امرا ًمختلفاً تماما

كان يغذى عشقى لعملى و يشجعنى عليه بصوره لم اتخيل ان اراها يوماً فى حياتى

و بعد شهور قليله ، انتقلت لمقرى الجديد ، مكتبى كمديره للمدرسه لم تتخط الثلاثين الا بسنوات قليله ، و اولياء الامور و هو يقدمون اوراق بناتهم و يبدون اعتزازهم بى ، كان بعضهم يعرفنى من مدرستى القديمه اذ كنت درست بعض بناتهم او بنات عائلاتهم فى مدرستى القديمه

و فى اول يوم للدراسه ، فوجئت بسياره المانيه بيضاء جديده تنتظرنى اسفل المنزل

استدرت لاصعد درجات السلم مثنى و ثلاثا

لكى اشكر ذلك الملاك الذى اهدانى الله به

زوجى الحبيب ، ابى الا ان اذهب لعملى الجديد بسياره جديده، كانت حتى افضل من سيارته الشخصيه فى ذلك الوقت

و بدأت فى عملى الجديد، و زوجى و امى من خلفى يدفعاننى ، لولاهم لما اصبحت شيئا

كنت انزل فى السادسه و النصف ، لاصل الى المدرسه قبل عاملات النظافه ، و اشرف على نظافة الادوار و الحمامات بنفسى ، و كن يعلمن ذلك ، فكانت مستوى نظافة حمامات المدرسه كفنادق الخمسة نجوم ، حتى لو اشتريت المطهرات و المنظفات من جيبى الخاص
و بعدها اباشر طوابير الصباح بنفسى و استمع الى نشيد بلادى بصوت البنات ، و ان لم يعجبنى حماسهن ، اعيده مرة اخرى ، حتى انهن كن يغنين بحماس من المره الاولى حبا لى
حتى المدرسين ، لم يكن احدهم يتاخر ابدا عن ميعاده ، كيف يفعل ذلك و هو يرى حوله مظاهر الالتزام فى كل ما حوله ، ذاك كان شعارى ، اذا اردت ان يفعل مرؤوسى شيئأ ، على ان اكون انا قدوتهم فيه اولاً

كانت تلك المدرسه كانها منزلى ، هل هناك ربة منزل تهمل فى ركن من اركان بيتها ، كان ذاك هو بيتى

و اظل فيه لا اغادر حتى الساعه الخامسه او السادسه ، بعد انهاء المشاكل المعلقه و الامور الاداريه

اعترف انى خسرت الكثير

و لكنى ايضاً كسبت الكثير

خسرت لحظات سعاده سحريه وسط ابنائى و هم يكبرون و اصوات ضحكاتهم الجميله التى كانت يمكن ان تملأ ليلى و نهارى

لكنى كسبت الاف البنات اللاتى ربيتهن منذ الحضانه حتى تخرجهن من مدرستى ، فتيات محترمات ، يعرفن معنى المسئوليه ، و اثمرت شجرة تلميذاتى امهات صالحات و فوق ذلك ايضاً

هذه مذيعه و تلك صحفيه ، و اخرى مهندسه تعمل مع زوجى فى مكتبه ، و رابعه مدرسه عادت للعمل معى فى نفس المكان الذى تربت فيه

و خلال سته او سبعه سنوات كانت المدرسه قد نجحت نجاحاً ساحقاً ، و تم افتتاح العديد من الافرع

و انتقلت بتلميذاتى لفرع جديد مجهز باحدث التجهيزات ، كما التحق ابنى الاكبر بالجامعه ، فى امريكا ، كما اراد له والده ،كم كان فراقه و سفره صعبا ًعلينا و هو الذى اصبح من يراه الى جوارى يظننى اخته كما كان يحلو له ان يداعبنى بقوله

و بدلا من ان يدللنى زوجى و اخوتى فقط ، اصبح ابنائى هم الاخرون يدللوننى كما لو كنت ابنتهم لا امهم ، اذ كانت امى ادامها الله هى امنا الحقيقيه جميعاً

كما كبرت ابنتى هى الاخرى و اصبحت صديقتى العزيزه ، كم اردت ان اخرج معها كثيراً كما كانت تتمنى ، لكن ظروف العمل غالباً ما كانت تمنعنى من تحقيق كل ما كنت اتمناه

و فى نهاية ذلك العام الدراسى ، كانت حفلة المدرسه اروع الحفلات قاطبة ، حتى انى احضرت ديكورات المسرحيه من منزلى الخاص ، صالون منزلى و ستائر و غيرها ، لاعطى مصداقيه لما يحدث على المسرح

و استعنت بمدرسينى لتاليف نشيد خاص بالمدرسه له لحن خاص يخطف القلوب و يثير الحماس

بالعلم سنبنى الاوطان

و نباهى فى كل مكان

و حضر المحافظ والوزير الحفل ، و صعدت لالقى كلمة الترحيب على المسرح و زوجى هناك و امى ترمقنى بحب

و ذلك الطاقم الذى احضره زوجى الحبيب من باريس خصيصاً يثير اعجاب و غيرة الحاضرات

و ما ان انتهيت من كلمتى

حتى فوجئت انى لست على مايرام و على وشك السقوط

تحاملت على نفسى حتى عدت لمنزلى و اتى زوجى الذى افزعه ما حدث بالطبيب

و بعد الفحص الاولى

قرر انى يجب ان ادخل الى المستشفى لاجراء المزيد من الفحوص

صرخت بانى لا استطيع ، لانى لا املك وقتاً ،كيف اترك عملى فى ذلك الوقت الحساس

و لكنى بعد ان زادت الالام على

رضخت و دخلت المستشفى

و لن اطيل

اسوا مخاوف اى سيده

السرطان

لن انكر انى خفت ، لكنى حين رايت الهلع فى عينى امى و عينى زوجى الغاليان ، تماسكت و رسمت بسمة على شفتى ، و قررت اجراء عملية الاستئصال باسرع ما يمكن ، و انا اقنع نفسى انى لا استئصل انوثتى ، بل استئصل المرض

و بعده ساعود كما كنت

و اصر زوجى ان اسافر لامريكا حيث يدرس ابننا لكى اجرى الجراحه هناك

اغلق مكتبه و ترك كل شىء ، و سافر معى

و هناك ، ادركت ان المرض ليس شراً كله

لقد اقتربت منه و اقترب منى كما لم يحدث من قبل

حقا لقد ضاع عمر كامل فى العمل و الكد ، سواء كنت انا او هو

و نسينا كنزا ًمخبأ فى الاعماق

كنز حبنا لبعضنا البعض

و اجريت الجراحه التى تبعها تاهيل نفسى لكى تتقبل المراه ما حدث ، و لكى تعرف ما هو أت

و اه مما هو أت

العلاج الاشعاعى و الكيميائى

لم اكن اصدق ان شعرى الذهبى الجميل ، اصبح يتساقط كما لو كان بغير جذور ، و ان لون جلدى و وجهى اصبح مختلفاً و كل ذلك فى شهرين فقط

و داومت على العلاج ، و المسح الذرى لمدة ثلاثة اعوام

حاولوا خلالها اثنائى عن العوده للعمل

لكن حين لمح زوجى تهدمى و اكتئابى ، وافق على عودتى لمدرستى

و كان يوم عودتى يوم عيد

صحيح كنت ارتدى باروكه على راسى و اصابنى الهزال ، حيث كنت اتمتع بالرشاقه طوال حياتى ، لكن بعد المرضه ، تحولت الرشاقه الى هزال شديد

لكن ويا للعجب

كان من يرانى صباحاً اصحو من سريرى ، لا يتخيل ان هذا النهار سوف يمضى و انا حيه

لكنى بمجرد ارتداء ملابسى و حضور سائقى حيث اصبحت لا اقوى على القياده

تدب فى الحياه و تعود الى الروح ، كما لو كنت شابه فى العشرينات ، و اقوم بعملى بكل طاقتى ، صحيح لم اعد كما كنت تماماً

لكنى عدت

و احمد الله انى عدت ، حيث احسست وقتها بحب الناس ، انه كنز

المدرسين و العاملين و حتى اولياء الامور ، كانوا ياتون الى مكتبى فقط لتحيتى و السؤال عن صحتى

كم هى كثيرة نعمك يا الله

و طلبت الى زوجى ان نذهب للحج ، سوياً

و هناك فى بيت الله ، اقتربت اكثر ، و احسست بحكمته اكثر ، وبان رحمته سبقت عذابه ، و بانه هو صاحب الحكمة العليا فى كل ما يحدث لى

ارتديت الحجاب ، عن اقتناع ، لم ارض ان البسه بعدما فقدت شعرى ، حتى لا احس انى اضطررت اليه اضطراراً ، بل ارتديته بعد ان عاد شعرى لطبيعته تقريباً ، و اخترت بارادتى ان اغطيه

كم كانت سعادة ابنائى بعودتى من الحج و خاصة ابنتى التى كانت سبقتنى الى الحجاب ، هداها الله و يسر لها طريقها

و بعدها بشهور ، خطب ابنى الغالى ، و حضرت خطوبته و انا احس لاول مره باحساس ام العريس ، كم هو لذيذ هذا الاحساس ، هذا الرجل الصغير لى ، و ستشاركنى فيه اخرى ، لكنى فى قمة سعادتى بذلك

و لكن

بعدها بشهور قليله ، بدات اعراض المرض تعاودنى مرة اخرى

و سافرت للولايات المتحده ثانية

و حين عدنا دون ان نجرى اى عمليات

و حين لمحت دموعاً فى عيون كل من حولى

ادركت ان مرضى اصبح ميئوساً منه

و انها اصبحت مسألة ايام او شهور على اكثر تقدير

لم اجزع و لم اهلع ، حتى لا ازيد من هم زوجى و امى

و حين كانت ابنتى تبكى بين يدى قبل نزولها لمدرستها ، كنت اطمئنها قائلة ، ما تخافيش ، مش النهارده ، ان شاء الله حاترجعى تلاقينى يا حبيبتى

و كل يوم كنت انظر خلفى الى تلك الحياه التى عشتها

حياة مليئه ، كم مره يدق الهاتف ليسال عنى الناس ، لم اعد احصى

كم صحبة ورد وصلت الى منزلى

كم مره كنت مع ابنتى فى احد المطاعم او المحلات و توقف اناس للسلام علي و تمنى الشفاء و الصحه لى

و قربتنى تلك الفتره اكثر من الله

و من ابنتى الحبيبه ، التى تمنيت ان اعوضها فى شهور عن بعدى عنها سنوات و سنوات

و كم سعدت حين قرات فى مذكراتها الشخصيه التى اعطتنى اياها ،حين عرفت انها عاشت عمرها كله

فخورة بى

و سعيده بانى امها

و انها لو اعطيت الاختيار ، ما اختارت اماً غيرى

يارب ، اجعل كل دعوة من قلب ام او اب ساهمت فى تربية و تعليم بناته ، اجعلها من نصيب ابنائى ، و امنحها السعاده

و امنح زوجى الصبر
انك انت القائل : الذين خافوا لو تركوا خلفهم ذريةً ضعافاً ، فليتقوا الله

اما امى

فانك انت قدرت ذلك على و عليها

و انت كفيل بها من بعدى

------------------------------------------------------------------------------------------

كالعاده ساكمل الحكايه

لقد قلت انها الوجه الاخر لشخصية الاسبوع الماضى

يعلم الله كم احببت هذه السيده الجميله قلبا و قالبا
احببتها منذ ان رايتها
منذ ان قالت لى انى خلقت لكى اكون مدرسه برغم شهادة الهندسه التى احملها
و منذ قبلت بى وانا لم امسك يوماً باصبع طباشير ، و لقد نظرت الى
و رأتنى
كما رأيتها و احسستها
رحمة الله عليها ، كان يوم موتها يوماً حزيناً لكل من فى المدرسه
بل لكل من فى الحى
و اقمنا صلاة على روحها اشتركت فيها كل طالبات المدرسه و مدرسيها و كانت جنازتها مشهوده من الجميع
و الى الان
لازلنا نذكرها بكل الحب و العرفان ، مدرسيها و كل من تتلمذ على يديها كبيراً كان او صغيراً
كانت اماً للجميع رحمها الله و اسكنها فسيح جناته

و بعد مرور سنين على وفاتها لا زلت كلما سمعت النشيد الذى تم تاليفه للمدرسه فى عهدها ، ، تملا الدموع عيناى و ادعو لها بالرحمه
كم هو جميل ان يمضى الانسان بعد ان يترك اثراً
كم هو جميل ان نقضى حياة عميقة ، مهما كان طولها
المهم تاثيرها و ما نخلفه بعدنا فيها
نرجو الله الا يقطع ذكرنا بعد وفاتنا

شخصيات فى حياتى - 3

2008-10-23T02:12:00.003+02:00

فى هذه السلسله ، ساتحدث باسم الشخصيه ، و فى النهايه قد اذكر ارتباطى و علاقتى بها او قد لا اذكر لكن فى النهايه هناك شخصيات فى الحياه تستحق الوقوف امامها ، للتساؤل ، و التأمل ، و للتعلم
---------------------------------------------------------------------------------------------
اسمى كريمه
ولدت لابوين حانيين و كان ترتيبى الوسطى بين اخوتى دائماً ما يشعر الطفل الاوسط بشىء ما ينقصه الاول مميز لكونه الاكبر ، و الاخير لكونه اخر العنقود لذلك نشأت و انا احس بعدم التميز فى اى شىء ، مثل الماء لا طعم لى و لا رائحه ، حتى جمالى كان عادياً ، بالاضافه الى انف كنت اراه كبيراً و يبتلع معظم وجهى ، رغم ان من حولى ظلوا يؤكدون لى انه مناسب ، الا انى لم اقتنع ، كنت اراه ابشع ما فى ، لكنى بعد ان وصلت سن الخامسة عشر ، بدأت معالم جمالى فى الظهور و بدأت اسمع اطراءات صديقاتى لقوامى و عيناى
و خراط البنات خرطنى كما يقولون و نسيت مؤقتاً مشكلة انفى
كانت امى امراة عامله و كذلك كان والدى ، لذلك كنت اقضى معظم وقتى وحيده ، و سط اخوة صبيان اكبر و اصغر منى ، لطالما تحكموا فى و فى تصرفاتى ، و كانت اختى الصغرى تصغرنى بكثير ، لذلك لم اتواصل معها كصديقه ، بل كنت دائماً من اصدر اليها الاوامر
مرت السنوات حتى انهيت دراستى الثانويه ، و بدأت المصادمات بينى و بين اسرتى ، اذ كان لابد لى من السفر لالتحق بالجامعه خارج محافظتى ، اذ انه فى ذلك الوقت لم تكن جميع الكليات متوافره بجامعة الاقليم الذى اسكنه
و اخترت الالتحاق بكلية البنات ، فى الواقع لم اختر ، لقد فرض علي ذلك ، لان الاقامه فيها كانت داخليه ، كما انها كانت للبنات فقط و ذلك كان شرط والدى و اخوتى فى الكليه المناسبه لى فكانى انتقلت من المدرسه الى مدرسه اخرى اكبر
و لكنها كانت القاهره ، هناك تعلمت ان اصبغ شفتاى لاول مره ، و ان اغير لون شعرى ، الذى كان اشقائى يجبرونى على ان اغطيه بايشارب ، كنت اخلعه بمجرد ان اتوارى عن انظارهم لكان وقتها الحجاب نادراً و يصم صاحبته بانها فلاحه ، وليست انسانه متدينه ، كما ان نظرات الشباب التى بدأت تلاحقنى ، كانت تغرينى اكثر بالاهتمام بجمالى الظاهرى
و مرت سنوات الجامعه ، بحلوها و مرها ، و و مصادماتى المتعدده مع اخوتى بشأن خروجى و دخولى و ارتدائى الحجاب الذى كان كريهاً الى نفسى فى ذلك الوقت ، سامحنى الله
و فى السنه الاخيره من الكليه ، قابلته ، شاب من نفس محافظتى ، كان مشهوراً بانه دون جوان البلده ، وسيم و انيق الى ابعد الحدود ، و كانت مغامراته النسائيه معروفه للجميع ، لكنه كان يتعامل معى بمنتهى الاحترام
كان يعلم كل شىء عن عائلتى الكبيره و عن اخلاقهم و تدينهم ، لذلك اعلن لى من البدايه انه يريد خطبتى ، و ليس التسليه ، لانه قد مل من التسالى على حد قوله
و فى احد لقاءاتنا بحديقه عامه بالقاهره ، و جدت نظراته تتعلق بذلك الانف الذى اكرهه لم اتردد
، خضعت لجراحه تجميل فى انفى ، كلفتنى الكثير ، و لم تعلم بها غير امى ، لكنى بعدها احسست انى انسانه جديده ، و سعدت بانفى الجديد و حجمه الصغير ، و لاحظ فريد ما حدث ، و كان ذاك اسم حبيبى ، و لم يعلق
كان اكثر خبرة و ذوقاً من ان يعلق على امر كهذا
و تقدم لى رسمياً بعد ان انهيت دراستى و ساعتها و قعت الواقعه رفضه ابى و اخوتى بلا مناقشه ، كيف يوافقون على من طبقت سمعته السيئه الافاق ، و هم الذين يحرصون على اداء جميع الفروض بالمسجد و والدى حافظ كتاب الله
لم تقف معى غير امى ، كانت تحس انى احبه ، و كانت تريد التخلص من تمردى و عنادى باى شكل ، اذى انى طالما ارهقتها بطلباتى و اصرارى طوال عمرى
و جاءت كلمة ابى باتره كالسيف
لن تتزوجيه
و سقطت مريضه و كنت طوال حياتى ضعيفه و نحيفة القوام ، و زادنى المرض هزالاً و ضعفاً و استمرت محاولات امى لاقناع ابى ، الذى كان برغم تدينه الشديد ، انساناً متفتحاً
بعد ان لمس حبى الشديد لفريد ، و كذلك نية فريد فى التغير ، اذ سافر لاداء العمره
لان قليلاً ، ثم وافق على مضض ان يضع يده فى يد فريد و عقد والدى قرانى ، و بعدها بفتره قليله رحل عن الحياه ، رحمه الله ،
تاركاً خلفه حب و احترام و سيره طيبه يتبادلها كل من عرفه
و لم تصر امى على مرور عام كامل على وفاته كى يتم الزفاف ، بل قررت ان خير البر عاجله ، و ان كانت مراسم الزواج قد خلت من الموسيقى و الغناء و اقتصرت على حفل بسيط ارتديت فيه فستاناً لم تره بلدتى من قبل ، استوحيته من احد الافلام الاجنبيه ، و لم ارتد طرحه ، فقط شابو ابيض كبير و صار بعدها موضه فى الافراح لفتره ، و ذلك القفاز الطويل الذى يصل الى ما فوق الكوعين اجمع كل من رانى ، و اولهم فريد انى كنت ابدو كاميره من اميرات الاسره المالكه الانجليزيه و كان ذلك اجمل يوم فى حياتى
بعد الزفاف بايام ، ارتديت ملابس التنس ، و حملت مضربى ، و قررت ان انزل للتدريب فى النادى
كنت احلم بتعويض كل ما فاتنى من متع ، بسبب تشدد اخوتى و كنت اتخيل ان الزواج ، ماهو الا عشاء رومانسى على ضوء الشموع و رقص هادىء و رياضه اسبوعيه
كان رد فعل فؤاد رهيباً ، و تصاعدت بيننا المناقشه ، حتى فوجئت به يستدعى اخوتى ، و يشهدهم على
طبعا وقفوا فى صفه ، منذ متى كانت سيدة فى اسرتى تحمل مضربها و تنزل للعب التنس ؟
خاصة انى لم اقوم بطهى وجبه واحده فى المنزل منذ زواجنا و لا حتى بذلت مجهوداً فى التنظيف ، حيث كانت اسرتى تتولى ذلك تماشياً مع التقاليد الخاصه بالعروس الجديده
و كأن فريد كان يرسم خطاً لحياتنا فيم بعد
لم يحدث بعدها اى خلاف قط ، الا قام او قمت انا باستدعاء اخوتى ، كنت دائماً ما افعل حينما يخطىء هو و كانت تلك اكبر غلطه فى حياتى لقد كنت اوغر صدرهم من ناحيته ، و اشكوه لهم ، كنوع من الانتقام لاول مره قام فيها بالاستعانه بهم
لدرجة انهم ذات مره هموا بضربه حينما علموا انه مد يده على فى خلاف عابر
و اورثهم ذلك الكراهيه المتبادله ما بقى لنا من عمر و بعدها توفرت لزوجى فرصه العمل فى احد الدول العربيه ، و سافرنا بالفعل و هناك قاسيت الامرين ، لم تكن الحياه سهله و المساكن مكيفه كما هى الان كانت الدول العربيه اقرب الى البداوه ، و كل ما يميزها هو كبر الدخل ، بدون اى رفاهيات او متع فى الحياه و هناك تغير كل شىء ، ذاب جمالى و زاد وزنى خاصة بعد انجابى لعدد من الاطفال و لم تنتهى خلافاتى مع زوجى ، لكنها قلت لاننا لم نجد من نلجأ له هناك
و فى تربيتى لاولادى ، اخطأت الخطأ الثانى ، جعلتهم دائماً يعتمدون على و على ارائى و يسفهون اراء ابيهم و يحقرونها و عندما يمنعهم عن شىء كنت دائماً ما احضره لهم ، كان يعتقد انى اغيظه ، لكنى ابداً لم اقصد ذلك ، كل ما قصدته ان اعطى بناتى كل الحريه التى حرمت منها ، كل الملابس الجميله التى تاقت نفسى اليها لكن امى كانت تمنعنى بدافع الحشمه و الحفاظ على جسدى ، لكنى كنت ارى ذلك كله حرماناً لى من التمتع بشبابى رغم انى حججت بيت الله و تحجبت عن اقتناع تلك المره ، لكن عندما كان الامر يختص بالبنات ، كنت اغض الطرف و اتركهن يفعلن ما يشأن ، بحجة انهن لا زلن اطفالا بل انى كنت امنع اخواتهن الصبيان من التدخل باى شكل فى ملابسهن او خروجهن و دخولهن ، حتى بعدما كبرت البنات و عدنا لمصر استمريت فى ذلك و كانت كلمتى المفضله هى : لما اموت ابقوا اتحكموا فيهم زى ما انتم عايزين ظللت اميز البنات عن الاولاد ، و امنحهم كل الحقوق التى طالما حرمت منها ، حتى انى ذهبت باحداهن الى الكوافير لتغير لون شعرها و هى فى الصف السادس الابتدائى لم تزل ، فقط لاحقق رغبه دفينه طالما حلمت بها كنت اظن انى بذلك اضمن تماماً سعادتهن و حبهن الشديد لى ، و استمرت الحياه بهن بتلك الطريقه ، و كذلك بالاولاد
و كانوا جميعاً من المتواضعين دراسياً ، لكنى كنت اعزو ذلك لان المدرسين يتقصدوهم ، او لان الامتحانات صعبه ، لم اتصور ابداً ان يكون ابنائى من الاغبياء ، كيف ذلك ؟ لقد كانوا فى منتهى الذكاء و الالمعيه ، هذا ما كانت تراه عيناى دائماً
حتى لو حدث خلاف طفولى عادى بين احد من اولادى و طفل من اطفال العائله ، كان دائماً اولادى غير مخطئين ، مهما فعلوا ، كنت اصدقهم دائماً و اكذب كل من ينالهم باقل كلمه ، و كذلك كانت امى و اختى الصغرى التى لم تتزوج بعد ، كنا كلنا نشترك فى التدليل و العطف كنا جميعاً فى خدمتهم ، و عندما اردن تعلم الباليه و التنس و غيرها ، كنت اقوم راضيه بتوصيلهن و متابعتهن تلك هى التربيه التى كنت اتمناها لهن ، مدارس لغات ، ملابس على احدث الموضات ، و كذلك تعليم للباليه و السباحه
لم اهتم ابداً بتنمية عقولهن ، لم الق بالاً الى ان احداهن لم تقرا كتابا فى حياتها و فى خضم رحلتى هذه ، فوجئت بالام و ورم فى صدرى ، و بدون الخوض فى التفاصيل بعد التحاليل و الاشعات ، تقرر استئصاله ، اذ قرر الطبيب انى اصبت بالمرض الخبيث ، و انه فى اول مراحله و لن اطيل عليكم ، مرت سنوات من العذاب ، تاره العلاج الكيميائى ، و تاره الاشعاعى ، للقضاء على اى بقايا للمرض ، بالاضافه الى اجراء الاشعات و التحاليل الدوريه للتاكد من خلوى من المرض
و مرت سنتان ، لم اتعاف فيهما ، و ظللت عليله معظم الوقت ، و لم اجد من يقف الا جانبى الا فريد كان الابناء مشغولون عنى بالاصدقاء و التمارين و الشوبنج و اخر همومهم الدراسه
لقد رسب ابنى الاكبر فى الثانويه العامه اكثر من مره ، و مع ذلك التمست له العذر ، قلت ان مرضى و علاجى هو ما جعله يهمل مذاكرته و بشق الانفس نجح فى السنه الثالثه للثانويه و التحق بالجامعه
اما البنات ، فحدث ولا حرج ، لم يخل عام من الملاحق و الدروس
و مع ذلك ، لم اهتم ، كل ما كان يهمنى هى سعادتهن ، خاصة بعد ان اصبحت احس انى ساتركهن قريباً لا محاله رغم ان الطبيب كان لا يفتأ يطمئننى ، الا انى ظللت احس باقتراب الموت منى فى كل لحظه و لذلك عندما كان احد اشقائى يعلق على ملابس احدى بناتى او ينصحها ، كنت اثور و اقول انى لازلت حيه ، و حتى بعد موتى لن اسمح ان يمسهن احد
و قد تتساءلون عن بناتى ، و ماذا كن يفعلن من اجلى و انا فى مرضى
لا شىء ، لم تناولنى احداهن حتى كوباً من الماء ، و لم اطلب ابداً ، كنت افضل ان اتعب نفسى على ان اتعب واحدة منهن
و وقعت الواقعه التى كنت اخشاها
ضربنى المرض اللعين مرة اخرى ، و هذه المره فى الرئتين
لا شفاء و لا خلاص
هكذا رايت فى عينى الطبيب ، حتى عندما اوصانى احد الاطباء بالسفر للخارج لم اجد حماساً من احد من الابناء الذين اضعت عمرى لاسعادهم بل على العكس ، احسست انهم يخشون على انفاق المال بلا طائل و حاولت فى تلك الايام ان اقرب المسافات بين زوجى و اولادى ، اى ان اصلح ما افسدته بيدى ، لكن بدون طائل كانوا يعاملون اباءهم اسوأ معامله ، و لم يكن هو بافضل من ذلك معهم ، كان يرى انهن لا يستحقون حبه و حنانه ، لقلة احترامهم له و معاملته كانه غريب و عدم اعطاؤه الحق فى الادلاء برايه فى اى موضوع بل انهم كانوا يحترمون اخوالهم اكثر ما يحترمونه ، لكنى ، سامحنى الله ، بعد ما اعلنت لاخوتى انى لا اريد لاى منهم التدخل فى تربيتهم
انفتوا جميعا من عقالهم ، و اصبح كل منهم على هواه يفعل ما يريد و قتما يريد لكن ، من يهتم ؟ لقد كان مرضى وصل الى مراحله الاخيره ، و جاءت والدتى للاقامه معى ، و خدمتى ، و اصبحت تدارى عنى كل ما تحس انه من الممكن ان يضايقنى او يحزننى ثم زادت الطين بله بملازمتى المستشفى بعدها ، اسابيع طويله فى غرفة العنايه المركزه ، هناك ، كنت انظر حولى كل يوم ، فاجد زملاءى فى الاسره المجاوره ، ينتقلون منها الى القبر و انتظر دورى و كل ما يخفف عنى ، هى زيارات اخوتى الطويله ، و عائلاتهم ، و كذلك زوجى الذى كان يغير لى ملابسى و حفاضاتى بعد ان عجزت ان اذهب الى الحمام اما ابنائى ، فكان كل منهم فى واد ، ياتون لرؤيتى دقائق معدوده ، ثم ينصرف كل الى مأربه ، كانهم ادوا واجباً ثقيلاً و هناك ، فى تلك الليالى الطويله التى كانت تداهمنى فيها الكوابيس
عرفت
عرفت انى اخطأت ، و انى تركت لابنائى ميراثاً من الكراهيه
كنت اظن انى حبى لهم يغنيهم عن كل من فى الارض
و ماذا سيحدث عندما اغادر انا تلك الارض
كنت احلم ان ارى كل منهم يوم عرسه و ان احضر تخرجهم من الجامعه
و الان اعلم انى لن استطيع ، ابداً لن يحدث ان ارى احدى بناتى فى فستان الزفاف
ابداً لن ارى احد اولادى يرتدى روب التخرج او اعد له افطاره فى يوم عمله الاول
ابداً لن احمل احفادى لكن كل ذلك كان يتضاءل حين اتصور نوع المستقبل المظلم الذى ينتظرهم ، من سيطيعون ، و الى من سيلجأون لقد حاولت اصلاح الخطا مراراً ، لكن بعد فوات الاوان ، بعد ان خرجت الامور عن سيطرتى حتى انى اصبحت افضل ان اذهب فى هدوء ، دون ان ارى ما سيحدث من عواقب و فريد لقد ظل على اخلاصه لى طوال حياتنا معاً ، لم يحدث ما حذرنى منه معظم معارفى ، بانه لن يتغير و سيظل على علاقاته النسائيه المتعدده ، لم يحدث ان خاننى و لو مره واحده ، و حتى عندما طال مرضى لسنوات ، لم يتخل عنى و لم يهجرنى او يتزوج كما يصنع معظم الرجال
احسست انى اضعت عمرى و لم اعرف من اقرب لى مودة من الاخر زوجى ام ابنائى ، و احسست انى ظلمته بان همشت دوره فى حياة ابنائه ، و بانى كنت دائمة التهديد له باهلى و اخوتى ، و بانى و بانى
لكن هيهات ، فات وقت الندم ، كل ما ادعو به الان ، ان يتقبلنى الله عنده ، و ان يكون مرضى و الامى كفاره لكل سيئاتى ، و ان يتذكرنى اولادى يوماً ، و لو بعد حين ، و يدعون لى بالرحمه

----------------------------------------------------------------------------------------------
كالعاده لم تكتب الراويه نهاية قصتها توفيت السيده كريمه بعد دخولها العنايه المركزه بشهرين ، و لم تكن تخطت الاربعين من عمرها ، و كانت قد طلبت ان تذهب الى منزلها قبل وفاتها بيوم واحد ، و وافق الطبيب ، الذى كان يعلم انه لا امل ، و جل ما يستطيعه اهلها الان ، هو ان ينفذون لها ما ارادت
و فى الصباح التالى ، و كان صباح الجمعه ذهب زوجها و اخوتها لاداء صلاة الجمعه ، و ظلت هى تنازع و تكلم اشخاصاً غير موجودين ، تطلب اليهم الانتظار قليلاً
و لاحظت سيدات العائله ذلك و بدأن فى البكاء
لكن و يا للعجب ، تم لها ما ارادت
اذ فاضت روحها بعد دخول اخوتها و زوجها بدقائق ، و بعد ان لقنوها الشهاده رحمها الله اما عن ابناءها فكان الذى يراهم يوم وفاتها ، يظنهم احد اقاربها البعيدين ، بسبب تبلد مشاعرهم و تصلدها و لم يرهم احد يذرفون دمعة على والدتهم او يرتدون السواد ، بحجه انها رحمها الله كانت تكره ان يرتدوا الاسود او ان يصيبهم الحزن و مرت سنوات تفرق خلالها كل منهم فى طريق ، سافر من سافر الى الخارج ، و انتقل من انتقل من المنزل تاركين اباهم وحده بحجة الدراسه او العمل فبالرغم من نيته للزواج اكثر من مره ، الا انه كان دائماً يتراجع فى اللحظه الاخيره
المثير للدهشه ان احداً من الابناء لم يتزوج لا الاولاد ، ولا البنات ، رغم تخطي بعضهم للثلاثين ، و بعضهم ما زال يدرس بالجامعه برغم تقدمهم فى السن بسبب الرسوب المتكرر ، اختار كل منهم ان يمضى حياته بالطريقه التى تروق له بدون مسئوليات من اى نوع ، و برغم محاولة اقارب الام استمالتهم او اعادتهم لحظيرة الاب مره اخرى الا ان كل المحاولات باءت بالفشل
كيف تلغى فى ايام تراثاً راسخاً داخلهم لسنوات ؟
كل ما احلم به و يحلم به كل من عرفها ، ان يثوب الابناء الى رشدهم ، و يترحمون على امهم التى كانت تريد لهم كل السعاده لكنها اخطات الطريق لذلك ، و يتذكرون اباهم العجوز و يطلبون من السماح ، قبل ان يصبح الوقت متاخراً جداً

شخصيات فى حياتى ..2

2008-10-13T23:12:00.003+02:00

---------------------------------------------------------------------------------------------

اسمى ..... ليس مهماً ، سيده مصريه

ولدت لاجد نفسى الابنه الوحيده لاسره ثريه و كل اخوتى اولاد ، و عندما كبرت عرفت ان امى فقدت شقيقه لى ، قبل ان اولد

كانت طفلتها الاولى

و توفيت نتيجه لحادث مأساوى ، و بعدها ، انجبت امى عددا من الذكور على امل ان تنجب بنتاً ، و اتيت انا بعد الزمن الطويل ، لاحمل نفس اسم شقيقتى الراحله التى لم ارها

كانت حياتى مزيجاً غريباً من الدلال و القسوه ، دلال امى و ابى لى ، و فى نفس الوقت اكتسب خشونة طبع اخوتى الذكور ، حتى انى كنت اقص شعرى قصيراً مثل الفتيان و العب كرة السله والعاب القوى و غيرها من الالعاب العنيفه

و فى خضم كل ذلك ، كنت دائمة البحث

عن اخت

عن صديقه

لذلك ارتبطت بشده بصديقاتى من المدرسه ، خاصة بعد ان قضينا معاً عمراً طويلاً منذ الحضانه الى ان وصلنا للاعدادى

و مرت بى الحياه بعدها و انا احاول التمسك بكل صديقه و اخت حصلت عليها

احياناً كنت اجد صدىً لمشاعرى نحوهن ، خاصة ان كلهن كان لديهن اخوات ، الا انا

و احياناً اخرى كنت اجد بعض التجاهل الذى لطالما المنى كثيرا

و استمرت علاقتى بمعظمهن خلال سنى الجامعه ، باعترافهن ، ليس بسبب تمسكهن بى ، بل تمسكى الشديد بهن

و بعد تخرجى ، و زواج احدى اعز صديقاتى بعدة ايام ، و كانت فى شهر العسل لم تزل

تقدم لى عريس

لم تكن لى علاقات مع الجنس الاخر ، حتى ذلك الوقت ، فقط علاقات زماله بريئه

و حين تقدم لى هذا الشاب ، لم يكن به حقيقه ما يميزه سوى تلك الطيبه المشعه من اعماقه و تلك البراءه التى تجعله اقرب الى الاطفال

و عرفت ظروفه

كان مسافراً للخارج منذ سنوات قليله ، و لا زال يكافح ليبنى نفسه ، رفض بيع نصيبه من ارض ابيه التى الت اليه كميراث ، و قرر الاعتماد على نفسه

قال رسول الله صلى الله عليه و سلم للذى اراد الخطبه : انظر اليها عسى ان يؤدم بينكما

و قد حدث ذلك بالفعل ، احسست به ، و احس بى ، و احبنى و احببته فى لحظه

و اتصلت بصديقتى ازف اليه الخبر ، انى ساخطب بعد يومين

رغم عدم رضا والدتى التى كانت لا تريد لى السفر و البعد عنها

لكن هكذا شاء الله ، حتى صديقتى نفسها اجفلت حين علمت انى ساسافر و اتركها

كان ارتباطى بها قد زاد و تعمق مع الزمن و اصبحت فى منزلة اختها

حتى انها قطعت شهر العسل و عادت مبكره لتحضر خطوبتى و تفرح لفرحتى

و مرت الايام بعد ذلك لذيذه و سريعه

حتى وجدت نفسى انزل من على سلم الطائره ، غريبه فى بلاد غريبه

و لا يؤنس وحدتى الا الرسائل المتبادله مع صديقتى هذه ، و المكالمات المتباعده

لم يكون الانترنت و الشات ممكنا مثل الان ، كانت الخطابات بينى و بين صديقتى ورقيه

منها عاشت حياتى و عشت حياتها

حتى دخلت عليها يوماً فى عملها ، كانت تكتب خطاباً

لى

و تبلغنى اخر اخبارها

حين و جدتنى اماها

صرخت من السعاده ، و انا ايضاً

كانت هى قد رزقت باول اطفالها ، و بعدها لحقت بها انا

دائماً ما تعجبت صديقتى ، كيف اترك بلدى و حياتى المرتاحه مع اسرتى لكى اعيش فى ظروف صعبه فى بلاد غريبه

لا اعرف فيها احداً ولا حتى احيا فى رغد من العيش ، اذ كان زوجى لم يزل فى طور التكوين و كنت اقف الى جواره مهما كلفنى الامر

رغم ذلك احضرت هدايا للجميع ، حتى صديقات القدامى ، تذكرتهم و لو بشىء بسيط

مرت ايام ، بل سنوات

رزقت خلالها بالاطفال ، و تحسن دخل زوجى كثيراً ، حتى انى بعد وفاة والدى رحمة الله عليه ، لم اضطر لاستخدام ميراثى منه

لكن زوجى كان كما رايته اول يوم ، كما رايته من الداخل ، طفل ،يحمل كل طيبة و براءة الاطفال ، لم يتركنى يوما ًاطلب منه ، بل كان يبادر بالعطاء حتى دون ان اطلب

من نعم الله على المرأه ان يعطيها الله زوجاً ، يعترف بجهادها و تعبها معه

اذ ان افة ذلك العصر ، ان كل رجل بعد ان يصل الى طموحاته و امانيه ، ينسى او يتناسى من صاحبه منذ البدايه ، و يتذكر فقط لحظات مجده الحالى

لعلى لا انسى لزوجى ان اول مال تحصل عليه ، اول مال حقيقى ، اصطحبنى الى بيت الله الحرام لاداء فريضه الحج

اتعلمون

كم سمعت ان اموال الحج مردوده باذن الله

لكنى لم اصدق الا عندما جربت بنفسى ، لقد افاء الله علينا من فضله اضعافاً بعد اداء تلك الفريضه

و لازلت بعد اكثر من ثلاثة و عشرين عاماً ، متواصله مع صديقاتى

ليس مهماً من منا حافظ على الاخر فى حياته

بل المهم ، اننا الان معاً ، صديقات و اخوات فى الله

ايضاً احرص على رضاء امى ، حفظها الله ، حتى مع اعتلال صحتها ، احاول ان تكون معى فى كل مصيف و اكون معها معظم اجازتى .

اكتب قصتى ، لتكون رساله الى كل فتاة ، اصبرى و اجتهدى مع زوجك

ليس مهماً ان يكون غنياً او فى منتهى الوسامه

بل المهم ان يراعى ربه فى كل ما يفعل

و حسبه ذلك ليصل و تصلين معه الى كل ما تريدين

لا تقولى هذا شاب لن يجعلنى اعيش كما اعيش فى بيت ابى

اسالى امك كيف عاشت فى بداياتها و لا تطلبى ممن لم يتخط الثلاثين ان يوفر لك ما يوفره شيخ بلغ الستين

و احرصى على مراعاة ربك فى كل تصرفاتك ، و لا تضيعى كنز الصداقه اذا الايام يوماً اعطتك اياه

==============================================

ساذكر علاقتى بتلك الشخصيه ، اكرمها الله و حفظها هى و ابناءها و زوجها

هى صديقتى الحبيبه منذ اربعة و عشرين عاماً

التى تركت ابنها فى الغربه و نزلت مبكره عندما علمت بوفاة اخى رحمة الله عليه العام الماضى

و التى قطعت شهر العسل ، لكى اكون الى جوارها يوم خطبتها

و التى صرخت من فرحتى يوم وجدتها امامى بعد طول غياب

لم استئذنها لكتابة تلك السطور ، لكنى اعلم ان ما يسعدنى يسعدها

و ليس هناك ما يسعدنى اكثر من ان اتحدث عنها و عن تاثيرها فى حياتى

لقد علمتنى معنى الصداقه الحقيقيه ، معنى ان تعطى بلا ان تفكر فى الاخذ ، و معنى ان تصل من قطعك حتى ولو لسنوات ، و معنى ان تحس بغيرك ، و ان تكون الى جوار من تحبهم فى الامهم قبل افراحهم

2008-10-06T12:55:00.003+02:00

شخصيات فى حياتى

فى هذه السلسله ، ساتحدث باسم الشخصيه ، و فى النهايه قد اذكر ارتباطى و علاقتى بها او قد لا اذكر
لكن فى النهايه هناك شخصيات فى الحياه تستحق الوقوف امامها ، للتساؤل ، و التأمل ، و للتعلم
---------------------------------------------------------------------------------------------
اسمى عاشه ، لكن لم يدعنى احدهم يوماً بهذا الاسم ، اذ انه بالعاميه المصريه عيشه ، و كان ذلك اسمى بين الناس
عيشه

ولدت لاجد نفسى وحيدة ابوى ، و كان ذلك نادراً فى الثلاثينات حين ولدت حيث كان لكل اسره من اسر الجيران خمسة اطفال على الاقل
لكنى تغلبت على ذلك بصداقات عديده مع البنات فى المدرسه و فى المعهد بعد ذلك
حين كنت فى الثانية عشرة حصل لى حادث زلزنى و اثر على حياتى للابد
كنت عائدة الى منزلى سيرا على الاقدام ، و كان ذلك ميعاد اغلاق كوبرى المشاه المتحرك حتى تمر القوارب من النهر الكبير الذى يخترق البلده
تراجعت صديقاتى الى الوراء ، لكنى لم افعل
اقدارى سمرتنى فى مكانى حتى اشاهد القوارب
و بدا الكوبرى فى التحرك ليتم اغلاقه
و بدأ صرير التروس يدوى ، غطى ذلك الصرير على صوت صراخى
لقد كنت اقف عند مفصلة الكوبرى التى تغلق بالضبط
و اغلقت على ...............
قدماى
الم فظيع و نافورة دماء متفجره انبثقت من قدماى
اغمى على و لم افق الا بعدها بساعات طوال

عرفت و ليتنى لم اعرف ان احدى قدمى تم استئصالها حتى الكعب ، و الاخرى راحت اصابعها و بقى لى بقية قدمى
لاحيا مشوهه طوال حياتى

لكن كل الامى و احزانى لم تكن لتساوى شيئاً الى جانب انهيار امى و ابى التام
لكن كنت كل ما لديهما فى هذه الحياه ، ولدت صغيرة الحجم و مريضه
لكن مع الايام اشتد عودى و حمدا ربهما على انى معهما
و الان يحدث ذلك ، اعيش مشوهه ما بقى لى من عمر

اضطررت بعد ذلك للتعامل مع صانع احذيه معين ، كان يصنع لى حذاءً ذى رقبه طويله حتى لا يخرج من قدمى التى اصبحت عباره عن كعب فقط ، غير عرج خفيف فى مشيتى

واصلت دراستى بنجاح كبير ، مما اهلنى بعدها للالتحاق بمعهد للحكيمات
ما هى الحكيمه ؟
قد لا يعرفها جيل هذه الايام
ليست ممرضه بل ارقى ، و ليست طبيبه بل اقل
فى ذلك الوقت ، كان الاطباء معظمهم رجالاً ، و طبيعة نساء بلدتى الصغيره كانت تأبى التعامل مع الرجل حتى ان كان طبيباً ، لذلك راجت مهنتى و اكتسبت احترام كل من حولى ، و كانت جهودى تتركز فى التوليد و متابعة الاطفال ، عملت كرائده ريفيه فى القرى المحيطه ببلدتى و فى كل مكان كنت اكسب الكثير من الحب و الاحترام

ولكن

لم اتزوج ، مات والدى ، و تبعته والدتى راضية عنى لكن حسيرة

فتاه فى الخامسه و الثلاثين فى ذلك الوقت كانت ماساه

لكن لم قد اكون مطلوبه من الرجال
انى اعمل ، و كان ذلك عاراً
كما انى لست جميله ، و لست غنيه ، و مشوهه القدمين
و فى وسط ذلك كله ، حدثت المعجزه

احببت

شاب فى الخامسه و العشرين ، اسرنى بعينيه ، و احببته دون ان اعرف عمره و ان كنت متاكده انه يصغرنى بكثير

و طلب الى الزواج

ترددت كثيراً و استشرت صديقاتى اللائى كان بعضهن مثلى تماما بدون ونيس

وكان مجمل ردودهن انى يجب ان اوافق ، حتى لو عشت معه سنوات قلائل ، اهو احسن من مفيش على حد قولهن
اغمضت عينى عن طمعه الظاهر فى دخلى ، و عن تطلعه للسفر معى للخارج حيث كنت رشحت للعمل خارج مصر ،
و تزوجته

وساعة عقد القران عرفت عمره الحقيقى ، ياااه ، عشر سنوات فرق ؟
هل سيتحملنى حين اكون فى الخمسينات و هو لازال فى عز الاربعينات ؟
للاسف لم اتساءل تلك التساؤلات وقتها
اعمتنى الفرحه بذلك الشيخ المعمم و دفتره اللذان حلمت بهما ليال طول

سافرت معه للسعوديه ، او بمعنى اصح سافر هو معى
و هناك عملنا باقصى طاقتنا
مرت ايام عسل و سنين شقاء
و معايره عند اى هفوه بعاهتى و سنى و اكليل على رأس احزانى ......... عدم قدرتى على الانجاب
اديت العمره مرات و حججت مرتين و ذلك كان مكسبى الحقيقى من تلك الرحله

و اعاننى الله على تحمل اقدارى صابره الى ان عدنا الى مصر بثروه ، صحيح انها تافهه لكنها كانت بالنسبة لنا ضخمه جدا
اشتريت شقه و عشنا فيها سوياً ، و كنت وصلت للخامسه و الاربعين ، وهو فى الخامسه و الثلاثين
و احسست باحساس الانثى الذى لم تحرمنى منه عاهتى او حتى عقمى ، انه يريد الزواج

بكيت

ليال طويله ، كم حلمت بالانجاب ، كلما ولدت امراة و رايت طفلا صغيراً يبكى على يدى ، حلمت بان يكون لى مثله

و الان يجب على ان اختار ، هل اشرب على القذى و ارضى بزواجه الذى بدأ يصرح فى رغبته به
ام
انفصل عنه و امضى باقى حياتى وحيده

لا اخ ، لا اخت ، ليس هناك الا صديقه واحده ظلت معى من ايام المعهد و لم تتزوج
لكنها كانت محاطه باولاد و احفاد اختها اللاتى ربتهم معها و يعتبرونها كام لهم

لكن انا ، من لى اذا تركته
و بعد تفكير طويل
وافقت على زواجه ، بل و ساعدته ببعض مالى الخاص كي يتممه

و ابتلعت مراراتى و هو يقضى عندها معظم الايام ، بدون اعتراض
فهى العروس الجديده الشابه
و انا العجوز التى اكل عليها الدهر و شرب
لذا اخذت حصتى فى الايام تتضاءل
حتى اصبح يزورنى مره و احده اسبوعياً لياخذ منى مالاً ينفقه عليها
و اكتفيت بتلك الزياره ، ان اجد من يطرق على الباب كان منتهى املى

و دخل على ذات ليله متهللاً : ان زوجته حامل

صدقونى لم احس بمراره ، و ياللغرابه ، احسست انه ابنى و ان القادم حفيدى
و هنأته من قلبى بل و ذهبت لزوجته و هنأتها

و اخذت تنظر الى نظرات احتقار ممزوجه باشفاق اعرج ، كأنها ترثى لعجزى و تقدمى فى السن ، و نظراتها لزوجها تنم عن سؤال واحد يتردد
ما الذى اعجبك فيها ؟

و حين حل ميعاد ولادتها ، طلبت من زوجى ان اساعتدها فى الولاده
رفضت هى بعنف ، كانت تتخيل انى ساخنق الطفل او اقتله حتى احرمها املها

سامحها الله ، كنت وصلت لمرحلة الاحساس بان حسين هو ابنى و ليس زوجى ، و هى زوجة ابنى ، لكن هيهات ان تحب احداهن حماتها ، ناهيك عن ان تحب ضرتها

و مرت الايام و السنوات ، عشرون عاماً بالتمام ، اعتدت خلالها ان اساعده بمالى كلما استطعت حتى يربى الخمسة ابناء الذين انجبهم بعد ان اضاع كل مدخراته و معظم مدخراتى فى مشروع فاشل ، و كنت اسمع حديثاً من خلف ظهرى عن تمنى زوجته لوفاتى حتى ترثنى ، و حتى تنفك ضيقتهم على حد قولها ، لكنى رغم ذلك لم اطلب الا ان يسامحها الله
و افرح باليوم الذى يحضر فيه لرؤيتى و معه احد ابناؤه ، و اصبح ابناؤه ينادوننى تيته ، كم كانت سعادتى غامره بذلك النداء
و حين لاحظت زوجته انى انفح من ياتى معه من ابناؤه بعضاً من المال
اصبحت تتعمد ان تبعثهم معه فى كل مره ، و انا ازيد من النفحات حتى لو لم اجد ما اكله ، يكفى ان اجد من يحبنى و يدعونى تيته

و فى يوم ، دخل على و الحمى تأكله ، و حرارته تتجاوز الاربعين
هلعت عليه ، و اخذت امرضه و اجرى له الكمادات و الاسعافات
لكن بعد دقائق
صعدت روحه الى بارئها

يا سبحان الله ، اردت ان تمد عمرى بعده يا رب و قد كانوا يتمنون موتى انا
من لى بعده الان ، من سيطرق باب منزلى ، خاصة بعد وفاة صديقتى الوحيده وسط احفاد و ابناء اختها

حين اموت ، هل سيعلم احد بموتى ؟
هل سيحسون بى ؟
ام ستتحلل جثتى فى مكانها دون ان يفتقدنى احد ؟

لا ، لن يحدث ، بعد العزاء ، ذهبت بنفسى اليها

الى ضرتى
و لأول مره اجد فى عينيها نظرة اخرى غير تلك النظره المتكبره
نظرة انكسار
كان منزلها ضيقاً رطباً ، بعكس شقتى
طلبت اليها انت تأتى لتعيش معى
رفضت ، معلنه انى تعودت على وحدتى و ان الاولاد سيسببون لى الازعاج

كان لديها بعض الحق ، لم اكن لاتحمل فى سنى هذه دوشة الاطفال و صخبهم
لذلك قررت ان امدها بمصروف شهرى ، و ان اتنازل عن نصيبى فى معاش زوجنا لها و لاولادها

لاول مره اراها تبتسم فى وجهى ، و احتضنتنى قائله ، انها ظلمتنى كثيراً لكن حسين طالما دافع عنى

لكنى فى المقابل طلبت اليها طلباً و احداً
ان يمر على كل يوم احد ابناءها للاطمئان على ، حتى لا اموت وحيده ، و اوصيت لابناءها بكل ذهبى و مالى بعد ان اموت

مرت الايام ، عشرون عاماً بعد وفاة حسين ، تزوج فيها ابناؤه ، و جهزنا البنات انا و ضرتى سوياً ، لم اصدق ان اعيش حتى اتخطى الثمانين ، و اصبح ابناؤة ياتون لزيارتى و معهم ابناؤهم ، كان بيتى هو بيت الجده ، مثل بيت امهم
بل انها بعد زواج ابناءها جميعاً ، اختارت ان تاتى لتعيش معى فى بيتى

ادفع بالتى هى احسن عسى الذى بينك و بينه عداوه كانه ولى حميم

تلك كان حكمة الايام التى تعلمتها ، و ها انذا ، فى عامى الرابع و الثمانين ، اقضى وقتى فى الصلاه و ذكر الله ، و اذهب لرحلات المسنين مع اختى او ضرتى السابقه
اللهم احسن ختامنا جميعاً يا الله
----------------------------------------------------------------------------------------
طبعاً النهايه لم تكتبها الشخصيه
ساكتبها انا ، توفيت بعدها طنط عيشه ، راضيه مرضيه ، عسى الله ان يغفر لها و يرحمها و لن اتوقف عن الدعاء لها يوماً

كيف عرفتها ؟
كانت اول وجه قابلنى حين اتيت الى الحياه ، كانت هى من جذبتنى من بطن امى حين حانت ولادتها ، و اتت هى بدلاً عن خالة والدى صديقتها الوحيده رحمة الله عليها ، لانها كانت مسافره فى ذلك الوقت
و قد عرفتها و انا طفله ، و سألت خالة والدى عن حذاءها الغريب ، و لما ذا لا تخلعه الا حين الصلاه و تحرص على الا اراها تخلعه ؟
و ردت على جدتى ( خالة والدى لكن هى جدتى الحقيقيه ) بقصتها و ما جرى لها
عسى ان يتعلم الانسان و يعتبر
انها رحله ، ندخلها و نخرج منها
ترى من فينا سيكون له فيها أثر ، و سيدعو له الاخرون بعد وفاته ؟
احرص على عمل الخير ، عسى ان تجد يوماً ما من يدعو لك ، حتى دون ان يعرفك
لانى متأكده انكم جميعاً ستدعون الان لهذه السيده العظيمه بالرحمه

ده لينك القصه على جروب حواديت
للى يحب يسيب تعليقه هناك
http://www.facebook.com/topic.php?topic=5302&post=23885&uid=13903312282#post23885

قصيدة مدح من شاب الى قاتله

2008-09-03T01:10:00.003+02:00

هل تصدق ان اكثر انسان تحبه و قريب الى قلبك من اصدقائك
هو نفسه يضع رصاصه فى قلبك
و يحملك ليدور بك على المستشفيات بلا طائل
هل تصدق ان من احببته و صادقته و اعتبرت طوله و عرضه و هيبته سنداً لك فى حياتك
يصبح هو نفسه قاتلك
هذا ما حدث مع احمد اخى رحمة الله عليه
كان له صديق طفوله معه منذ كى جى وان الى الثانويه العامه
احمد يحيى
نجح احمد اسامه اخى فى الثانويه بمجموع كبير و التحق بكلية الهندسه
بينما رسب احمد يحيى
و ظل اصدقاؤه يساندونه حتى نجح و التحق بكلية الشرطه
و كان ذلك من اسعد ايام اخى اذ كان يحبه فى الله و يعجب بهيبته و قدرته على الصمود لاى هجوم يحدث
و قد حدث فعلا
الهجوم الاول
كان احمد فى امتحان الثانويه العامه مع لجان المنازل لان والدتى رات الا يذهب للمدرسه حتى يركز اكثر هو و عدد قليل من اصدقاءه من مدرسة اللغات
و فى اول يوم فى الامتحان ، قام احد طلبة المنازل و كان بلطجيا و كبير سنا بمعاكسة احدى بنات مدرسة احمد و كانت معه فى لجنة المنازل
ضرب احمد اسامه ذلك الولد
و صعد الى لجنته
و فوجىء بعدد من البلطجيه المحترفين احضرهم ذلك الولد و انقض على اخى لضربه
تجمع اصدقاؤه حوله و كانت علقه ساخنه دخلوا بسببها الامتحان متاخرين
و مش حانحكى شكلهم كان ايه بعد ما روحوا
لكنهم كانو رجاله و وقفوا وقفة رجاله

الهجوم الثانى
انضرب اخى الحبيب بطوبه كبيره فتحت راسه ، حمله احمد يحيى الذى كان ضخما جدا رغم ان اخى ايضا كان طوله مائه و تسعون سنتى لكن حمله صديقه الى المستشفى و عاد الى المنزل و راسه متخيطه و ماما ساعتها عيطت و قالت له المره الجايه حاتبقى رصاصه يا احمد
و تم عمل محضر للبلطجيه و كان احمد يحيى طالب فى شرطه لذلك تم اخذ الموضوع باهتمام كبير و تم حبس المعتدين

و بعدها كان احمد يلعب كرة القدم و اصيب فى ذراعه
قبل وفاته باسبوع
و اخذه احمد يحيى للمستشفى و تم عمل الاشعه على ذراعه

و فى اليوم الاخير لهم سويا كانوا يذاكرون كل فى مادته و كليته ، بدات السهره بعشرين شابا
و فى النهايه بقى احمد يحيى و احمد اسامه و شخص ثالث
و كان احمد يحيى يعبث بالمسدس لاعداده لخطوبة اخت صديقهم المشترك فى اليوم التالى
و حدث ما حدث
و الحمد لله من قبل و من بعد
لكن ماما و جدت تلك القصيده من احمد اسامه الى احمد يحيى و هم لازالو فى المدرسه
كان بيحبه جدا و هو لا يعلم ان موته على يديه
دى الحقيقه اثناء البحث فى اوراق اخى الراحل رحمة الله عليه وجدت امى هذه القصيده التى كتبها احمد ليس فى حبيبته ولا فى الطبيعه الغناء لقد كان فى الثانويه العامه وقتها و كتبها مدحاً لاحمد يحيى احمد يحيى هو صديقه الذى اطلق عليه الرصاص خطأ و تسبب فى وفاته نص القصيده

احمد يحيى

احمد يحيى ده ولد شديد ............عمره ما فكر فى التهديد

دايما معايا و كل اصحابه .............و الكل ساكت مما اصابه

من بكس و لكميه و شلوت .............ما تقولش معركة عين جالوت

و مع ذلك الناس حبوه ..............و عمر مافكروا ينافقوه

جسمه الضخم و قلبه الطيب ............. بيخلوه من القلب قريب

شديد ساعة الشده و وقت الهزار ........... تلاقيه يضرب ولا اجدع جزار

ايده طويله و رجله كمان .............عمرك ما تلاقيه يوم تعبان

لا سيجاره و لا شيشه و لا اى كلام ...........م الهجس ده بتاع الافلام

اتفرج عليه وهو لابس الجزمه ............تحس ان مصر كلها عايشه الازمه

بيلبس دايما مقاسات كبيره ..........يعمل ايه ما هو رجله كبيره

طويل و ضخم و مليان تضاريس ........... لا بيهين ولا له فى التجريس

صحابه كلهم على بعضهم فاسدين ..........و عمره ما فكر فى التدخين

و اتفرج عليه لما يزعل ..........ممكن يواجه التتار و هو اعزل

لا تقولى هولاكو ولا جانكيز خان ...........احمد يحيى كفيل بابوهم كمان

تمشى معاه تحس بهيبه .............و لاعمرك حسيت معاه بالخيبه

دايما يحثك ع الطريق المضبوط .........و لا عمره خانك يا عكروت

و بكده اصبح احمد يحيى هوه ......... اصل الهيبه و رمز القوه

لا تقولى شريف ولا حتى رامى .........اه لو مره وقع فى ايده حرامى

حيكره الدنيا و الحياه بعدها .........من الضرب و الرزع التى اخدها

و يتوب و يصوم و يزكى ........... و كل ما يفتكر احمد يحيى حايبكى

اصل احمد ما يعجبوش الحال المايل ......حتى لو جواه حل المسائل

تقريبا كل الزقازيق عارفاه ........و شبرا كمان و سجن طراه

ما عدا الغلبان و اللى فى حاله .....احمد دايما يرأف بحاله

القصيده دى ان دلت على شىء
تدل على خفة دم و حب برىء من صديق لصديقه
رحمك الله يا احمد
ارجو الدعاء له بالرحمه و ذلك على الجروب
http://www.new.facebook.com/group.php?gid=5024194793&ref=share و التعليق هناك على الوال
و شكرا

ذكريات الطفوله المشرده - 5

2008-08-04T17:42:00.002+03:00

الغش الجماعى

قبل امتحانات الاعداديه
بشهر تقريبا
كنت خلاص خلصت مذاكره
مذاكره مذاكره - دح يعنى شنيع عشان قالولى انها شهاده و لازم ادح
و الماث كان بالنسبه لى بيس اوف كيك
يعنى كنت ابص للمساله اللى فيها معادلتين فى مجهولين
و بعون الله
احلها بعينى بمجرد النظر
و كنت خلصت جميع امتحانات السنين السابقه فى جميع المواد بنجاح ساحق
و جت الامتحانات
و قالولنا اننا حانمتحن بره
يعنى ايه بره ؟ حانروح امريكا عشان حيادية الامتحان
قالولى لاه
انت فى مدرسه خاصه واللجنه حاتكون فى مدرسه حكوميه عشان ضمان ان المدرسه الخاصه ما تغشش العيال
قلت يا لهوى دى لجان مدرستنا كانت نار و عمر ما حد بص جنبه
اكيد اللجان التانيه بقه حايعلقوا مشنقه للى يغش

قشطه
انا بحب كده ، لا اغش و لا اغشش

جت مدرسة الفرنساوى بتاعتنا و قعدت تحذرنا و قالت لازم تلبسوا لبس المدرسه يا بنات ، حافظوا على اسم النوتردام يا بنات
حسستنى اننا داخلين الاولمبياد بالترنك اللى بييجى من ليبيا على راى شوقيه

و رحت المدرسه دى مع واحده صاحبتى ، عشان مامتى كانت منفضه شويه لمواضيع الامتحانات دى و ما بتوصلش ولا تقف على باب لجان و لا الكلام الفارغ ده

رغم انى اول اخواتى

المهم رحت لقيتها مدرسه منيله بنيله اخر حاجه و الكراسى مدغدغه و كان ده اسهل حاجه
لان بعد كده جت طالبات من المدرسه دى و من غيرها من المدارس
احنا لابسين المريله الكحلى و البادج على صدرنا
و ناس تانيه جايه لابسه مينى جيب و اخريات لابسين جلابيه سوده و طرحه بعد ما فرغن من بيع الخضروات فى البدريه
و المفاجاه الجميله
عشان اسمى بحرف الالف كنت بداية لجنه النوتردام و كانت لجنتى مختلطه مع البنات دول ، او على الاصح كنت لوحدى انا و صاحبتى الشيماء وسطهم كلهم

و لاول مره اشوف بنات قدى لابسه كعب عالى و كان نفسى اكلمهم و الله و اعمل معاهم لقاء

لولا انى لاحظت حاجه غريبه اوى

لقيت البنات دول واقفين مع ولاد غريبين اوى برضه و بيتكلموا قبل اللجان و بيحددوا مواقع معينه يقف فيها الولاد
و بعدين لقيت وسط الاولاد دول بياعين خضار و جزارين و ناس ببدل و محترمين
مش فاهمه ايه الجو ده
بعد دقائق بدا الامتحان و فهمت

هذه القوات انتشرت على طول البلكونات فى المنازل المحيطه بالمدرسه

و معهم ميكروفونات و الله العظيم

و نظام تست اس اس اس واحد اتنان سلاسه

و ما غنوش

امال ايه ؟

بداوا يملوا حلول اسئلة اللغه العربيه كما انزلت
يعنى انا ابقى لسه مخلصه السؤال الثانى مثلا عشان الاول تعبير
الاقى بقه اكتبوا يا بنات

اعراب كلمة اخو : نائب فاعل مرفوع بالواو لانه من الاسماء الخمسه

يا ولاد الخمسه

معقول ؟

و كمان الاجابه النموذجيه اللى كاتبها مدرس
و انتهى سؤال النحو

و بدا ت اذاعة اسئلة النصوص

و بعدها القراءه

و انا باعيط و العالم من حولى فى غاية البهجه و السعاده و كل منهم تدعو لابوها او اخوها او البوى فرند بتاعها
ده اللى عرفته بعد كده الناس دى كلها اهالى البنات
و كانت الورقه بتوصلهم مباشرة بعد ما يبدا الامتحان
و المفاجاه
القوات المحيطه بالمدرسه ما حلوش ولا سؤال غلط كله صح

قمت قفلت الشبابيك فى البريك بين اللجنتين ، لقيت بنت كبيره كده عندها ترعه فى وشها خبطتنى بكوعها و قالتلى اترزعى يا به اياك اسمع صوتك ، لا ترحموا و لا تسيبوا رحمة ربنا تنزل
على اساس ان الغش ده رحمة ربنا و بتنزل من الشبابيك و انا كنت حاقف فى طريقها

و قامت خلعت كل ضلف الشبابيك
اه و الله
دى كان باباها نجار باب و شباك اكيد
و روحت البيت اعيط لامى صاحبة الوصيه الشهيره
لا تغشى و لا تغششى
عااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
يا خسارة مذاكرتك يا ايمان ، يا مرك يا ايمان ، ده حتى التعبير ادوا نقط للكتابه فى كلا الموضوعين
يا لهوىىىىىىىى

ماما هدتنى شويه و كلمت البوليس وقالتلهم
الو بوليس : من فضلك يا حضرة الضابط ، فى غش فى مدرسة كذا
طبعا كان رد البوليس
ايه يا مدام غش ايه ونيلة ايه احنا ناقصينكم ، مليتو البلد

طبعا بكيزه هانم ما قالتليش على اللى حصل ده الا بعدها بسنوات هى عملت نفسها ان ما حدش رد عليها
و كان تانى يوم ماث
لعبتى بقه
و قعدت اقول لما اشوف انا و لا انتم يا غجر ، حتغششوا هندسه ازاى انا عايزه اتفرج

و للمره الثانيه

اشيل القلم من على مسالة الجبر من هنا
الاقيها طالعه تلعلط من الميكروفون من الناحيه التانيه ، و صح و ميه ميه
و حتى لو ليها حلين بيقولوا سالب و موجب كذا
المفاجاه الاكبر ان فيه بنات من اللجنه ما عرفوش يغشوا الحل اصلا
ما بيعرفوش يكتبوا قسما بالله اساسا

و شفتهم طالعين يعيطوا من امتحان الجبر و كل واحده ابوها او اخوها وراها بيلدعها على قفاها عشان ما عرفتش تغش

و جه وقت امتحان الهندسه
صلاة النبى احسن على راى توفيق الدقن
التمارين بتترسم على حيطان البيوت المجاوره ايوه و الله العظيم تلاته
تمارين هندسه بتترسم و الحل بيتذاع

و الله و عملوها الرجاله ، اوديو فيديو يا ولاد الغشاشه

و العياط كان فى اليوم ده مسمع الشارع اللى ورانا ، عياطى انا طبعا
ياخسارة تعبك يا مستر سليمان ، يا خسارة الامتحانات اللى حلتها من ايام حملة بونابرت لحد دلوقت
و ماما بقت محتاسه في مش عارفه تقول ايه
و كلمت جريدة الاخبار
الاستاذ مصطفى حسين و الاستاذ احمد رجب
و الله العظيم حصل و انا كلمتهم
و قلت لهم على اللى بيحصل قالولى احنا سمعنا ان فيه غش بس مش للدرجه دى
ما تزعليش يا ايمان و الله حانستلمهم كل يوم من بكره
و دى كانت فضيحة الغش الجماعى التى تحدثت عنها الصحف طويلا بعدها لسنين
و رسم مصطفى حسين تانى يوم علطول كاريكاتير فيه كل طالب جنبه ابوه بيغششه و بعدين كرسى كبير مذهب قاعد عليه محافظ الشرقيه وقتها كان اسمه امين ميتكيس و بيغشش ولد
و تحت التعليق : شوف قلب المحافظ الكبير ، اصل الولد ده يتيم و ماكانش فيه حد يغششه

طبعا عليها و حلفت بالله العظيم ما حاذاكر خلاص و بقيت ارجع من الامتحان العب
و اكتب تانى يوم اى حاجه على بالى بمزاجى و لو حتى عكس الغش رغم انى متاكده ان الغش كان صح كله عمرى ما غيرت اجاباتى
عشان كده نقصت فى العلوم بتاع سبع درجات لكن السوشال جبت فيها فول مارك

حاجه واحده ما قدرش عليها الرجاله
الانجليزى ما عرفوش يغششوه للعيال
لا الاهالى عارفه تنطق و لا العيال عارفه تكتب هاهاها بصره يعنى
لكن برضه الميكروفونات اشتغلت فى نداءات متواليه لاصحاب القلوب الرحيمه فى اللجنه بان يغششوا اخواتهم و اصحابهم و قضوها مواعظ فى اليوم ده
من قدم شىء بيداه التقاه و هنيالك يا فاعل الخير و الثواب
و جت المراقبه تسالنى فى حاجه قلتلها من فضلك ارحمينى انت مش من حقك تسالى ولا انا من حقى اجاوب
و طبعا تصفيق حاد فى اللجنه لامينه رزق
تصفيق على قفايا طبعا لدرجة انى خرجت من الماتش اصدى من اللجنه فى حماية قوات دوليه زى قدرى عبد العظيم الحكم
لكن الحمله الصحفيه اللى حصلت ادت الى تغيير المحافظ فى ذلك العام

و بعدها لم تتكرر ابدا احداث الغش الجماعى

على سنتى انا بس اللى حصل الكلام الفارغ ده و قربت اتعقد من الدنيا كلها
بتبقى اقدام اصلها الحاجات دى

مستنيه تعليقاكتكوووووووووووووووووووووووووووو
على الجروب
http://www.new.facebook.com/topic.php?uid=5663673625&topic=4103

و طبعا هنا على المدونه زى ما تحبوا

فى شقة العصافره الجديده ...........انا و التكييف و هواه

2008-07-27T16:16:00.004+03:00

الناس كلها متعوده على انها لما تروح تصيف ، تلاقى الجو فى بلاد المصايف احسن من الجو فى موطنهم الاصلى
اه فعلا
ده كان زمان
قبل اختراع التكييف
اللى خلى الانسان فى المصيف يتعذب و يحلم بليله واحده هاديه ينامها فى التكييف
طبعا اهل الاسكندريه حايزعلوا منى ، و يقولولى ليه يا ايمى كده ، ده اسكندريه طراوه ع الاخر
صح يا اهالى الاسكندريه
بس ده فى حالة ان الانسان ينام و يفتح جميع الشبابيك و الشيش عشان تعمل تيار هوا مع بعضها
و ده بيخلى الجو رائع طول الليل ، لكن مع الجو الرائع ، الناس على البحر ما بتنامش
على راى الروايه الشهيره
لا احد ينام فى الاسكندريه
لدرجة ان اختى مره قعدت تراقب البشر على البحر لمدة اتناشر ساعه متواصله
و توصلت لنتيجه رائعه
ان الناس دى متمسمره فى البحر و الشاطىء
ما بيتحركوش و ما بيناموش
و طلبت منى تدخل البلاج بنفسها عشان تتاكد انهم بجد مش ماكيتات دعايه زى بتوع المدن الجديده
و الناس اللى ما بتنامش دى مش لازم تعمل دوشه
طبعا لازم
ولما ما بيناموش بيعملوا دوشه جامده جدا
مصيفين بقه و فرحانين
طيب يا ايمان ما تناموا الصبح لما الناس دى تروح
ايوه لما الناس دى بتروح ، بييجى ناس غيرهم ورديه تانيه يعنى
ده بالاضافه ان الشمس بتيجى و تسلقنا زى البيض
و نفضل كلنا ننتقل من اوضه لاوضه حسب اتجاهات الشمس ، لدرجة انى كان ممكن اخترع الساعه الشمسيه لو ما كانش حد سبقنى و اخترعها
لانى اصبحت فى اى لحظة اقولك الساعه كام بمجرد ما اشوف الشمس فى انهى اوضه
و للاسف ما كنتش رايحه الهولوكست ده لوحدى ، كان ممكن استحمل ، لا كان معايا اولاد اخواتى و اخواتى
و العيال دى عمرها ما شافت حر
و لا عمرهم ناموا ببيجامه كت او نص كم
دايما باكمام عشان التكييف فى البلاد العربيه مركزى
و هما كلهم متربيين هناك
و بناتى كمان ، لو ما سمعوش زنة التكييف ما فيش نوم خالص ، ده غير انهم اصبحوا بيستحموا كل خمس دقائق عشان الحر
و العيال الصغيره كلها لابسين بنطلون بيجامه و فانله حمالات من فوق و شعرهم لازق على راسهم و شكلهم بيئه بيئه بالمضبوط
قلت معلش يا ايمى اشترى مروحه
ايه المروحه دى ، ده اختراع فاشل فاشل
و كل اللى بتعمله انها بتطير الدبان
اه اصلى نسيت اقول ان فتح الابواب و الشبابيك بيؤدى لدخول الدبان
مع ان البواب حلف ان الدبان عمره ما يطلع الدور الستاشر لما جيت اشترى سلك للشبابيك
لكن الظاهر الدبان بيطلع فى الاسانسير و يدوس الزرا ر كمان
و بما انى لم احضر عائلتى باكملها لتتعذب معى فى بيتى الجديد بالاسكندريه
كان لزاماً على ان اقوم بتركيب تكييف فى الشقه
ان شالله واحد كبير فى الرسبشن يخفف الحر شويه و خلاص
و اتصلت بعدد من الشركات اللى كانت بتسالنى من غير معاينه كده عايزه تكييف كام حصان ، كان كل مصرى اصبح خبير خيل فى لحظه واحده
و كان سؤال اكثر من شركه ليس هدفه اقل سعر
بل هدفه الاساسى ، اسرع تركيب
و بالفعل تعاقدت مع الشركه التى اعطتنى ميعاد فى اليوم التالى مباشره للتركيب
و بدات الحكايه
جاء العمال الساعه الثامنه مساء ، و بعد شد و جذب و مناقشات قرروا مكان التكييف و مكان الكومبرسور فى البلكونه
و لما طلبت وضع الكومبرسور على السور
هددونى انهم كده لازم يشيلوا السور و يركبوه تانى
خفت جدا عشان ممكن يركب اى كلام و انا فى الدور الستاشر و ما عنديش استعداد اخاطر
و سبتهم يشتغلوا
لقيت واحد فيهم شايل هيلتى ( شنيور كبير جدا يستخدم لخرق الخرسانه ) و دخل الرجل فى الحائط بالشنيور و ظل يحفر مده طويله جدا و فوجئت بعد هذا الحفر
ان الافندى دخل فى حيطه بالطول ، مدماك طوب يعنى عشان كده ما خرجش من الناحيه الثانيه
و تم صناعة تل رمل احمر صغير
و عندما تنبه للخطا
وعدنى باصلاحه
و الحمد لله قعد يركب التكييف بدون تفاصيل كثيره ست ساعات متواصله ، من الساعه تسعه مساء الى الساعه الرابعه فجرا
و اصبح العمال عشره و العيال تلعب معاهم و ينادوهم باسماءهم ، حتى الشغاله حفظت الشاى بتاعهم فى كام معلقة سكر
و بعد ان انتهوا و مشوا و العيال عملوا احتفال رائع بالتكييف الذى اشتغل و الحمد لله
فوجئت ببركة مياه فى البلكونه تحت الكمبرسور ، و ايضا ان جميع المواسير لم يتم عزلها بالشريط و تركت لتصدا فى هواء الاسكندريه الرطب
طبعا اول حاجه عملتها لما صحيت من النوم
انى اتصلت بفرع الشركه فى الاسكندريه اللى اعتذروا لى بشده
و ارسلوا نفس عمال امبارح و معهم خبير اجنبى و مهندس كبير اوى
و عملوا التالى
فكوا التكييف بالكامل و الكمبروسو و اعادوا تركيبه باكمله مره اخرى
عشان كان راكب غلط خالص و اخر عك وفى تلك المره اصررت ان يتم تركيبه خارج البلكونه عشان الدوشه
و بعد الاعتذارات المريره من جانبهم طالبونى بربعمية جنيه تطويل مواسير
لطمت على وشى
يخربيت كده ، انا مالى ، غلطاتهم انا ادفع تمنها ليييه
لو كنت فى اى مكان محترم فى العالم كان ممكن ارفع عليهم قضيه و اكسبها
و اقسمت بالله العظيم انى لن ادفع
ولما كلمنى مدير الفرع فى التليفون بطريقه مش عاجبانى
قلت له شوف يا باشا تكييفك اتفك خلاص
ابعت خده و ادينى فلوسى
بيس يا مان
طبعا الراجل خاف منى عشان حس انى مجنونه
فسكت تماما و لم يطالب بقيمة المواسير
و التركيب خد برضه ست ساعات هذه المره
رغم انى ركبت تكييفات شقتى باكملها فى القاهره فى ساعتين بس
و حمدت الله للمره الثانيه و العيال عملوا احتفال اخر و اشتغل التكييف شغل جميل جدا و الحمد لله نمنا فى سلام و امان
و صحيت الصبح فرحانه انى عرفت انام و لسه جايه امشى تحت التكييف
لقيت نفسى ماشيه فى بركة مياه بداخل الرسبشن و جزء من الماء دخل فى التلفزيون من الخلف
الى هذا الحد لم استطع الاحتمال ، الحقونى يا ناااس التكييف حايموتنىى ى ى ى ى
رن جرس الباب ، و جدت جارى فى الدور التلاتاشر يشكو ان خرطوم التكييف بينقط ميه عنده فى البلكونه
دخلت احاول اجيب الخرطوم باستخدام مقشه عشان بعيد عنى شويه
لقيت جارتى اللى تحت طالعه تزعق
انتم يا للى بتنفضوا المقشات ع الصبح
فى حاجات حاتقع علينا
الى هنا و احسست انى مستهدفه
ان الناس كلها مضطهدانى و مش طايقانى و جايين عشانى مخصوص
و كنت حاعمل زى حلمى فى الفيلم الجديد
و ادخل اكتب على اللاب توب :
عزيزى رئيس الجمهوريه ............. نرجو التكييف حايموتنى
ثم فكرت فى شىء اخر
رحت جبت العقد اللى انا كاتباه مع الشركه و رقم موبايل على العقد اتصلت بيه مباشرة
رد على راجل محترم اخر حاجه
قلت له انا ايمان بتاعة التكييف
رد : ايمان مين يا فندم
قلت : بتاعة الاتناشر ساعه تركيب
و لقيته ما يعرفش حاجه عن مشكلتى الاليمه اللى الدمعه فرت من عينيه لما حكتهاله بتفاصيلها الاليمه
لكنه تعاطف معايا جدا و اتصل بمدير فرع الاسكندريه و انا معاه ع التلفون و طلب منه ييجى بنفسه يصلح الخطا الاخير
و بالفعل بعد نصف ساعه لقيت الشركه كلها عندى بخبراءها و عمالها و مديرها بنفسه و حسيت ان الشركه خلاص حاتفتح فرع تانى عندى فى البيت ، كان ناقصهم بس الفراش بتاع الفرع
و لما ا دخلوا طبعا عملنا الشاى و الكركديه ما خلاص اصبحوا عشره
و كل واحد فيهم عرفت بيحب يشرب ايه بكام معلقة سكر
الله يجازى الشاى الدلما
الظاهر هو السبب اللى بيخليهم ييجوا عندى تانى
و بدلا من ان اغتاظ او اتنرفز عليهم
و جدت نفسى و ياللسخريه
اضحك ضحك هستيرى
و قلت لهم يا جماعه انا حاسه ان ده التكييف الوحيد اللى عندكم فى الشركه ، ماهو بالطريقه دى مش حاتلاقوا وقت تركبوا غيره
و وجدتهم هم ايضاً بعد ان كان على وجوههم الاسف و الالم
يغرقون فى الضحك
و يتعجبون من ان هذه الحكايه لم تحدث ابدا مع غيرى
انا بس
و طبعا انا طمنتهم ان ده عادى عندى ، مافيش حاجه تحصل عادى كده لازم كل حاجه تبقى معرقبه كده و منيله بنيله هاهاها ، و كان نفسى اديهم لينك المذكرات دى عشان يعرفوا بنفسهم حياتى البائسه
المهم اكتشفوا هذه المره انهم نسو ورقة الضمان بداخل الجهاز
عشان كده انكتم و جاب ميه
وشويه و كان ممكن يجيب زيت كمان
و حسيت انى لازم اعمل ليله لاهل الله
بمناسبة نجاتى انا و اولادى من التكييف
عارفين انا طلعت اتصلت بمين
رئيس مجلس ادارة الشركه شخصياً ، الاستاذ ميراكو كارير هاهاها
و ان حظ اللى ركبوا التكييف طلع منيل بنيله و كان هو موجود بنفسه للرد على بس برضه لازم اشكر هذا الانسان
عشان هو انسان محترم
و ودعت عمال التكييف بكل الم ، و انا باجيب زير عشان اكسره وراهم
و اخلص من الموال ده
و طبعا كانت اجازتى انتهت و كان المفروض ارجع القاهره ، لكنى قررت امدها بضعه ايام ، نقاهه يعنى
عشان ارتاح من التكييف و اللى جرالى منه

كل سنه و انتم طيبين

لينك التعليقات على الجروب

http://www.facebook.com/topic.php?uid=5663673625&topic=4103&start=240&hash=18353204a11dd635a14039515bd67420

احلى حاجه عندى اسمع تعليق منكم

ذكريات الطفوله المشرده -4

2008-07-04T13:23:00.002+03:00

خلصت سنه اولى اعدادى

و المفاجاه الكبرى جدا

طلعت الاولى على المدرسه ، رغم انى كان كبيرى فى دبى الثانيه عشان محمد اللى حكيت لكم انه كان فى صيدله و بيحضر فى سادسه ابتدائى معانا اللى كان معقدنى

الصراحه برضه كانت الشيماء صديقتى فى النوتردام معقدانى برضه ، ودى كانت اول مره اطلع عليها الاولى ، بعدها طلعت الاولى تانى

بس فين بقه فى ثانويه عامه عشان انا كنت علمى علوم و هى علمى رياضه هاهاه

غير كده لم يتسن لى بعد ذلك ( حلوه يتسن دى ) انى اطلع عليها الاولى

بس برضه انا حاسه انها ما كاتش عن حق

عشان انا كنت واخده كل الماث قبل كده و الانجليش كان فى جيبى الصغير

يعنى زى ما حكيت كنت باذاكر سوشال و فرنساوى بس

طبعا جت نتيجتى فى الفرنساوى غير سعيده

طلعت الثامنه ع المدرسه

و بالرغم من كده كانت مدام دريه فخوره بى اوى اوى رغم انى كنت باعيط

عشان عرفت امشى حالى رغم انى جديده فى الكار هاهاها

و دخلت تانيه اعدادى و ابتدت المواضيع تتعقد و كان بيدرسلى ماث مسيو اسمه عليوه شلبى و النبى ينفع مدرس مات يبقى اسمه كده ؟

و كنت باعتمد على نفسى تماما

و عرفت ان فيه اختراع اسمه دروس

الناس بتاخدها فى السيانس و المات

لكن انا فشر ، عمرى ما خدت درس و كنت باعتبرها عيبه فى حقى ، و كمان مدرسة السينس بتاعتى مدموازيل ايمان كانت هى السبب الرئيسى انى دخلت علمى ........رياضه

عشان كرهتنى فى العلوم اللى ربنا خلقها كلها

عدت تانيه اعدادى على خير و طلعت التانيه بعد الشيماء ، بس عادى زى الزمالك كده تانى الدورى استمريت فى هذا المركز سنين

المعجزه بقه

انى طلعت الثانيه فى الفرنساوى و خدت شهادة تقدير

و كنت وقتها كل ما اذاكر فرنش افتكر اغنية

اتقدم اتقدم و كفايه خلاص تتندم

من فيلم النمر الاسود ، بس انا كنت بيضه شويه هاهاهاها

و جاءت الاعداديه

و الناس قالولى انها شهاده ، و سالت

يعنى ايه شهاده يا ناس ؟

مش سنه زى اى سنه ؟

قالوا لااااه لازم تاخدى دروس و بتاع

نفضت و قلت ربنا يعدلها زى ما عدلها السنين اللى فاتت

و فعلا عملت كده فى كل المواد اعتمدت على نفسى كعادتى و قطعت الدنيا مذاكره

بس الماث

فى تالته اعدادى لقيت حاجات جديده فى الماث عمرى ما خدتها ، زى مثلا السيركل فى الهندسه و شغلها كله و بهدله جامده
حاولت افهم من نبيل ( اسم المستر بتاعى )
ما قدرتش خالص
بالعكس ده نبيل الله يسامحه نسانى اللى كنت عارفاه اساسا

حقيقى بعبقريته كان حايخلينى اخش ادبى و الله العظيم

طيب تعملى ايه يا بت يا ايمان
رحت بعد الدراسه ما بدات بشهر كده لواحده صاحبتى و طلبت اخد درس عند المستر اللى بيديها
و حصل رحت معاها الحصه اللى بعدها
و الله الراجل ده عمرى ما شفت زيه فى حياتى

اول مره شفته عيطت
عشان زعقلى و قاللى انتى فاكره نفسك عبقريه يا ست هانم
الدروس عندى بدات من نص تمانيه و انتى جايالى نص تسعه بعد ما قربت اخلص المنهج
رديت عليه : باردون يا مستر اصلى كنت فاكره حافهم من مدرس الكلاس
ما عجبوش ردى عليه و زاد على كمان : اقعدى فى الاخر خالص هنا اما نشوف
طبعا اترزعت و قعدت اعيط طول الحصه ، بلا انقطاع ، و انا باحلف انى ما عتبش المكان ده تانى
و البنات كلها فى الحصه حوالى سبعتاشر بنت ادونى مناديلهم و خلصتهم

المفاجاه هى

انى فهمت ماث

لاول مره من سنتين

افهم ماث

فهمت من الراجل ده كل حاجه ، هوه كان معجزه بصراحه ، و كنت باعيط فى اخر الحصه من السعاده مش من الحزن

و رسم مساله و سالنى سؤال عن زاويه معينه :

و رديت عليه و انا باتشهنف : ما ينفعشى اصلا الرسمه اللى حضرتك راسمها

لازم مادام الانجل اكيوت يكون الارك بتاعها مينور اهىء اهىء اهىء ، حضرتك راسمه ماجور

( الترجمه : لازم الزاويه تكون مرسومه على قوس اصغر من نص دايره طالما هى زاويه حاده )

سالنى ، انت عرفتى منين ، كنت بتاخدى درس قبل ما تجيلى ، قلت له هىء هىء لاه عااا فهمت من حضرتك دلوقتى عاااااا

الراجل انبهر

و قالى انتى فعلا عبقريه ، انتى اسمك ايه

رديت و انا حاسه انه بيتريا على و حايرمينى بره ، و نا لما صدقت بدات افهم

اسمى ايمان اسامه سعادتك

راح مستر احمد سليمان قايلى طيب تعالى اقعدى جنب جيجى صاحبتك هنا قدام عشان انتى مش شايفه كويس من وراء

المهم الراجل ده مش حانساه طول حياتى عشان اعاد لى الثقه بنفسى بعد ما كنت خلاص حسيت انى متخلفه عقليا

وفى اليوم ده قررت لتانى مره اخش هندسه

و بعد الحكايه دى بسنين طويله

جالى طالب فى تالته اعدادى اسمه كريم

مامته قالتلى كريم مش شاطر فى الماث و خلى بالك حايتعبك يا ميس ايمان

و قعدت مع كريم حصه واحده و بعدين سالته سؤال

رد على رد صح ، قلت له عرفت منين يا كريم كنت بتاخد درس ؟

قاللى كريم لا يا ميس حضرتك قلتيها من شويه

ساعتها حسيت ان طفولتى رجعت تانى ، و شفت فيه نفسى و انا صغيره ، بس ان شاء الله يكون احسن منى

و قلت لمامته مين قالك ان كريم وحش فى الماث

قالت المدرسين بتوعه

قلت لها هما اللى مش كويسين فى الماث

كريم ده عبقرى

علمى رياضه من الاخر

الباشمهندس كيمو

انا كنت بادرس كيمو فى تانيه ثانوى السنه اللى فاتت

و جاب ماشاء الله تمانيه و تسعين و نص فى الميه

و طبعا قفل ماث وان بكل سهوله

هو دلوقت فى تالته ثانوى و كنت باديله احصاء السنه

بس ربنا يسترها عشان الامتحانات المنيله دى

اللى كانت السبب فى اكتئابى الاسبوع اللى فات و ما كتبتش مذكرات خالص كرامه لامتحان الاحصاء اللى كان هباب

اقولكم سر ؟

كريم قفل امتحان الاحصاء ، ماشاء الله لا قوة الا بالله

صحيح الديك الفصيح من البيضه يصيح

ده مثل معناه ان اللمعه و الذكاء دول هبه من الله سبحانه و تعالى ، بس اللى يكتشفهم من صغره

ربنا يهدى كل الولاد و يخليهم و ينجحهم يا رب

يتبع الاسبوع القادم باذن الله

امتحانات الاعداديه و الغش بالميكروفون .......................

مش عايزه اقول يعنى انى بافتح خمسين مره فى اليوم ادور على تعليقاتكم

http://www.facebook.com/topic.php?uid=5663673625&topic=4103&start=210&hash=f4466701d29f7a30a0dd5f01056bd1bc

على الجروب

او هنا فى المدونه

شكرا لكم

ذكريات الطفوله المشرده - 3

2008-06-19T14:02:00.003+03:00

عدنا الى بلادنا الحلوه
حاتقولولى الشوارع زحمه و مش نضيفه ................... حلوه برضه
حاتقولو الزقازيق ما فيهاش اوتيل نروحه فى الويك اند ........... حلوه برضه
اسمع حد يقول المدرسه ما فيهاش بسين و لا حصنه .............. حلوه رغم كل ده برضه

ليه حلوه ؟ بناسها ، و الله جنه من غير ناس ما تنداس فعلا
احلى واطيب شعب فى الدنيا شعب مصر
اد ايه طيبين و مرحبين و متصالحين مع الدنيا رغم كل اللى شايفينه
لاحظوا الكلام ده كان سنة اربعه و تمانين ، و كان الناس بالهم اروق شويه ، و الاخ كان لسه جديد بقاله بتاع سنتين فى الحكم ولا حاجه
فى البدايه ماما لم تجد مدرسة لغات انجليزيه فى الزقازيق ، و بعدين لقينا واحده بس كانت لسه جديده بقالها كام سنه و اكبر فصل فيها فى سنه سادسه و انا كنت رايحه اولى اعدادى
و كان فيه برضه مدرسه عريقه هى النوتردام ، بس كانت اللغه الاولى فيها فرنساوى ، و انا علاقتى بيه سطحيه فى حدود
je suis
وكان الخياران كلاهما مر ، يا اما اروح المدرسه الانجليزى و انزل سنه ، و كان اصلا سنى صغير كان عندى عشر سنين و كان ممكن ادخل عادى
يا اما اروح النوتردام و اناضل هناك بقه و انا و نصيبى

طبعا ما رضتش انزل سنه ، هو انا هبله اروح تانى سنه سادسه ، ده انا لما صدقت خلصتها

و توكلت على الله و قلت اديها فرنش

المدرسه جميله بصراحه ، من غير ما نقارنها بمدرسة دبى ، كانت زى القصر الاسقف عاليه و الفصول واسعه جدا ، و جواها تشابل او كنيسه صغيره للسيرات المديرات بتوع المدرسه
لا كانت حلوه ، بس كان النظام فيها صارم
بخصوص الدرس كود ، و اليونى فورم ، و التوكه لازم تكون بيضه و صغيره ، و الشراب سوكت ابيض و ممنوع يطول لحد الركبه ، و الجيب كسر و لازم تكون مكويه
و ياما خدوا منى توك ملونه و سابونى شعرى مفرود طول اليوم ، و كنت باشوف التوك دى بعينى بتتباع فى معرض المدرسه اخر السنه ( توك وارد الخارج بقه هاهاهاها
احلى حاجه فى المدرسه دى البنات ، حلوين و طيبين ، و صحابى لحد دلوقتى ، دى ميزة انك تكبر فى بلدك ، بتربى ذكريات
يعنى فين هما رلى و ربى و جمانه دلوقتى ؟ ما عرفش ، و احسن انى ما عرفش لانهم زمانهم بدل ما كانوا بنات منفسنين بقم ستات منفسنين هاهاها
اما جيهان و حنان و شيماء و رحاب صديقاتى ، لسه باشوفهم الى الان ، و كبروا برضه ، و بقوا ستات كبار طيبين ، ربنا يخليهم كلهم

المهم انى كنت باقعد بطيخه الاول فى حصص الفرانسيه ، و دى كانت ماساه ، لانى عمرى فى حياتى ما كت بطيخه
فكنت باخد الكراسات بتاعة البنات القديمه عشان احفظ الفربات من اول ما اخترعوا الفرنساوى
يعنى اللى العيال دى خدته فى ست سنين كنت باذاكره انا فى شهرين
و الله لسه فاكره اسامى الدروس ، درس درس

بس ما انكرش ان الظروف كنت مواتيه جدا ، عشان ما كنتش باذاكر انجليش خالص لانه كان تافه بالنسبه للى خدته فى دبى
ولا ماث كمان عمرى ما ذاكرته عشان كان نفس اللى خدته السنه اللى فاتت ، و كنت انا ساعات اتطوع اشرح لميس سوزان الحاجات اللى بتشرحها غلط ، الرياضه الحديثه كانت لسه نازله مصر و كانت صعبه حتى ع المدرسين
اما الكارثه القوميه ، و انا اعنى فعلا كلمة قوميه
كانت المواد الاجتماعيه
اللى هى جعرافيا ، تاريخ ، و تربيه قوميه
الماده دى ما كانتش موجوده اساسا فى دبى ، تاريخ ايه بس اللى ياخدوه ، كان ايامها الشيخ زايد الله يرحمه وحد الامارات السبعه بقاله كام سنه بس ، و كل التاريخ اللى بناخده هو ده
ان الشيخ زايد موحد الامارات السبعه
شوف التعقيد بقه اللى العيال كانوا بيتعقدوه لما احكيلهم كده ، و هما طول حياتهم مفحوتين الاسره الاولى و اسباب انهيار الدوله الوسطى والملك سيتى الاول ، و بيبى الثانى ، و مؤامرة مرات ابو اخناتون ضده ( مرات ابوه كانت خالته برضك فى نفس الوقت هاهاهاهاهاه
يا نهار دراسات ؟؟
يعنى انا هاحفظ كل ده ، ده غير جغرافية بلاد العالم كلها ، و المحاصيل التى تشتهر بها ، و عاصمتها و الزى القومى بتاعها ، و الرقصه الشعبيه المفضله ، و كام مره خدوا كاس العالم هاهاهاهاها
و الله العظيم حرام العيال الصغيره تاخد الحاجات دى
بس كله كوم و التربيه الوطنيه او القوميه دى كوم تانى
دى كانت بتتكلم عن الامم المتحده و مجلس الامن ، و الدول الدائمة العضويه
بس الشهاده لله الحاجات دى كانت مفيده جدا و انا لحد دلوقتى فاكراها و حق الفيتو و الكلام ده عمرى ما كنت حاعرفه من غير التربيه الوطنيه
بس لما دخلنا بقه فى مؤتمر باندونج و دول عدم الانحياز و عبناصر و الحاجات المنقرضه دى
حسيت انها رخمت و باخت
الاستاذ اللى كان بيدرسلنا سوسيال ده كان اسمه استاذ تاوضروس
و كان صديق جدى الله يرحمه اللى كان وقتها مات من عشر سنين مثلا
و انا متاكده ان الاستاذ تاوضروس ده حضر مؤتمر باندونج بنفسه ، و راح بلودان مع عبناصر و كمان اشرف بنفسه على استعدادات البلاط الملكى لاستقبال كليوباترا
والا قولولى ، عرف كل الحاجات دى و التفاصيل دى منييين و ازااى الا اذا كان حضرها بنفسه

مش حاكذب و اقول مش باعرف احفظ ، لا باعرف ، و لما باحفظ باحفظ بافترا ، بغباوه يعنى
زى المكتوب فى الكتاب بالضبط و الا فلا
يعنى مش احفظ روح الموضوع ، لاه ، زى الكتاب بالضبط
و بعد امتحان الشهر اللى حسيت انى اديت فيه اداء عالى اوى
اداء جبار
نادانى مسيو تاضروس تانى يوم و قاللى اطلعى يا ايمان
و قلت الاقدار ابتسمت لى ، و دى نتيجة مذاكرتى و دحى العظيم
و ابتسمت ابتسامه اكبر من ابتسامة الاقدار
و طلعت بره وقفت عند المسيو
مسكنى من ودنى ، و قالى مش عيب كده ، انتى غشاشه
يا نهار اسوح
شرفى ، انا عمرى ما غشيت فى حياتى ابدا ابدا يا مسيو و الله
تاضروس الله يرحمه بقى : لا غشيتى ، ده انتى نقلتى من الكتاب نقل مسطره
انا : و الله ما نقلت بالمسطره و لا من غير المسطره ، و يعنى ايه اصلا نقل مسطره دى
و فتحت جاعورة عياط ، تقريبا صحت الناس فى دائرة قطرها كيلومتر من النوم
ده انا عمرى هىءاهىء ، ما غشيت و لا حتى غششت حد ، اهىء اهىء ، حتى البت اللى فتحتلى المقلمه فى دبى اهىء اهىء ، ما غششتاهاش عاااااااا
المهم الراجل شك فى نفسه فعلا من كتر الجاعوره دى ، وقاللى طيب اثبتى انك مش غاشه ، قلت له و الختمه الشريفه يا بيه ما غشيت عااااااااا
قاللى لا هاسالك اسئله و تجاوبى
قلت له لازم تسالنى عشان كرامتى ضاعت كده فى الفصل اهىء اهىءاهىء
العيال ادونى مناديل و خلونى امسح دموعى و هما زعلانين و عمالين يقولو لا يا مسيو ايمان مش غشاشه
المهم الراجل سالنى اسئله فى الماده ، و رديت رد مسطره و انا باتشهنف من العياط المرير
و فوجىء الرجل مفاجأه عمره ، و كان مش عارف يودى وشه فين ، تصدقوا بالله ، انا مكسوفاله لحد دلوقت ، كبسه كبسه كبسه
على راى مدحت شلبى فرحه فرحه فرحه هاهاها
و طبعا رفعت راسى عاليا لتطاول عنان السماء بعد هذا الموقف
و كان فاضل العيال يعملولى زفه على الحنطور و يغنولى والله و عملوها الرجاله
قصدى
كفاره يا زينة الرجاله هاهاهاها
يتبع

تعلقياتكم هنا و على الجروب بتاعى

http://www.facebook.com/topic.php?uid=5663673625&topic=4103&start=210&hash=f4466701d29f7a30a0dd5f01056bd1bc

اكتر حاجه بتسعدنى تعليقاتكم

الثانويه العامه

2008-06-06T16:32:00.006+03:00

ناسف لقطع ذكريات الطفوله

لكن الثانويه العامه هافه على اوى اوى اوى

يا جماعه انتو فاهمينها غلط

دى هى موحدة القطرين ، موحده الشعب المصرى ن على الهم و الارق

بنات مدرستى ( اللى انا مدرسه فيها )

كانوا بيمتحنوا فى نفس اللجنه مع مدارس اخرى منها التجريبيه و الاقل مستوى

لكن امام اللجنه كان المشهد كالتالى

اب نازل من الميكروباس ، و تحت ابطه جريده و فى يده علبة عصير للبنت

ام جايه مشى من بيتها القريب و معاها زجاجة ميه ساقعه للبنت

اب جاى على عجله و جايب بجنيه عيش بالعافيه من الفرن عشان ياخد البنت يغديها

ام راكبه عربيتها و شغاله مدخنة سجاير و معاها ورا كيس دوريتوس للبنت عشان ضغطها و اطى و بتحتاج حاجه مملحه

شاب صغير راكب تمانيه و عشرين و مستنى اخته الصغيره

راجل فخم و مراته افخم راكبين مرسيدس

ام جايه مع السواق و مدياله مصحف يقرا منه وهى بتقرا من مصحف تانى

عربيه فور باى فور ساده الشارع كله و قدامها بوز فى بوز طابور عربيات ساده الشارع بالعكس

و المفاجاه الكبرى

ماحدش بيزعق و لا زهقان ع التانى ، ولا حد مخنوق م الزحمه و لا بيقول ايه البهايم اللى راكنين فى وسط الشارع دول

كلهم عليهم سهم الله ، و عيونهم شاخصه الى السماء و ده قبل الامتحان ما ينتهى بنصف ساعه

اما انا ، كنت مع تلميذتى و صديقتى الصغيره نيفين ، من كام سنه برضه كنت واقفه نفس الوقفه مستنياها لما تخرج من امتحانها

و النهارده كان عندى ظروف و عربيتى مع زوجى ، فقررت انها تاخدنى بعربيتها و تستنى معايا لحد ساعة الحسم لما البنات تطلع

نزلت بنت واحده بتعيط

بس ، اعطت الاشاره

كل اولياء الامور اشتغلو فى العياط و الصويت قبل ما يشوفوا عيالهم حتى

البنت دى انا عارفاها كنت بادرسها فى اولى ثانوى

صرخت يا جماعه ما تخافوش

البت دى بليده

ان شاء الله الامتحان سهل باذن الله

و بعدها بثانيه كان الامتحان فى ايدى ، يا نهار احوس

العيال زمانهم متشلوحين فوق

متبهدلين فوق

مدمرين فوق

بس ما قلتش كده لاولياء الامور الملهوفين اللى اتلموا على قبل ما بناتهم تنزل

الحمد لله انا شرحت

cyclic quad

رغم انه فى منهج تالته اعدادى

اه الحمد لله قلت للعيال ازى يعملو

common denominator

و تذكرت ايضا ان فى مساله حلتها معاهم امبارح جت بالارقام فى الامتحان

لا و قلت ان فيه عماره بتعلى فى مساله الاليفاشن ، تفرق ايه لمايجيب بالونه بتنزل

اثبتى يا بت يا ايمى

ان شاء الله عيالك حايحلوا كويس

شويتين و نزلوا بقه كلهم

اللى ما فى حد مش بيعيط

و جم بناتى الحلوين ، تربية ايدى ، بادرسهم ستريت من اولى اعدادى لثانويه عامه

و على و جههم ابتسامه

الحمد لله

يا ما انت كريم يا رب

العيال حلت حلو

حلو اوى

و فيه منهم قفلوا الامتحان كله بالاختيارى بالاجبارى

تصدقوا اليوم ده اسعد من يوم ما انا نفسى حليت حلو فى الثانويه ؟

صحيح السنه اللى فاتت و اللى قبلها كمان الحمد لله كل ولادى جابو فول مارك

بس الامتحانات كانت سهله و عبيطه

احساس مختلف تماما لما تكون الامتحانات منيله بنيله

و العيال تحل

يا ما انت كريم يا رب

هدير - نيرمين -غاده - سمر - هديل - يارا - شيرين - احمد - مصطفى - عمر - داليا - نيرين - ندى .................... اسفه اذا كنت نسيت حد

انتم احلى ولاد فى العالم ، خليتو اليوم اللى كان شكله وحش امبارح

من اسعد ايام حياتى

السنه اللى فاتت كانت ظروف المراجعه فى نفس وقت وفاة احمد اخويا رحمه الله

بس كان معايا ناس ، عمرى ما شفت و لا حاشوف زيهم

كنت باقولهم انا جايه القاهره بكره يا ولاد عشان نراجع

الاقى امهاتهم يتصلوا بى

اوعى تيجى يا ميس ايمان ، قولى نخليهم يحلوا ايه و هما يحلوه ، ما تقلقيش عليهم

و بالفعل قضيت اسبوعين ما شفتهمش

و لما شفتهم

كل ما افتكر اعيط

تخيلوا دفعة باكملها جايين لابسين اسود

كان الحزن فى عيونهم عشان خاطرى لا يوصف

ايه الاخلاق دى و الاحترام ده

و كمان لقيتهم حالين جميع امتحانات السنين الماضيه لحد الامتحان اللى كان سنة قطز حلوه برضه

عشان كده ربنا جازاهم و جازانى انا كمان خير

يا رب نجح كل اولادنا و اولاد المصريين يا رب

دول غلابه هما و اهاليهم حقيقى

مش مسموح للانسان المصرى يرفع راسه لفوق

مش مسموح له فى لحظه يفوق

مش مسموح برضه فى يوم باله يروق

نقول ايه لنا رب كبير فى السما عالى فوق

يفرجها علينا و على ولادنا

و مسيرها يوم تتعدل

و تحلى و تروق

تعليقاتكم على الجروب اتبع اللينك ده

http://www.facebook.com/topic.php?uid=5663673625&topic=4103&start=180&hash=e810233e40fc991d3a4d435c1470c643

وشكرا مقدما للتعليقات

ذكريات الطفوله المشرده 2

2008-05-31T17:06:00.009+03:00

ملخص ما سبق : تحت اهه اقروه هوه انا فاضيه

العيال اللى فى الفصل المتعدد الجنسيات بتاعى ، لما ميس سميره بتاعة الماث ، و ميس ساميه بتاعة الموسيقى ، حبونى اوى ده غير ميس فيوليت اوف انجليش

كلهم كانوا شايفيين انى عبقريه عشان جيت من السعوديه حيث المناهج اسهل بكتير و ما دخلتش تقريبا تالته خالص او دخلتها كده ، و خرجت من الناحيه التانيه و فى ايدى جزمة سندريلا

و مع كل الظروف دى ، اول ما توفرت لى بيئه صحيه للتعلم

حلوه بيئه صحيه دى ؟

بقيت شاطره و بريمو ، غاروا منى ، و بدأوا يعملوا خطط عليى

ايه هى الخطط ؟

مريعه شنيعه

مش حاقدر اتكلم

معلش حاقول ، و احده فيهم اسمها نائله تتصل بى و تقول انها التانيه اللى اسمها رلى

و انا صغيره ما كنتش فاهمه ليه يعنى ايه الفرق هما اصلا صحاب و مع بعض و متفقين

و قلت يمكن لما اكبر شويه ابقه افهم الموضوع ده

و حياتكم لحد دلوقت ما فهمت ليه نائله عملت نفسها رلى ؟

و فى يوم من الايام نظرت لى ميس سميره بحب و قالت ، البت دى ذكيه ، تعالى يا ايمان انتى امسحى البورد

بصيت للشله المفتريه ، لقيتهم كلهم بيكزوا على سنانهم ، قلت للميس ، معلش يا ميس جمانه هى ان تشارج ( المسئوله )

ميس سميره استغربت ، و قالت مين قال كده

من النهارده انت يا ايمان المسئوله عن مسح السبوره فى حصتى

و دى كانت اسعد لحظه فى حياتى المهنيه ، اذ انى انتصرت على الاعداء و بقيت بامسح السبوره ، مين عارف ، يمكن كمان شويه ، اوزع الكراسات ع العيال

و بعدها بكام يوم ، واحده منهم اسمها ريا

قصدى اسمها ربى ، قالت لى يا ايمان لما افتح المقلمه بتاعتك يبقى عايزه اغش منك فى الدين ، تبقى تغششينى ماشى ؟ و بعدين نتصاحب بقه

بصراحه كانت اول مره حد فيهم يكلمنى كويس ، و العرض كان مغرى

اللهم اخزيك يا شوشو ، و بعدين افتكرت مامتى

يا ايمان لا تغشى و لا تغششى يا حبيبتى ............كلمة مامتى المأثوره

المهم جه امتحان الدين ، و البت تفتح فى المقلمه ، و ترزع فيها و تقفل ، و انا اقول لها ششش بسسس

ما فيش فايده

قمت و قلت : يا ميس ، البنت دى عايزه تغش منى

و كانت غلطة عمرى

كل الشله اجمعت و اقسمت ، انى انا اللى بغش منها ، يا جماعه ازاى شوفو درجاتى و درجاتها ، و الميس بقت محتاره ، مش عارفه تعمل ايه ، و بعدين

قالت لى بكل الاطه : اقعدى يا ايمان عيب تفتنى على صاحبتك

و كانت كبسة العمر ، اتعلمت بعدها درس العمر برضه

لما حد يفتح لك المقلمه ، غششه و اسكت

و مع ذلك قعدت اذاكر و ادح ، و بعد ما كنت باطلع الرابعه و الخامسه ، مشيت من الفصل و انا التانيه عليه ،

ليه مش الاولى ؟

عشان كان فيه ولد اسمه محمد محمد الكاتب ، مش عارفه ده كان فى صيدله او هندسه و بيحضر معانا فى رابعه ابتدائى ولا ايه ظروفه

عارفين يعنى العقد النفسيه ، جابهالى كلها و الله

شاطر بغباء يعنى ، فعشان كده كان الاول ع الفصل هوه التانى بعد محمد الكاتب

عشان هوه حاجز حضرتك علطول الاول

ياترى هوه فين دلوقتى ؟

مرت ايام دبى بحلوها و مرها ، كانت برضه اجمل من مصر ميت مره و انضف ، و كنت برضه بحب مصر ، عمرك شفت عيله صغيره كده بتحب مصر

يعنى هناك كل جمعه بابا كان يودينا اوتيل و ننزل البيسين و اوبن بوفيه و عيشه

و ارجع بالليل اعيط زى النكديه ، عايزه اروح لطنط توحاه

دى خالة والدى الله يرحمها و كانت جدتى الحقيقيه

و بمناسبة البيسين مره قعدت انا ومروه نعيط لماما

عايزين نروح البحر الحقيقى

صحابنا بيروحو جبل على ينزلو البحر المملح عايزين نروحه

مش كله بيسين بيسين ( انا عارفه عيال فقر ماشى

المهم بابا قعد يحذرنا

يا بنات الموج عالى اوى هناك حاتتبهدلوا

ما لناش دعوه عايزين نروح البحر

ماشى حاوديكم

و حسيت فى عينين بابا نظره كده غير مريحه

و رحنا البحر

اول ما نزلنا بسلامتنا موجه شنيعه مليانه رمل و حصى كبير كده

ديش فى وشى انا و مروه لقينا نفسنا جنب ماما تحت الشمسيه

و حاولنا للمره التانيه

و نفس العلقه بالضبط و الرمل فى الميه بيخبط فى وشنا و هو رمل كبير كده و بيوجع

المهم تانى مره قعدنا بقه جنب ماما

جه بابا : مانزلتوش ليه الميه يا حلوين

احنا : خلاص نزلنا شكرا عيزين ناكل و النبى

مش عارفه انا لقيت البحر اتقلب كده بقه فوق و السما تحت

عشان بابا راح شايلنى انا و مروه

و رمانا فى البحر

انا سايق تلاتين كيلو عشان تقولو نزلنا

و دينى لانتو نازلين البحر

و احنا نعاااايط

خلاص يا بابا و الله ما نقول نروح البحر تانى

و هو ابدا و الله لازم تنزلو البحر

خلاص يابابا و دينا البيسين براحتك اخر مرااااه

لو حد فيكم كان فى جبل على ساعتها و شاف المشهد التالى

عيال بتعيط و تنزل الميه و هى بتعيط و الموج يرميهم بره

و و يرجعوا تانى ينزلوا الميه معيطين

دول يبقو انا و مروه

و مش الهة جبال الاوليمب اللى كانت عاملالنا العقاب ده

لا ده بابانا حضراتكم هاهاها

وهو كان فين

كان فى الميه عشان كان خايف نغرق

ماهو برضه الضنى غالى

بس مش اوى الظاهر

من الحاجات اللى كانت بتجننى برضه فى دبى مع ان االناس هنا فى مصر فى اول التمانينات كانوا بيروحوا ملحق هلتون رمسيس خصيصا عشان يستعملوها

السلالم الكهربائيه

انا كانت عقدة عمرى ان مافيش مول فيكى يا دبى الا فيه سلالم كهرباء

و رغم انى عايشه هناك ، كنت امشى اتنين كيلو لحد ما الاقى سلم عادى انزل من عليه

كنت حاسه ان السلم ممكن يشفطنى و اطلع منه مدرجه

زى توم فى الكارتون بتاع القط و الفار

لا ما تخافوش

دلوقتى باطلع و انزل عادى خلاص

ده بعد ما لقيت ولادى بينزلو على الطالع بالعكس و لا هاممهم

اتكسفت اوى اوى اوى

طبعا كان العمر ده كله مر علينا من غير ما نحضر شتاء فى مصر ابدا ، و لا فى غيرها عشان الدول العربيه صيف بس ، اختى الصغيره مروه

( هى فى دبى حاليا بالمناسبه السعيده دى

كانت كل شويه تطلب من بابا نروح محل معين فى الغرير

كان اكبر مول فى دبى مروه بتقول عليه دلوقتى بقه خان الخليلى بتاعهم هاهاه

المهم رحنا المحل ده

الست عايزه تشترى ايه ؟

زحافات تزلج على الجليد و عصيان بتاعتها

بابا سالها : ايه يا بنتى عايزاهم ليه

مروه : يا بابا مش رايحين مصر و بتقولو هناك فى شتاء ، ناخد دول برضه نستعملهم فى التزلج

@#$%^%$%##%$#@$#@$@@

لا دى حاجات بابا قالها لمروه مش حاقولها لكم

و عدت الى بلدى بكل الفرحه ، و كدت اقبل ارض المطار من فرحتى بالعوده النهائيه

يا حبيبتى يا مصر يا مصر ، يا حبيبتى يا مصر يا مصر

طبعا كده فكرتكم بكاس الامم الافريقيه

و فى المطار جاء المفتش بتاع الجمرك عشان يبهدلنا

قصدى عشان يفتشنا

و كان معانا ستريو بابا حطه فى كيس و اداهولى اشيله عشان كان معانا فيديو وبلاوى متلتله حاتتجمرك فقال خلاص بقه مش لازم ده كمان

جه مفتش الجمارك الجميل سال بابا معاكم حاجه تانيه

بابا رد لا خلاص

انا بقه : يا بابا حضرتك نسيت ده يا بابا الكيس اللى معايا يا بابا

و سياحه بقه

جه بقه مفتش الجمرك و سالنى ايه ده يا حبيبتى مسجل

قلت له لا ايه مسجل ده

ده استريو يا عموووووو

@$##^%^%$&^%&^%&^%^%$$#^%*&

^%^$^%$%^$%$#%$#$#^%$##*&*&*&%

دى بقه حاجات بابا قالهالى انا لما طلعنا من مطار القاهره

و وصلنا مصر و بدانا الصدمات الحضاريه ..............يتبع

تعليقاتك مستنياها هنا و على الجروب كمان

لينك التعليقات

http://www.facebook.com/topic.php?uid=5663673625&topic=4103&start=150&hash=04983ba214567ba2e256c33e05821aed

ذكريات الطفوله المشرده -1

2008-05-28T20:52:00.006+03:00

لما كنت فى سنه ثالثه ابتدائى

سافرنا مع مامتى و بابايا من السعوديه لدبى

ورحنا فى نص السنه و مافيش اى مدرسه رضيت تقبلنى

مامتى اتحايلت على واحد مصرى طيب صاحب مدرسه خاصه عشان يدخلنى

وافق بشرط مامتى تشتغل فى المدرسه

و دخلت سنه تالته

و سالت عن الفصل

لقيت فصل واحد بس

قاعد فيه تلات صفوف من العيال

صف كبير ده اسمه سنه اولى

و صف تانى جنبه اقصر منه شويه اسمه سنه تانيه

و صف بتاعى قاعده فيه لوحدى اسمه سنه تالته

اه و الله العظيم ما باكذب

و كانت الميس المناضله تخش الحصه و تقول سنه اولى يركزوا معايا

و لازم احنا فى الوقت ده ما نركزش و ننفض

بس ما نتكلمش

طبعا كان سهل خالص ما اتكلمش انا قاعده لوحدى اساسا

بس قالولى كان فيه بنت تانيه معايا بس اتجوزت

ايوه دى كانت بنت اماراتيه و كبيره عندها خمستاشر سنه باين و بعدين جالها عريس فخرجت من سنه تالته

و بعد ما الميس تعمل شغل سنه اولى تديهم حاجه يحلوها او يكتبوها و تطلب من سنه تانيه تركز

و انا عماله ادعى

يا رب ييجى دور سنه تالته بقه احسن انا حايجيلى تخلف

و فى الاخر لما ييجى دورى

تقعد الميس على الديسك بتاعها و اروح انا عندها عشان تشرحلى لوحدى

اتارى الفصل ده كان فاتح كده صغير عشان منهج مصرى و لغات و كان مختلف عن بقية المدرسه

و رضيت باقدارى الحزينه و استمريت اذاكر و اعمل الواجب

رغم ان الميس عمرها ما كانت بتلاقى وقت عشان تشوفه و لا تصلحه

حتلاحق على مين و لا مين

و كانت رفيعه و عندها برد مزمن و مناخيرها حمرا طول العمر

رغم ان دبى فى منتهى الحر

لكن الظاهر من تكييف الكلاس

و بعد مده لا يعلمها الا الله و مشاكل مع العيال فى الفصل و خناقات

مامتى قدرت تدخلنى مستمعه فى مدرسه حكوميه فى دبى

و بدات مرحله جديده فى حياتى

الفصل ماليان عيال بس انا مش فاهمه منهم ولا كلمه

عشان كلهم اماراتيين و انا حتى فى السعوديه كان مدرستى كلها مصريين و لبنانيين و سوريين

و المدرسه دى كانت غريبه جدا

كانت بتوزع اكل ع العيال ساعة البريك

ساندوتشات شيدر و لانشون و تفاح و موز و بلاوى كتيره كده

المهم كل اللى استفدته من المدرسه دى الساندوتشات

لان كان عندنا مدرسة ماث فلسطينيه

باكرهها حقيقى الله يسامحها

كانت فاكرانى حاضره السنه كلها زى العيال التانيه

رغم انهم كانوا برضه مش فاهمين حاجه

و مره سالتها سؤال كسفتنى كسفة العمر كله

فكرهت التعليم و فكرت اشتغل اى حاجه بتانيه ابتدائى بقه و خلاص

و احسن حاجه حصلت انى عملت دور رائع فى مسرحية سندريلا فى المدرسه

دور مين ؟

سندريلا ؟

لا اقل شويه

الامير ؟

لا برضه اقل شويه

مرات ابو سندريلا ؟

لا اقل شويه و لاحتى اخواتها و لا الجنيه و لا الفار

امال مين يا ايمان مش فاضل غير الجزمه انتى عملتى دور الجزمه ؟

لاه

عملت دور الراجل اللى كان ماشى مع الامير يقيس للبنات الجزمه

من اعظم ادوارى بصراحه

و باقول جمله واحده بس

لقد امرنى سيدى ان اقيس هذا الحذاء لكل فتاة فى المدينه

و زودت انا من عندى ( بصرف النظر عن مدى فقرها او غناها )

مما جعل المدرسه تنبهر بى و تسمينى محمود ياسين فى دور الجزماتى هاهاهاها

و طبعا ده مش نتيجة نقص فى قدراتى التمثيليه او انى كنت وحشه لا سمح الله

بالعكس لما كنت فى السعوديه كنت باقوم بجميع ادوار البطوله المطلقه

عشان مامتى كانت هى المشرفه على الحفله هاهاها

لكن فى دبى كان فى بنت تانيه مامتها هى المشرفه على الحفله و هى اللى كانت سندريلا

فى الحقيقه كان فيه عدد من المشرفات ولادهم عملوا ادوار من اول سندريلا لحد مرات ابوها و اخواتها

و الدور الوحيد اللى فضل كان الدور الفظيع بتاعى

( بس انا اشترطت عليهم ما البسشى حد الجزمه بنفسى عشان باقرف و انى اعمل نفسى بالبسهم بس )

عدت الايام دى بحلوها ومرها و الحمد لله

و رحت مدرسه تانيه بقه انترناشونال من اول السنه الجديده

كانت مختلفه تماما

ملاعب و حمامات سباحه و موسيقى و كل حاجه جميله

و فى المدرسه دى اتعلمت موسيقى و بابا جاب لى اورج و اصبحت اعزف

و اتعلمت انجليش تحفه

بس عرفت بقه يعنى ايه عيال صغيره كده و منفسنه ، يعنى كان معايا بنات فلسطينيات صحاب بعضهم من زمان

عملوا على رباطيه جامده جدا

و كرهونى فى حياتى

و اول مره اعرف ان ممكن حد يعمل خطط على حد تانى

واحده فيهم اسمها رلى بعتت لى رساله من تحت الماء اول ما دخلنا الفصل

فى اول يوم فى السنه

و كانت الرساله بتقول انها هى رائده الفصل و ربى هى المساعده و جمانه اللى بتمسح البورد

يعنى انسى خالص انى امسك اى مناصب كبيره فى هذا الفصل

و طبعا زعلت لانى كنت لسه عيله و نفسى امسح البورد

ايه انتو فاكرنى مولوده ميس و قرفانه من مسح البورد و لا ايييه ؟

بس اللى عوضنى عن كل حاجه

ميس سميره مدرسة الماث

يا حبيبتى يا ميس سميره ، يا رب يكرمك

كان الماث صعب جدا فى دبى و كنا بناخد فى رابعه و خامسه زى اولى و تانيه اعدادى فى مصر وقتها

و انا كنت ابيض لانى ما رحتش اصلا سنه تالته تقريبا

بس انا كنت باحب الميس و هى كمان عشان كنت شاطره جدا

و ساعتها و انا فى رابعه ابتدائى

قررت انى اخش كلية الهندسه

و زادت نفسنه العيال المنفسنين على

يتبع الاسبوع القادم ..........

فيه ناس لسه بتحب تعلق فى الجروب

اللنك اهه

http://www.facebook.com/topic.php?topic=4103&post=13631&uid=5663673625#post13631

وعلى فكره التعليقات هنا فى المدونه مفتوحه الان

ادخل و سيب تعليقك و ممكن كمان تكتبلى على صندوق الشات اللى ع اليمين ده